کاهش وابستگی عاطفی و نگرانی درباره کودک

سلام بنده سال ها دچار افسردگی شدید بودم تحت درمان قرار گرفتم اما قطع کردم و درمان نشدآخرین مراجعه به روانپزشک بیماری های روحی وجسمی بسیاری برام ایجاد شده بود حتی افکار خودکشی وازمرگ برای خودم نمی ترسم خواهر زاده۳سال ونیم دارم ازبچگی اکثراپیش من بوده وابستگی شدیدی بین ماایجاد شده.الان درشرایط جنگی خیلی از بابت ایشون استرس دارم که اتفاقی براش نیفته وشدت این نگرانی برام آزاردهنده شده چکار کنم کمتربشه
29 تیر 1405

شما تنها نیستید. اگر شما یا اطرافیان‌تان افکار آسیب به خود یا خودکشی دارید، همین حالا با اورژانس اجتماعی ۱۲۳ یا خط مشاورهٔ ۱۴۸۰ (شبانه‌روزی و رایگان) تماس بگیرید. در شرایط اورژانسی با ۱۱۵ تماس بگیرید. صحبت با مشاور، اولین قدم برای عبور از این شرایط است.

پاسخ پزشکان

خلاصه پاسخ پزشک بازبینی‌شده توسط پزشک تأییدشده
با سلام ، در شرایط فعلی کشور تقریبا همه احساس سردر گمی وبلا تکلیفی میکنند وفشارهای مالی وروانی زیادی روی تمام اقشار جامعه هست ،
— فائزه السادات ضیا ضیابری، روان شناس مشاهده پاسخ کامل
1
با سلام
، در شرایط فعلی کشور تقریبا همه احساس سردر گمی وبلا تکلیفی میکنند وفشارهای مالی وروانی زیادی روی تمام اقشار جامعه هست ، اما در ارتباط با شما مسائل زیادی باید بررسی شود مانند : 1_ شغل وتحصیلات شما چیست ؟ 2 _ مجرد هستید یا متاهل ؟ 3 _ علائمتان به تارگی مثلا به خاطر جنگ ایجاد شده ویا از قبل بوده والان شدیدتر شده 4 _ بررسی کامل جسمانی شامل آزمایشات هورمونی ، شاید شما مثلا پرکاری یا کم کاری تیروئید داشته باشید وبا برطرف شدن مشکل جسمانی تان مشکل روان شناختی شما حل شود 5 _ ارزیابی کامل روان شناختی توسط روان شناس ویا روان پزشک وتشخیص دقیق وشروع روان درمانی ودارو درمانی وبسیاری موارد دیگر ! نتیجه گیری : خاله بودن ، بسیار لذت بخش است واین نقطه قوت مهمی در زندگی شماست ، الگوی کاملی برای خواهرزا ده تان باشید وبه خاطر او با مشگلات بجنگید وبه روان شناس وروان پزشک هم مراجعه کنید
1
سلام.
نگرانی شما با توجه به شرایطی که تجربه کردهاید و علاقه عمیقی که به خواهرزادهتان دارید، کاملا قابل درک است.
اما از آنجایی که سابقه افسردگی شدید، افکار خودکشی و قطع درمان را هم داشتهاید، به نظر میرسد این نگرانی فقط به شرایط جنگ مربوط نباشد و با اضطراب و مشکلات درماننشده قبلی هم ارتباط داشته باشد.
توصیه میکنم درمان را هرچه زودتر با روانپزشک و رواندرمانگر از سر بگیرید.
با درمان مناسب، هم شدت اضطراب کمتر میشود و هم نگرانیهای آزاردهندهتان قابل مدیریت خواهد بود.
لازم نیست این فشار را به تنهایی تحمل کنید.
1
احتمالا مهمترین علت فشار فعلی شما ترکیبی از اضطراب و بار باقیمانده افسردگی و وابستگی عاطفی شدید به خواهرزاده است.
در بیشتر موارد با تکنیکهای ساده رفتاری و ادامه درمان میتوان شدت نگرانی را کاهش داد؛ آرامش شما برای کودک هم مؤثر است
1
سلام و وقت بخیر
دوست عزیز.
با توجه به سابقه افسردگی شدید، افکار خودکشی و شدت نگرانیای که توصیف کردهاید، بهتر است این موضوع را جدی بگیرید.
نگرانی شدید در شرایط پراسترس میتواند تشدید شود، اما با درمان مناسب قابل کنترل است.
از آنجا که قبلا درمان را نیمهکاره رها کردهاید، توصیه میشود هرچه زودتر درمان خود را دوباره از سر بگیرید.
پیشنهاد میکنم در اولین فرصت با روانپزشک و یک روانشناس مشورت کنید تا درمان مناسب دریافت کنید.
اگر افکار خودکشی دوباره شدت گرفت یا احساس کردید ممکن است به خودتان آسیب بزنید، لطفا بدون تاخیر به نزدیکترین اورژانس یا مرکز درمانی مراجعه کنید یا از یکی از نزدیکانتان بخواهید در کنارتان بماند.
1
سلام.
با توجه به سابقه افسردگی شدید، افکار خودکشی و شدت نگرانی فعلی، این اضطراب نیاز به رسیدگی جدی دارد.
وابستگی عاطفی به خواهرزاده تان قابل درک است، اما وقتی نگرانی آنقدر شدید می شود که آرامش و عملکردتان را مختل می کند، لازم است درمان را دوباره شروع کنید.
توصیه میکنم هرچه زودتر هم به روانپزشک و هم به روانشناس مراجعه کنید؛ زیرا روان درمانی به شما کمک می کند اضطراب، وابستگی افراطی و افکار فاجعه ساز را مدیریت کنید و در صورت نیاز، روانپزشک نیز درمان دارویی را دوباره ارزیابی کند.
اگر افکار خودکشی دوباره شدت گرفته اند، مراجعه فوری به مراکز درمانی ضروری است.
0
سلام.
بیماری شما بادارو کنترل.
میشود داروها رو قطع نکنین درکنارش مشاوره کمک کننده است
0
سلام
درمان را ادامه بدید
رواندمانی همزمان داشته باشید اینکه هنوز امید به زندگی دارید خوب است
0
سلام
کاملا طبیعی هست که نگران عزیزانتون باشید.
برای درمان ناامید نشوید حتما در کنار مصرف دارو ،روان درمانی هم تحت نظر روانشناسی مجرب رو داشته باشید
0
با سلام،
نگرانی شما اصلا مورد غیر عادی نیست،و در این شرایط کاملا طبییعه،اما اگر شدت اون زیاد و روی عملکرد شما تاثیر زیادی میزاره،با توجه به چالش هایی که قبلا داشتید بهتر پیگیر درمان و تعدیل اون باشید،کنار دارو جلسات درمان بسیار موثر خواهد بود و خلق تنظیم میشود.
0
سلام
وقت بخیر
لطفا از یک روانپزشک وقت بگیرید و در کنار مصرف دارو از روان درمانی نزد یک روانشناس مجرب هم بهرمند بشید.
مشکل شما حل شدنی هست؛ موفق باشید.
0
سلام.
*گاهی انتظارات بیمار بابت بهبودی کامل و بازگشت به کارکرد اولیه باعث احساس ناکامی و سرخوردگی بیمار می شود که بخاطر عدم شناخت کافی درباره نوع و سیر اختلالات روانی می باشد.*براساس گفتار شما میتوان تشخیص احتمالی اختلالات دوقطبی دو یا سیکلوتایمیک را درنظر گرفت که زنان بیمار همیشه فاز افسردگی مزمن تندچرخشی را تجربه می کنند که با نوسانات خلقی شدید وتحریک پذیری،نشخوار فکری و افکار و اقدامات خودکشی همراه می باشد.
رویکرد درمان دارویی و روان درمانی می باشددارو درمانی در تعدیل آسیب پذیری موثر می باشد لیکن روان درمانی در ارتقای خودآگاهی و کارآمدی بیمار در پذیرش مسئولانه مراقبت سلامت روان نقش بسیلر موثری دارد.
سیر درمان دراز مدت توام با تداوم برنامه درمانی است.
نکته آخر آرامش وسلامت روان شما در تامین امنیت و مراقبت دلسوزانه خواهرتان نقش موثری دارد،.ابتدا سلامت روان خویش را مدنظر قرار دهید
0
سلام
اینکه بخاطر خواهر زاده تان نگران هستیدکاملا بجاست با توجه به علاقه ای که به او دارید بهتر است برای افزایش روحیه خوب خود تلاش بیشتری کنیدودر یک باشگاه ورزشی ثبت نام کنید ویا روزانه یکساعت ورزش منظم ویا پیاده روی داشته باشید،به کار وهنر مورد علاقه بپردازیدافکار مزاحم رابنویسید ودور بریزید وحتما به روانشناس مراجعه کنید تاکودک هم در کنار شما احساس با شادابی بیشتری رشد کند.
0
علائم هشدار:
- افکار یا برنامهریزی خودکشی یا فکر به آسیبرساندن به خود یا کودک.
- ناتوانی واضح در مراقبت از کودک یا ترک وظایف حیاتی نگهداری.
- تشدید چشمگیر اختلال خواب، حملات پانیک مکرر یا ناتوانی در عملکرد روزمره.
تخصص پیشنهادی: روانپزشک

پاسخ هوش مصنوعی دکترهَست

احتمالاً مهم‌ترین علت فشار فعلی شما ترکیبی از اضطراب و بار باقیمانده افسردگی و وابستگی عاطفی شدید به خواهرزاده است.
در بیشتر موارد با تکنیک‌های ساده رفتاری و ادامه درمان می‌توان شدت نگرانی را کاهش داد؛ آرامش شما برای کودک هم مؤثر است.
راهکارهای عملی:
- تنفس دیافراگمی و آرام‌سازی: ۵ دقیقه تنفس عمیق با بازدم طولانی هنگام اضطراب.
- محدود کردن خبر و زمان مواجهه با رسانه‌ها به زمان‌های مشخص روز.
- برنامه‌ریزی گام‌به‌گام برای جدا شدن کوتاه‌مدت از کودک (دقایق کم و افزایش تدریجی) و استفاده از حمایت خانواده برای تقسیم مراقبت.
- ازسرگیری یا هماهنگی درمان با روانپزشک یا روان‌شناس و درخواست حمایت اجتماعی.
علائم هشدار:
- افکار یا برنامه‌ریزی خودکشی یا فکر به آسیب‌رساندن به خود یا کودک.
- ناتوانی واضح در مراقبت از کودک یا ترک وظایف حیاتی نگهداری.
- تشدید چشمگیر اختلال خواب، حملات پانیک مکرر یا ناتوانی در عملکرد روزمره.
تخصص پیشنهادی: روانپزشک

این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.

پاسخ‌های این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید. هویت و پروانه طبابت پزشکان پاسخ‌دهنده از سازمان نظام پزشکی استعلام شده است — فرآیند تأیید هویت پزشکان.