علت لج‌بازی، زودعصبی و لکنت در کودک ۱۰ساله

سلام پسر۱۰ساله دارم که ازبچگی زودعصبانی میشدودادمیزدالانم که بزرگ شده همینجوریه وزودگریه میکنه سره هرچی.اصلااعتمادبنفس نداره فقط توخونه میشینه یاگوشی یاتلویزیون میبینه.توروستاهستم ودکتردوره ببرمش.لکنت زبان هم داره از۳سالگی شروع شده.وقتی ازم چیزی میخادنمیدم گریه میکنه واسرارداره که بدم منم مجبورمیشم دادبزنم سرش.چه رفتاری کنم باهاش.ترسوهم هست.اصلابه حرفم گوش نمیده فقط ازباباش بشدت میترسه
24 مرداد 1405

پاسخ پزشکان

خلاصه پاسخ پزشک بازبینی‌شده توسط پزشک تأییدشده
سلام بایست ببینی مدرسه چطوری وضع درسی ش و روابط ش یچبا بچه های مدرسه و کوچه چگونه است ممکن اضطراب یا افسردگی داشته باشد ببینید با مدل محبت و نوازشش چگونه است با کلام خوشش میاد از ش تعریف کنید نقاط مثبت هایش اشاره کنید یا مثلا هدیه دوست یا خدمت و فعالیت دوست داره با پدرش ارتباط ش …
— دکتر امیرعطا گرمسیری، روانشناس بالینی مشاهده پاسخ کامل
0
سلام
بایست ببینی مدرسه چطوری وضع درسی ش و روابط ش یچبا بچه های مدرسه و کوچه چگونه است ممکن اضطراب یا افسردگی داشته باشد ببینید با مدل محبت و نوازشش چگونه است با کلام خوشش میاد از ش تعریف کنید نقاط مثبت هایش اشاره کنید یا مثلا هدیه دوست یا خدمت و فعالیت دوست داره با پدرش ارتباط ش بیشتر کنید برون با همدیگر گشت و تفریح در این مواقع نصحیت نکند پدرش فقط با هم خوش باشند
0
با سلام
، کودک شما اضطراب زیادی دارد ، واز شما وپدرش میترسد ، لکنت میوه درخت اضطراب است ، و کتک زدن وداد و بیداد شما شرایط را بدتر میکند ! الان کودکتان از شما میترسد ودر فردای بلوغ با شما میجنگد چون دیگر ترسی در کار نیست ومورد دیگر استفاده زیاد کودک از تلوزیون وموبایل است که در چند سال اول زندگی روی عملکرد ذهنی ورفتاری کودک اثر بدی میگذارد ، رابطه شما وهمسرتان با کودکتان اصلا درست نیست واز تهدید وتنبیه برای جلب توجه ومطیع کردن کودک استفاده میکنید ! که در آینده مشکلات زیادی برای هر سه نفرتان ایجاد میکند به روان شناس مراجعه کنید وهر سه نفر ارزیابی شوید بدانید که راه درازی در پیش داشته ومسائل زیادی هست که بایستی در خانواده شما بررسی وتغییر کند

پاسخ هوش مصنوعی دکترهَست

احتمالاً ترکیبی از اضطراب/کمبود اعتمادبه‌نفس و اثرات طولانی‌مدت لکنت باعث حساسیت و رفتارهای زودعصبی او شده است.
در بیشتر موارد این وضعیت قابل بهبود است و با حمایت مناسب نشانه‌ها کاهش می‌یابد؛ نگرانی جدی معمولاً نیاز به بررسی بیشتر دارد.
راهکارهای عملی:
- هنگام صحبت با او آرام و با سرعت پایین حرف بزنید و فرصت کامل برای گفتن جملات بدهید؛ چند نفس عمیق با هم انجام دهید تا او آرام‌تر شود.
- فریاد نزنید؛ به تلاش‌های کوچک او برای برقراری ارتباط با تشویق کوتاه و ملموس پاسخ دهید.
- روزانه زمان کوتاه مشترک بدون گوشی/تلویزیون (بازی یا قدم‌زدن) اختصاص دهید تا اعتمادبه‌نفسش تقویت شود.
- همین‌اکنون از یک گفتاردرمانگر وقت بگیرید و ارزیابی روان‌شناسی کودک را در برنامه قرار دهید.
علائم هشدار:
- تهدید یا اقدام به خودآسیب یا خودکشی.
- کناره‌گیری کامل، نخوردن یا نخوابیدن تا حد از دست دادن عملکرد روزمره.
- بروز علائم عصبی ناگهانی مثل ضعف یک‌طرفه یا تشنج.
تخصص پیشنهادی: روانشناس کودک

این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.

پاسخ‌های این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید. هویت و پروانه طبابت پزشکان پاسخ‌دهنده از سازمان نظام پزشکی استعلام شده است — فرآیند تأیید هویت پزشکان.

برای همین موضوع، تست استاندارد هست

رایگان · غربالگری، نه تشخیص