تیک عصبی در کودکان: افزایش پلک زدن در یک دختر 3 ساله

سلام
به شما.
این حالت در واقع نوعی تیک است و در این سن نسبتا شایع است و مساله نگران کننده ای نیست.
سعی کنید تا حد امکان با تلویزیون و صفحه موبایل و تبلت مواجه نباشد.
به این رفتار توجه نشان ندهید.
عوامل تنش زا و موقعیت هایی که باعث تشدید تیک می شوند را شناسایی و کنترل کنید.
معمولا به رعایت این موارد مساله به مرور رفع می شود.

وقت بخیر
اول اینکه کودک را از لحاظ مغزی مورد معاینه قرار دهید تا اگر موردی بود رفع شود اگر نه وارد حوزه ی روانشناسی شوید از لحاظ روانپزشکی ممکن است برای کودک دارو هایی تجویز شود که مثلا اضطراب و استرس او را کنترل کرده و مانع بروز تیک های عصبی شوند .
ضمنا سعی کنید وقتی که کودک از خود حالتی نشان می دهد به او توجه نکنید ، از تذکر دادن و بعضا تهدید کردن کودک به خاطر تیک هایش خودداری کنید که این باعث تشدید حالات ذکر شده در کودک می شود . نیز اینکه به هیچ وجه کودک را به خاطر وجود چنین حالت هایی مسخره و یا سرزنش نکنید .

با سلام
واحترام، توصیه میکنم جهت بررسی دقیقتر و راهنمایی های لازم به همکاران فوق تخصص روانپزشکی کودکان مراجعه حضوری داشته باشید.

با عرض سلام
و وقت بخیر.
در برخی موارد تیک بعد از مدتی بدون مداخله خاصی فروکش میکند.
اصرار و فشار برای کنترل تیکها معمولا بسامد آن را افزایش میدهد!!!
چند علت عمده برای پرشهای ظریف عضلانی صورت شناخته شده است که میتوان علل فیزیولوژیک؛ خستگی زیاد، استرس و کمبود کلسیم را از جمله آنها دانست.
علاوه بر دارو درمانی برای بهبود تیکها، روان درمانی نیز بسیار مهم و قابل توجه است.
هدف از درمان، حذف کامل تیکها نیست، بلکه میخواهیم احساس ناراحتی فرد کاهش یابد و تیکها نیز تا حدی کنترل شود که تداخلی در زندگی فرد ایجاد نکند.
کاهش استرس، درمان بیماریهای همراه با تیک مانند بیشفعالی و وسواس در درمان علائم تیک موثر هستند.
همچنین در مواردی که عملکرد فرد به علت بروز تیک عصبی مختل شود، درمان دارویی صورت میگیرد.

با سلام
غلب کودکان از سن 3 سالگی به بعد رفتارهای تکراری ثابتی را که ارادی نیست از خود بروز می دهند مانند سریع پلک زدن ،شانه بالا انداختن،کشیدن بینی و . که تیک کودکان نام دارد.
این تیک انواع مختلفی داشته و گاه والدین از نحوه برخورد با این حرکات فرزندشان آگاهی کافی ندارند.
اختلال های تیک کودکان، انقباض های عضلانی تکراری و سریعیی است که به شکل انجام حرکات یا حتی تولید صدا بروز می کند و همیشه غیر ارادی است و اغلب در ناحیه سر و گردن رخ می دهد.
برای درمان این گونه رفتارها در درجه اول باید محیط خانواده را بررسی و به اطرافیان گوشزد کرد که انتظارات بیش از حد و فشار آوردن روی فرد برای ترک یا کاهش این رفتارها نه تنها مفید نیست، بلکه نتیجه عکس دارد و باعث تشدید تیک می شود.
تجربه نشان داده است که تذکر مستقیم یا تنبیه کودک برای ترک رفتار عادتی به هیچ وجه مؤثر نیست و باید از شیوه تربیتی مبتنی بر تشویق استفاده شود.
در مواقعی که کودک تیک ندارد، باید بیشتر به او توجه یا او را نوازش کرد و در مواقعی که تیک از خود نشان می دهد، با بی اعتنایی به آن و جایگزین کردن فعالیت هایی مانند نقاشی، موسیقی، بازی ها و. می توان به روند ترک عادت کمک نمود.

باسلام جهت بررسی به فوق متخصص اعصاب و روان کودکان مراجعه کنید