سلام مادرم ۵۰ سالشونه کراتین ۶.۲ و اوره ۶۶ البته گاهی پایین میاد وگاهی بالا میره باوجودی که خیلی رعایت میکنه ایشون ی کلی شون کوچیک بود اما این اتفاق از ۴سال پیش باانجام انژیو اتفاق افتاد خواهش میکنم بگید چه کارکنیم؟
3
با سلام بیمارنیاز به ویزیتنفرولوژیست دارد (فوق تخصص داخلی کلیه)
هوش مصنوعی دکترهَستهوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
سلام. توضیحات شما (مادر 50 ساله، کراتینین 6.2 mg/dL و اوره 66 mg/dL که گاهی نوسان دارد و سابقه مشکل کلیه و آنژیوگرافی4 سال قبل) نشاندهنده اختلال جدی عملکرد کلیه است. در ادامه راهکارهای مهم، اقدامات فوری و بلندمدت و نکات غذایی و دارویی را به ترتیب و بهزبان ساده میگویم: 1 درک کلی وضعیت - عدد کراتینین 6.2 معمولاً نشاندهنده کاهش شدید فیلتراسیون گلومرولی (eGFR بسیار پایین، اغلب <15 ml/min/1.73m 2 است که معادل نارسایی کلیه پیشرفته یا مرحله نهایی (ESRD) میتواند باشد. اما مقدار دقیق eGFR به جنس، وزن و تاریخچه بیماری بستگی دارد. - سابقه آنژیوگرافی و آسیب کلیه بعد از آن (possible contrast-induced injury) میتواند علت بروز یا تشدید بیماری مزمن کلیه باشد. 2 چه کارهای فوری باید انجام دهید -فوراًنفرولوژیست (متخصص کلیه) را ببینید؛ با این عدد کراتینینلازم است ارزیابی تخصصی و سریع انجام شود. - اگر هر یک از علائم زیر وجود دارد، سریع به اورژانسمراجعه کنید: تنگی نفس یا ورم شدید، کاهش قابلتوجه ادرار یا قطع ادرار، گیجی/سردرگمی، تهوع و استفراغ مداوم، درد قفسه سینه یا علائم مرتبط با پتاسیم بالا (ضربان نامنظم، ضعف شدید). 3آزمایشات و تصویربرداریهایی که باید انجام شود - تکرار آزمایشات پایه: کراتینین، اوره، الکترولیتها (بهخصوص پتاسیم)، بیکربنات سرم (اسیدوز متابولیک)، گازهای خونی در صورت علائم شدید. -آزمایش ادرار: بررسی پروتئین، خون، ارسار، پیوستگی عفونت. - شمارش کامل خون (برای بررسی کمخونی ناشی از کلیه). - سطح فسفر و کلسیم، ویتامین D و تستهای مرتبط با متابولیسم استخوان. -سونوگرافی کلیه (برای بررسی اندازه کلیه، انسداد یا دیگر علل ساختاری). 4 اصلاح داروها و عوامل قابل برگشت - داروهایی که ممکن است باعث بدتر شدن عملکرد کلیه شوند را بررسی و موقتاً قطع کنید (با مشورت پزشک): NSAIDها (مثل ایبوپروفن)، برخی داروهای ضدالتهاب/مسکن، دوزهای نامناسب متفورمین در نارسایی شدید کلیه، برخی آنتیبیوتیکها (آمینگلیکوزیدها)، داروهای سدیم نگهدارنده یا داروهایی که پتاسیم را بالا میبرند. - داروهای فشار خون (ACEi/ARB) را در صورت کاهش حاد ادرار یا افزایش شدید کراتینین/هایپرکالمی ممکن است پزشک موقتاً قطع کند. - اگر دچار کمآبی هستید (عدم دریافت مایعات، استفراغ/اسهال)، اصلاح حجم میتواند تا حدودی عملکرد را بهبود دهد. 5 علائم نیاز به دیالیز (ارجاع اورژانسی به درمان جایگزین) - اگر علائم اورمیک (حالت تهوع/استفراغ شدید، کاهش سطح هوشیاری، التهاب پرده قلبی)، یا هایپرکالمی تهدیدکننده حیات، یا ورم ریوی مقاوم به درمان دارویی وجود داشته باشد، دیالیزفوریلازم است. - با کراتینین حدود 6 و علائم بالینی مناسب، احتمال نیاز به برنامهریزی برای شروع دیالیز (همودialysis یا دیالیز صفاقی) بالا است، اما تصمیم نهایی بر اساس وضعیت بالینی، الکترولیتها و اسیدوز گرفته میشود. 6 مدیریت غیردارویی و رژیم غذایی - محدودیت سدیم (نمک) برای کنترل فشار خون و تورم. - محدودیت پروتئین به مقدار متوسط تا کم تحت نظر رژیمدرمانی (معمولاً 0.6–0.8 g/kg/day در مراحل پیشرفته، اما باید با نفرولوژیست/رژیمدرمانگر هماهنگ شود) — کاهش پروتئین میتواند تولید اوره را کاهش دهد اما نیازهای تغذیهای باید حفظ شود. - محدود کردن پتاسیم (موز، مرکبات، گوجه، سیبزمینی خام/پخته زیاد) در صورت پتاسیم بالا. - محدود کردن فسفر (لبنیات پرچرب، نوشابههای گازدار، مغزها) و در صورت نیاز مصرف بایندرهای فسفات زیر نظر پزشک. - کنترل مایعات در صورت احتباس مایعات/ورم. 7 داروهای کمکی که ممکن است لازم شوند (تحت نظر پزشک) - بایندرهای فسفات اگر فسفر خون بالا باشد. - اریتروپویتین/آهن اگر کمخونی ناشی از نارسایی کلیه وجود داشته باشد. - بیکربنات خوراکی در صورت اسیدوز متابولیک مزمن و قابلتوجه. - داروهای کنترل فشار خون (در صورت نیاز) و داروهای کنترل قند (در بیماران دیابتی) با تنظیم دوز. 8 پیگیری و برنامه بلندمدت - ملاقات منظم با نفرولوژیست (فواصل کوتاهتر: هفتهها تا چند ماه، بسته به وضعیت). - برنامهریزی برای دسترسی عروقی (AV fistula) در صورتی که احتمال بالای شروع دیالیز وجود داشته باشد — هرچه زودتر ساخته شود بهتر است. - ارزیابی قابلیت پیوند کلیه در بیمارانی که مناسب باشند (معیارها و غربالگری خاص خود را دارد). 9 نکات مرتبط با سابقه آنژیوگرافی - اگر آسیب کلیه بعد از آنژیوگرافی رخ داده، ممکن است ترکیبی از آسیب حاد و رشد بیماری مزمن وجود داشته باشد. بررسیهای تصویرنگاری و سابقه کامل توسط نفرولوژیست کمک میکند علت و سیر را بهتر مشخص کنند. 10 چه زمانی اورژانسی است؟ (تکرار برای اهمیت) - کاهش شدید ادرار، تنگی نفس ناگهانی، ورم سریع بدن، سرگیجه شدید/همهگیری ضعف، علائم آریتمی یا سابقه پتاسیم بالا — فوراً به اورژانسمراجعه کنید. پیشنهاد عملی برای شما الآن - امروز یا فردا وقت نفرولوژی بگیرید و پرونده دارویی و نتایج آزمایشها را همراه ببرید. -در صورت بروز هر یک از علائم اورژانسی بالا مستقیم به بیمارستان مراجعه کنید. - لیست داروها و مکملها را بردارید تا پزشک آنها را بررسی کند و موارد مضر را قطع کند. تذکر نهایی: اطلاعات فوق راهنمایی عمومی است و جایگزین ویزیت بالینی و تصمیمگیری نفرولوژیست نیست. با توجه به مقدار کراتینین ذکرشده، توصیه میکنم پیگیری سریع و کامل صورت گیرد زیرا احتمال نارسایی کلیه پیشرفته بالا است. اگر مایل باشید میتوانم یک چکلیست آماده کنم: آزمایشهای لازم، سوالاتی که هنگام ویزیت باید بپرسید، و نمونه رژیم غذایی کوتاه برای روزهای اولیه.