اختلال کندن موی سر با ناخن رو چیکار کنیم؟

من ۱۹ سالمه و حدودا ۴ ساله عادت کردم موی سرم رو میکنم یا با دستم مو رو تیکه تیکه میکنم چندین بار موهامو کوتاه کردم یا ناخن هامو تا ته کوتاه کردم ولی فایده نداشت
25 خرداد 1405

پاسخ پزشکان

0
سلام
دوست عزیز؛
کندن یا تکه تکه کردن موها به مدت چند سال، نشانه اختلال کندن مو هست و معمولا با کوتاه کردن مو یا ناخن به تن‌هایی برطرف نمی شود.
توصیه اکید می کنم که حتما به روانشناس متخصص در حوزه درمان شناختی رفتاری مراجعه کنید؛ زیرا درمان‌های تخصصی، به ویژه CBT و آموزش معکوس سازی عادت، از مؤثر‌ترین روش‌ها برای کنترل این رفتار و جلوگیری از مزمن شدن آن هستند.
0
با سلام
اختلال و سواس موکندن دارید فرد بر خلاف میلش در متوقف کردند میل کندن ان را داردکه نیازمند درمان است درمان ان ترکیبی از دارو و روان درمانی است
0
سلام
دوست عزیز
4 سال زمان کمی نیست که با این مشکل درگیر هستید در صورت عدم پیگیری ممکنه در آینده با ریزش مو و مشکلات جانبی روبرو بشید.
پیشنهاد می‌کنم حتما به روانشناس بالینی با رویکرد شناختی رفتاری مراجعه کنید.
قابل درمان هست نگران نباشید اضطراب و و سواس باید بررسی و حل بشه.
0
سلام
احتمالا استرس و اضطراب باشد روان درمانی با روانشناس می‌تواند به شما کمک کند
0
با درود
توضیحی که میدهید با و سواس موکنی یا رفتار‌های تکراری همخوانی دارد.
اینکه با کوتاه کردن موها یا ناخن‌ها مشکل برطرف نشده، غیرعادی نیست؛ چون مشکل اصلی معمولا در خود مو نیست، بلکه در چرخه تنش، اضطراب و عادت رفتاری است.
این اختلال قابل درمان است و هرچه زودتر برای آن کمک تخصصی بگیرید، احتمال آسیب کمتر به موها بیشتر خواهد بود.
توصیه می‌کنم به روانشناس مراجعه کنید.
0
سلام و وقت بخیر
دوست عزیز.
اختلال موکندن نوعی از انواع و سواس می‌باشد که نیاز به ترکیب دارودرمانی و روان درمانی برای درمان می‌باشد.
زمینه ساز این اختلال اصطراب بالا می‌باشد، با یک روانشناس ابتدا صحبت بفرمایید و سپس با یک روانبزشک مشورت بفرمایید.
0
دوست خوبم، چقدر دردناکه که 4 ساله داری با این عادت طاقت فرسا میجنگی و هر راهی رفتی جواب نداده.
میخوام بدونی این کار تو یه عادت بد یا ضعف اراده نیست، بلکه یه اختلال روانشناختی واقعی به اسم تریکوتیلومانیا (وسواس کندن مو) هست که مغزت ازش به عنوان یه مسکن موقت برای استرس یا تنش استفاده میکنه.
تیکه کردن مو هم جزو همون طیفه و خیلی‌ها تجربش رو دارن.
اینکه ناخن‌ها رو کوتاه کردی و مو رو زدی ولی فایده نداشته، طبیعیه، چون مشکل ریشه توی دستت نیست، توی ذهنت و استرس‌های پنهانه که خودش رو اینجوری نشون میده.
پس لطفا خودت رو سرزنش نکن، تو آدم ضعیفی نیستی، فقط هنوز سلاح درست برای این جنگ رو پیدا نکردی.
یه راهکار فوری: هر وقت دستت رفت سمت موهات، سریع یه کش پلاستیکی بنداز دور مچ دستت و بکشش، یا یه تکه یخ بذار کف دستت، تا مغزت با یه حس جدید از اون چرخه خارج بشه.
0
سلام.
عزیزم درمان و سواس مو کندن که جز اختلالات کنترل تکانه ای می باشد نیاز به مراجعه حضوری برای ارزیابی بالینی و تنظیم رویکرد درمان متناسب با شرایط درمانجو می باشد.
توصیه می شود به روانپزشک و روانشناس بالینی مجرب مراجعه کنید.
0
سلام
آگاهی شما هنگام انجام اینکار به کم شدن دفعات کمک می‌کند وقتی به اینکار تمایل دارید کار دیگری را جایگزین آن کنید مثلا از جای خود بلند شوید و نفس عمیق بکشید و یا قدم بزنیدویا دستان خودرا مشغول کار دیگری کنید مثلا از توپ‌های نرم (فیجت) استفاده کنید.
در ضمن استرس بالا ی خودرا با ورزش کردن، نوشتن افکار مزاحم، زمزمه کردن ترانه‌های خوشایند کم کنید و حتما به روانشناس مراجعه کنید.

پاسخ هوش مصنوعی دکترهَست

احتمالاً این رفتار نوعی اختلال کندن مو (تریچوتیلومانیا) یا واکنش تکراری به استرس و اضطراب است.
در بیشتر موارد چنین مشکلی قابل کنترل و درمان است؛ نگران نباشید و بدانید تغییر با راهکار‌های ساده آغاز می‌شود.
راهکار‌های عملی:
1 هنگام تمایل به کندن مو، دستکش نازک بپوشید یا انگشتان را با چسب پارچه‌ای بپوشانید تا دسترسی سخت‌تر شود.
2 یک جایگزین فیزیکی آماده کنید (توپ استرس، پارچه نرم یا نخ) و هر بار که میل به کندن آمد، آن را فشار دهید یا بجورانید.
3 محرک‌ها را ثبت کنید؛ زمان، مکان و احساسی که باعث کندن می‌شود را بنویسید تا الگو‌ها مشخص شود.
4 روزی چند بار تمرین تنفس عمیق یا ریلکسیشن دو دقیقه‌ای انجام دهید تا اضطراب کاهش یابد.
علائم هشدار:
1 خونریزی، زخم یا نشانه عفونت کف سر.
2 ریزش مو قابل‌توجه یا ایجاد نواحی طاسی.
3 افکار خودآسیب‌رسان یا افسردگی شدید و ناتوانی در انجام کار‌های روزمره.
تخصص پیشنهادی: روانپزشک

این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.

پاسخ‌های این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.