با سلام ۸سال هست که قرص فلووکسامین مصرف میکنم در سه ماه گذشته پرفنازین هم استفاده میکردم.الان یک ماه که دوز فلووکسامین به جای ۱۰۰میل ۵۰ میل میخورم کنارشم نصف قرص آلپروزولام نیم پرفنازینم کلا قطع کردم.الان هیجانی و بیقرار میشم .لطفا بفرمایید که این علائم ازبین میره؟واینکه با این شرایط صلاح هست که بازم دوز دارومو کم کنم تا نهایتا دیگه قرص نخورم
22 بهمن 1400
پاسخ پزشکان
2
با سلام تغییر دز داروها یابد تحت نظر پزشک معالج صورت کیرد و با توجه به گذشت زمان یک ماه از تغییر دز داروی فلوواکسامین و مصرف 50 میلی گرم از این دارو در حال حاضر، بعید است که بی قراری ناشی از کاهش دز این دارو باشد و باید تنیم دز داروهای دیگر صورت کیرد و کاهش سریع دز داروی آلپرازولام می تواند سبب بی قراری گردد.
سلام ابتدا توجه داشته باشید که دارو تحت نظر روانپزشکحتما تنظیم شود با توجه به سابقه طولانی مدت مصرف فلوکسامین و کاهش دوز داروی فوق همچنین و ابستگی قرص الپرازولام این علائم طبیعی می باشد.
با سلام، تغییرات دوز دارو باید تحت نظر پزشک باشد. گاهی اوقات با تغییرات در دوز داروها میتواند باعث بروز و یا عود علایم بیماری شود، توصیه میشود تحت نظر روانپزشک دوز داروها تغییر یابد، و در کنار دارودرمانی میتوانید از روان درمانی نیز بهره مند شوید.
احتمالاً علائم شما ناشی از سندرم کاهش/قطع داروی مهارکننده بازجذب سروتونین (فلووکسامین) است و در کنار آن قطع پرفنازین میتواند به بیقراری کمک کند. در بیشتر موارد این علائم گذرا هستند و با تنظیم تدریجی دوز یا زمان میتوان کاهششان داد؛ نگرانکننده بودن وضعیت لزوماً به معنی آسیب بلندمدت نیست. راهکارهای عملی: - به داروها در ساعت مشخص ادامه دهید و دوز را خودسرانه تغییر ندهید؛ برای تغییر دوز با پزشک تماس بگیرید. - تکنیکهای کاهش اضطراب: تنفس عمیق، راهرفتن ملایم، کاهش مصرف کافئین و الکل. - خواب و تغذیه منظم را حفظ کنید؛ فعالیت آرامبخش پیش از خواب داشته باشید. - در صورت تشدید علائم، پزشک ممکن است کاهش دوز را کندتر کند یا موقتا دوز قبلی را بازگرداند. علائم هشدار: - افکار یا رفتارهای خودآسیبزنانه یا خودکشی - تب بالا، تعریق شدید، سفتی عضلات یا گیجی (نشانههای احتمالی خطرناک) - تشنج یا ناتوانی در خوردن و نوشیدن تخصص پیشنهادی: روانپزشکی
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.
