سلام روانپزشکم گفته لیتیوم را قطع کنم بعد از شش ماه مصرف،گفتند نترس قطع کن مشکل خاصی ایجاد نمیشه اما چون میترسم از قطع ناگهانی یک هفته یک دوم و الان چهار روزه یک چهارم مصرف میکنم راهکاری برای ترک بدید با خیال راحت ترک کنم روزی دو عدد دپریلکس۷۵و یک دوم ریسپریدون یک میلی گرم مصرف میکنم.
2 شهریور 1405
پاسخ پزشکان
خلاصه پاسخ پزشکبازبینیشده توسط پزشک تأییدشده
سلام دوست من قطع لیتیوم نیاز به کم کردن و قطع کردن تدریجی ندارد. اگر روانپزشک دستور قطع دارو را داده اند با خیال راحت دارو را قطع کنید. سطح خونی لیتیوم خیلی زود پایین می آید.
— دکتر عاطفه ستاری نژاد، متخصص اعصاب و روان ( روانپزشکی ) مشاهده پاسخ کامل
0
سلام دوست من قطع لیتیوم نیاز به کم کردن و قطع کردن تدریجی ندارد. اگر روانپزشک دستور قطع دارو را داده اند با خیال راحت دارو را قطع کنید. سطح خونی لیتیوم خیلی زود پایین می آید.
سلام وقت بخیر الیته نگفتین داروها بابت چه مساله ای برای شما تجویز شده اما اگه روان پزشک شما تشخیص داده قطع دارو مشکلی نداره پس نباید ابراز نگرانی کنید به هر حال مشخص است مساله اضطرابی در میان است که هنوز درمان عمیق و ریشه ای انجام نگرفته چرا که ما نباید شاهد این نگرانی در مورد قطع دارو باشیم به هر حال مصرف دارو مسکن موقت محسوب میشه به اطلاع شما برسانم رویکرد درمانی (ptc ) که نوعی( روان درمانی عملی) محسوب میشه می تونه با ارائه راهکار تخصصی در همان جلسه اول درمانی و البته(( بی نیاز از مصرف دارو)) درمان عمیقی رو برای شما رقم بزنه اما به هر حال انتخاب نوع درمان با شماست امیدوارم مصرف دلرو به شما جواب بده و بدون بازگشت باشه
سلام و وقت بخیر خدمت شما. اگر روانپزشکتان بعد از بررسی شرایط شما گفته لیتیوم را قطع کنید، اصل تصمیم را بر اساس نظر او پیش ببرید؛ اما نگرانیتان درباره قطع ناگهانی قابل درک است. راهنماهای معتبر معمولا توصیه میکنند لیتیوم بهصورت تدریجی و حداقل طی 4 هفته، و در بعضی شرایط طی 1 تا 3 ماه، کاهش پیدا کند تا خطر برگشت علائم خلقی کمتر شود. با توجه به اینکه خودتان از دوز قبلی به نصف و سپس یکچهارم رسیدهاید، بهتر است از اینجا به بعد برنامه را خودسرانه تغییر ندهید و به روانپزشکتان بگویید که برای آرامش خاطر ترجیح میدهید کاهش آهستهتری داشته باشید؛ مثلا از او بخواهید برنامه دقیق کاهش دوز را مشخص کند. ضمن اینکه چون ریسپریدون هم مصرف میکنید، پزشک میتواند با توجه به تشخیص و وضعیت فعلیتان تصمیم بگیرد آیا همین دارو پوشش کافی برای دوره قطع لیتیوم ایجاد میکند یا نه. اگر هنگام کاهش، کاهش شدید خواب، افزایش غیرعادی انرژی، تحریکپذیری شدید، افکار عجیب یا بازگشت واضح افسردگی پیدا کردید، سریعا با روانپزشک تماس بگیرید
احتمالاً نگرانی شما مربوط به ریسک عود بیماری (مانیا یا افسردگی) یا بروز علائم قطع دارو است؛ در بیشتر موارد قطع لیتیوم با برنامه‌ی تدریجی و پایش مناسب قابل انجام و بی‌خطر است و نیازی به توقف ناگهانی نیست. آرام باشید. راهکارهای عملی: 1 فعلاً از کاهش بیشتر خودداری کرده و دوز فعلی را ثابت نگه دارید تا با روانپزشکتان صحبت کنید. 2 با روانپزشک برنامه‌ی کاهش تدریجی هماهنگ کنید؛ معمولاً کاهش طی حداقل ۲–۴ هفته و در برخی موارد تا ۸–۱۲ هفته امن‌تر است. 3 قبل و در طول کاهش، آزمایش خون برای سطح لیتیوم، عملکرد کلیه و تیروئید بگیرید و روزانه خلق، خواب و علائم را ثبت کنید. 4 از تغییر همزمان سایر داروها خودداری کنید، از کم‌آبی و داروهای ضمیمه‌ای مانند NSAID پرهیز کنید و کمک همراه داشته باشید. علائم هشدار: 1 تشدید شدید خلق یا افکار خودآسیب‌رسان/خودکشی. 2 گیجی، کاهش هوشیاری یا هذیان. 3 لرزش شدید، تهوع/استفراغ مداوم یا کاهش ادرار/تورم. تخصص پیشنهادی: روانپزشکی
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخ‌های این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید. هویت و پروانه طبابت پزشکان پاسخ‌دهنده از سازمان نظام پزشکی استعلام شده است — فرآیند تأیید هویت پزشکان.
