روش ایمن قطع تدریجی پاروکستین ۲۰ میلی‌گرم

احتمالاً نگرانی شما مربوط به بروز علائم ترک پس از قطع پاروکستین است.
در بیشتر موارد قطع ناگهانی باعث سرگیجه، اضطراب یا بی‌قراری می‌شود؛ اما کاهش تدریجی معمولاً شدت این علائم را کم می‌کند و قابل کنترل است.
راهکارهای عملی:
1 برنامه کاهش محافظه‌کارانه: از ۲۰ میلی‌گرم به ۱۵ میلی‌گرم به مدت ۱–۲ هفته، سپس ۱۰ میلی‌گرم ۱–۲ هفته، سپس ۵ میلی‌گرم ۱–۲ هفته و سپس قطع کنید (کاهش حدود ۵ میلی‌گرم هر 1–2 هفته).
2 اگر علائم شدید دارید، کندتر کنید: کاهش
۲.۵–۵ میلی‌گرم هر 2–4 هفته.
3 دارو را در یک ساعت مشخص شبانه مصرف و از الکل پرهیز کنید.
4 استراحت کافی، هیدراتاسیون و مدیریت استرس (تنفس عمیق، پیاده‌روی کوتاه) را جدی بگیرید.
علائم هشدار:
1 افکار یا اقدام به خودآسیبی یا افزایش شدید افسردگی.
2 سرگیجه شدید یا غش مکرر، تحمل نکردن فعالیت روزمره.
3 تشنج، تب بالا یا اختلال هوشیاری.
تخصص پیشنهادی: روان‌پزشکی