درمان خودارضایی مکرر در فرد با معلولیت ذهنی

احتمالاً این رفتار نوعی خودتحریکی است که در افراد با ناتوانی ذهنی شایع است و در بیشتر موارد به دلیل نیازهای حسی یا ناآگاهی از مرزهای خصوصی تکرار می‌شود.
نگرانی طبیعی است و قابل کاهش است.
راهکارهای عملی:
- برنامه روزانه و پر کردن زمان با فعالیت‌های ساختاریافته و جسمانی (پیاده‌روی، تمرینات ساده).
- جایگزین‌های حسی ارائه دهید (وسایل حسی، تماس فیزیکی مناسب، فعالیت‌های دستی) تا نیاز تحریکی کاهش یابد.
- مرزهای خصوصی را آموزش داده و زمان و مکان مشخصی برای فرد تعریف کنید؛ نظارت مناسب و پوشش مناسب در مواقع لازم.
- محرک‌ها را شناسایی و حذف یا محدود کنید (دسترسی به مکان‌های خصوصی بدون نظارت، محرک‌های تصویری).
- در موارد شدید، ارزیابی توسط متخصص برای بررسی درمان دارویی یا برنامه رفتاردرمانی ضروری است.
علائم هشدار:
- خونریزی یا زخم یا درد مداوم ناحیه تناسلی
- عدم توانایی کنترل رفتار همراه با آسیب زدن به خود یا دیگران
- تشدید ناگهانی یا آغاز رفتارهای جدید خطرناک
تخصص پیشنهادی: روانپزشکی