علت حسادت کودک به خواهر یا برادر کوچکتر خود چیست؟

سلام،
حسادت در فرزند اول پس از تولد نوزاد جدید امری طبیعی است، چرا که تا پیش از آن همه ی توجه و محبت والدین به او بوده و حالا تمام وقت و توجه برای نوزاد جدید است.
لازم است کودکان را از پیش از تولد نوزاد آماده کرد تا حسادت ایجاد نشود.
سعی کنید برای محافظت نوزاد، هرگز آن دو را با هم تنها نگذاشته و نوزادتان را روی زمین قرار ندهید، زمان‌هایی که فرزند کوچکتر خواب است، برای فرزند اول وقت بگذارید، هرگز به او نگویید که بزرگ شده، فراموش نکنید که او هنوز کودک است، مسئولیت‌هایی در حد توانش و هر چند کوچک، در مورد نوزاد به او داده و در صورت انجام مورد تشویق قرار دهید و …. پدر نیز در این زمینه همکاری داشته باشند.
مراجعه به روانشناس کودک جهت آشنایی با شیوه ی صحیح فرزندپروری کمک کننده است، موفق باشید

سلام،
معمولا والدین و وقت و توجه زیادی را صرف فرزند اول می‌کنند.
اگرفرزند اول در هر حالتی که مورد توجه فوری والدین قرار نگیردحس اعتمــاد به نفسش کاهش می یابد.
همین موضوع باعث انحصار طلبی، ارباب منشی و حتی پرتوقعی کودک خواهد شد.
فرزندتان را به این باور برسانید که فرزند دوم به زودی همبازی جدید برایش خواهد بود.
فرزنداولتان را با فعالیت‌های جدید و دوستان جدید و افزایش روابط اجتماعی سرگرم کنید.
صبور باشید و اعتماد به نفسش را افزایش دهید و به خاطر داشته باشید با دانش و درایت و افزایش آگاهی تان در این مورد این چالش زندگی به زودی برطرف خواهد شد.

سلام
به شما.
در هر صورت با و رود فرزند جدید به خانواده ای که تا قبل از آن تنها فرزندشان کانون توجه بوده، تعاملات و توجه افراد دچار تغییراتی می‌شود و فرزند بزرگتر یک رقیب در کسب توجه را در برابر خود میبیند که می‌تواند باعث بروز تغییرات خلقی شود و لازم است در این خصوص مراقبت‌های لازم را لحاظ نمایید تا احساس کمتوجهی و خلا برای فرزند بزرگتر ایجاد نگردد.

سلام
رقابت بین همشیر‌ها با تولد فرزند دوم به صورت طبیعی ایجاد می شود.
معمولا هر یک از کودکان می خواهند تمام توجه والدین یا حداقل بیشتر از خواهر-برادر دیگرشان را به دست آورند.
سن کودک هر چقدر باشد دنیایش با آمدن کودک جدید دگرگون می شود.
در مورد نوزاد جدید با دخترتان صحبت کنید و تا حدممکن او را در پذیرفتن نوزاد جدید شرکت دهید.
برای به حداقل رساندن احساس محروم شدن از محبت و توجه زمانی را صرف فرزند بزرگتر کنید.
مخصوصا پدر‌ها می توانند زمان بیشتری با فرزند کوچکتر باشند تا مادر بتواند با فرزند بزرگتر باشد.
اجازه دهید تا فرزند بزرگتر که پخته تر از نوزاد است احساس غرور کند و او را به تغذیه کردن، حمام کردن، و لباس پوشانیدن نوزاد تشویق کنید.
البته اینطور نباشد که او را تبدیل به خدمتکار نوزاد کنید.
تلاش کنید هر روز توجه ویژه ای به هر کدام از فرزندانتان داشته باشید.
مثلا ساعت‌هایی اختصاصی را به هر یک سپری کنید.
در مورد خواسته‌ها و نیاز‌های نوزاد با فرزند بزرگترتان صحبت کنید.
مثلا بگویید: او آن قدر کوچک است که نمی تواند برای تغذیه شدن صبر کند.
بدرفتاری فرزند بزرگتر را با شکیبایی تحمل کنید چون این رفتار‌ها موقتی است.
اگر نیاز بود حتما از روانشناس کودک وقت بگیرید.

با سلام
و وقت بخیر.
بپذیرید بخشی از این استرس برای فرزند اول اجتناب ناپذیر و بدون دلیل برای نگرانی است
-قصه بگویید قصه‌هایی از این دست نگارش شده است
-بازی کنید و نقش‌های فرزند اول و دوم را به ترتیب ایفا کنید
-از طرف فرزند دوم برای او هدیه بگیرید
-به مرور مسئولیت‌هایی را هر چند کودک به فرزند اول بسپارید
-گاهی صرفا با فرزند اول خلوت کنید و به او احساس خاص بودن بدهید
در این زمینه کتاب فرزند دوم پیامد‌ها و راه حل ها نوشته دکتر زوبیک کلید‌های تربیت کودکان را حتما مطالعه بفرمایید.

با سلام
در هر صورت احساسی که دارید را فرزند شما متوجه خواهد شد و باعث تشدید رفتار‌های فوق خواهد شد.
توصیه می‌کنم از مشاور کودک کمک بگیرید.