سلام از مصرف هردارویی بیش از یک هفته فراری هستم و ادامه نمیدم ، روانپزشکی رفتم دارو داد نخوردم فرقی نمی کنه چه بیماری باشه هیچ دارویی را ادامه نمیدم آقاهستم ۶۲ سالمه بیمارستان روانپزشکی بستری کردند آمپول زدند دوهفته بستری بودم اما هیچ تفاوتی نکردم حاضرم بخاطر بیماری بمیرم اما دارو مصرف نکنم روانشناس رفتم فرقی نکرد . چکار کنم
21 آبان 1404
پاسخ پزشکان
0
سلام اینکه دارو را ادامه نمیدهید نشان میدهد مقاومت یا ترس جدی نسبت به درمان دارویی دارید، و این موضوع در سن شما میتواند روند درمان را سخت کند. در چنین شرایطی بهترین راهکار تمرکز بر درمانهای غیردارویی است: رواندرمانیهای عمیقتر مثل رفتاردرمانی شناختی، جلسات گروهی حمایتی، یا روشهای غیر دارویی مانند ورزش منظم، تنظیم خواب و فعالیت اجتماعی. مهم است با پزشک یا روانشناس صریحا درباره عدم پذیرش دارو صحبت کنید تا مسیر درمانی متناسب با شرایط شما طراحی شود.
احتمال فوبیای دارویی یا مقاومت روانی نسبت به درمان دارید. درمان شناختیرفتاری (CBT) با روانشناسمتخصص در اضطراب و فوبیا مؤثر است. درمان بدون دارو هم امکانپذیر است، ولی نیازمند جلسات منظم است. مشهد کلینیک مغز و اعصاب و روان رستاک تشریف بیارید
بهجای دارو، درمان رواندرمانی منظم (CBT) و جلسات با رواندرمانگر مجرب را پیگیر شوید. فعالیت بدنی، خواب منظم و ارتباط اجتماعی هم بسیار مؤثرند. اگر تمایل به دارو ندارید، درمانهای غیردارویی مثل نوردرمانی، تحریک مغزی یا مدیتیشن هدایتشده میتواند کمککننده باشد.
مشکلی که شما با آن مواجه هستید، یک موقعیت چالشبرانگیز و جدی در مدیریت سلامت است. ناتوانی در پذیرش دارو میتواند منشا ریشهای متفاوتی داشته باشد، از جمله ترس از عوارض جانبی، بدگمانی نسبت به تاثیر دارو، یا تجربیات منفی گذشته. اولین گام برای حل این مشکل، ایجاد یک رابطه صمیمی و مطمئن با یک متخصص سلامت است که میتواند به شما گوش دهد و دغدغههای شما را درک کند. احتمالا به درمانهای رفتاری شناختی (CBT) نیاز خواهید داشت که به شما کمک میکند باورها و نگرشهای خود نسبت به دارو را تغییر دهید.
سلام احساس بیاعتمادی یا ناتوانی در ادامه دارو بسیار شایع است، مخصوصا وقتی بیمار نتیجه فوری نمیبیند یا از عوارض میترسد. اما ترک کامل درمان میتواند به ماندگاری یا تشدید بیماری منجر شود. پیشنهاد: به جای تمرکز بر دارو، از رواندرمانیهای بدون دارو مثل CBT (شناختدرمانی رفتاری) کمک بگیرید؛ در بسیاری از موارد این روش مؤثر است. اگر دارو لازم است، پزشک میتواند با دوز بسیار پایینتر یا داروی تزریقی طولانیاثر شروع کند تا نیاز به مصرف روزانه نباشد. مهمترین گام، پیدا کردن درمانگری است که بتوانید با او رابطه اعتماد و گفتوگو بسازید.
سلام اینکه دارو را ادامه نمیدهید نشان میدهد مقاومت یا ترس جدی نسبت به درمان دارویی دارید، و این موضوع در سن شما میتواند روند درمان را سخت کند. در چنین شرایطی بهترین راهکار تمرکز بر درمانهای غیردارویی است: رواندرمانیهای عمیقتر مثل رفتاردرمانی شناختی، جلسات گروهی حمایتی، یا روشهای غیر دارویی مانند ورزش منظم، تنظیم خواب و فعالیت اجتماعی. مهم است با پزشک یا روانشناس صریحا درباره عدم پذیرش دارو صحبت کنید تا مسیر درمانی متناسب با شرایط شما طراحی شود. دکتر سیده اسما نمازی
مشکلی که شما با آن مواجه هستید، یک موقعیت چالشبرانگیز و جدی در مدیریت سلامت است. ناتوانی در پذیرش دارو میتواند منشأ ریشهای متفاوتی داشته باشد، از جمله ترس از عوارض جانبی، بدگمانی نسبت به تاثیر دارو، یا تجربیات منفی گذشته. اولین گام برای حل این مشکل، ایجاد یک رابطه صمیمی و مطمئن با یک متخصص سلامت است که میتواند به شما گوش دهد و دغدغههای شما را درک کند. احتمالاً به درمانهای رفتاری شناختی (CBT) نیاز خواهید داشت که به شما کمک میکند باورها و نگرشهای خود نسبت به دارو را تغییر دهید. همچنین، استفاده از روشهای دارونما (پلاسبو) ممکن است به شما کمک کند احساس امنیت بیشتری نسبت به مصرف دارو احساس کنید. شرکت در گروههای حمایتی که افراد دیگر با تجربیات مشابه شرکت دارند میتواند بسیار مفید باشد. مهم است که با پزشک خود بطور صادقانه در مورد نگرانیهای خود صحبت کنید و در مورد هرگونه تجویز جدیدی که انجام میشود، تحقیق کرده و از توضیحات کافی برخوردار شوید. اجتناب از دارو میتواند جان شما را به خطر بیندازد، پس یافتن روشهایی برای کاهش این ترس حیاتی است.
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.
