آیا جداسازی اتاق کودک در سن ۶-۵ ماهگی صحیح است؟

با سلام. سوال بنده این است که آیا نوزادی را از سن پنج ماهگی جدا کرده اما در اتاق او بخوابم و یا با مانیتور او را کنترل کرده و نیازهایش را پاسخگو باشم کافیست؟ برخی روانشناسان معتقدند که با جداسازی در این سن کودک اضطراب جدایی را تجربه نخواهد کرد
1
سلام
تا یک سالگی عجله ای در جدا کردن نداشته باشید
1
درود بر شما
دوست عزیز
در سوال شما دو نکته وجود داشت اول اینکه فرمودین در اتاق کودک بخوابید و یا کودک در اتاق شما در تحت خودش بخوابید جداسازی محسوب نمی‌شود و خوب است
و دوم اینکه فرمودین با مانیتور نظارت کنین
در این مورد جداسازی صورت گرفته و ذکر این مورد لازم است که بدانیم ترس‌های کودکان از سن 7 تا 9 ماهگی شروع می‌شود و همچنین کودک هنوز به سن راه رفتن نرسیده که اگر مشکلی داشت و شما مطلع نشدید بتواند راه برود و خودش را به شما برساند پس نبودن شما در آن لحظات او را دچار نگرانی خواهد کرد
توصیه می‌شود تا حدود 2 سالگی نزدیک کودک بمانید که اگر در طول شب بیدار شد شما را در دسترس داشته باشد و احساس امنیت و آرامش کند
بدیهی است که از حدود نزدیک به سه سالگی هم عدم حداسازی محل خواب کودک مشکلاتی را به همراه خواهد داشت
1
سلام و احترام
در این مورد نظریه‌ها مختلفی وجود دارد مثل خودتسکینی و دلبستگی، شما با توجه به شرایط تون یکی از این موارد رو انتخاب می کنید
1
سلام
در این سن بهیچ وجه توصیه نمی‌شود
1
وقت بخیر.
معمولا دو گروه نظر وجود دارد: عد‌های معتقدند از 6 ماهگی وقت مناسبی است و گروهی دیگر هم سن 2 سالگی را پیشنهاد می‌کنند.
به طور کلی رابطه عاطفی شما با کودک بسیار مهم است اگر شما اضطراب زیادی را از این جدایی تجربه کنید به کودک هم منتقل خواهد شد، و چنانچه شما با اطمینان از مراقبت‌های لازم اقدام به جدا کردن کودک نمایید، آرامش شما موجب آرامش کودک خواهد بود.
می تواند با نوشتن مواردی که شما را، ممکن است نگران کند از دغدغه‌های ذهنی خود آگاه شوید و تصمیم درست را بگیرد.
به طور کلی برای رشد و آرامش کودک لازم است روتین خواب منظمی داشته باشد.
1
سلام
جدا کردن اتاق خواب کودک در 5 یا 6 ماهگی باعث تشدید اضطراب و بیقراری کودک می شود.
کودک هنوز به مرحله دلبستگی ایمن و ثبات هیجانی نرسیده است که موقعیت‌های جدایی را درک و تحمل کند.
مراقب فعال توام پاسخگویی مهربانه و آرامش دهنده و تامین فضای امن و ایمن در شکلگیری دلبستگی ایمن و سالم بسیار تاثیر گذار است.
بنظرم حالات دوسوگرایی شما درروند مراقبت و لحظات فاصله گرفتن و جدایی از کودک بسیار تاثیر گذار خواهد بود.
فرصت دهید کودک حضور به موقع مادر فعال و پاسخگو را تجربه کنند.
فرصت دهید کودک در فضای ایمن شما در دنیای اطراف خود با کاوش و بازی کردن مشغول شود فرصت دهیدکودک در فضای ایمن مراقب همراه با ترس‌ها و خیالات ذهنی خود مواجهه شده با کمک مادر ترس‌های ذهنی و خیالات خویش را از واقعیت تفکیک کند.
فرصت دهید کودک در فضای امن مادرانه هرگونه تعارضات و کشمکش‌های روابط را تجربه کرده و با کمک شما حلشان کند.
فرصت‌های زیادی در دنیای تجربه کردن کودک در انتظارش است که حضور به موقع مادر پاسخگو را نیازمند است.
کودکی که دلبستگی ایمن را تجربه کرده باشد لحظات جدایی را تحمل خواهد کرد جون میدانند والدینش همیشه هستند و لحظات جدایی مفهوم منفی ندارد.
1
سلام
6 ماه سن مناسبی برای جدا کردن نوزاد نیست.
نوزاد در این سن در شرایطی نیست که در صورت لزوم مانند بیدار شدن از خواب با چرخش، بیان نیاز‌ها، ترس یا هر مسئله دیگری بتونه به شما دسترسی پیدا کنه.
ضمن اینکه آغوش و لمس شما میتونه زمینه ایجاد دلبستگی ایمن رو برای فرزندتون فراهم کنه.
1
با سلام
این سن برای جداسازی مناسب نیست.
1
سلام.
دوست عزیز این امکان وجود دارد ولی ضروری است که نکات خاصی رعایت شود.
بنابراین توصیه اکید می کنم که حتما به روانشناس کودک مراجعه کنید تا با توجه به وضعیت کودک، خلق و خوی کودک و موارد مهم دیگر، نکات مهم جهت جدا سازی کودک را دریافت نموده و اقدام کنید.
1
سلام
بهتره تا پایان شیردهی صبر کنید و خودتون و کودک رو اذیت نکنید.
ضمنا اضطراب کودک در نوع تعامل با وی ایجاد یا رفع خواهدشد و گرنه لزوما تغییر جای خواب در این سن ریشه مساله خاصی را حل نخواهد کرد.
-1
سلام
جدا کردن محل خواب کودک موردی ندارد با مشاور کودک نیز مشورت کنید
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
جداسازی اتاق کودک در سن ۵ تا ۶ ماهگی می‌تواند مزایا و معایبی داشته باشد.
از نظر توسعه روانی، کودکان در این سن شروع به توسعه حس امنیت می‌کنند و همچنین شروع به شناخت افراد نزدیک خود مانند والدین خود می‌کنند.
جدا کردن کودک و استفاده از مانیتور برای نظارت می‌تواند به والدین اجازه دهد تا استراحت کافی داشته باشند، اما ممکن است کودک احساس اضطراب جدایی کند اگر این انتقال به طور ناگهانی و بدون آمادگی صورت گیرد.
پیشنهاد می‌شود که این انتقال به تدریج و با حضور مکرر والدین انجام شود تا کودک احساس امنیت کند.
همچنین، مهم است که نیاز‌های کودک به موقع پاسخ داده شود تا اعتماد و امنیت او تقویت شود.
مشورت با پزشک یا روانشناس کودک پیش از انجام این جداسازی توصیه می‌شود.