تفکیک افسردگی سایکوتیک و اسکیزوفرنی | نشانه‌ها و تشخیص

سلام
، نیاز هست 6 ماه بیمار تحت نظر روانپزشک باشد.
و با توجه به سیر درمان و شرح حال قبلی تشخیص قطعی گذاشته شود.
ولی این مورد شما احتمال تشخیص افسردگی سایکوتیک ، بیشتر می باشد.
یعنی وقتی فرد سایکوتیک هست، افسردگی هم دارد.
اگر افسردگی برطرف شود ولی هذیان باقی بماند، تشخیص های دیگر مطرح می باشد.

با سلام
، این پرسش توسط روان شناس مطرح شده ویافردی از همراهان بیمار ؟ اما تفاوتشان : اسکیز فرنی اختلالی است که ویژگی های بارزش هذیان وتوهم است ، اختلال در محنوای فکر وفرایند فکر دارد در اسکیزوفرنی ما پرش افکار داریم ، سالاد کلمات داریم ، نقش ارث وژنتیک وارث بسیار زیاد است ، دراین خانواده ها کودکان در شرایط بن بست مضاعف بزرگ میشوند ، پیش اگهی خوب وبد داریم در خانمها و اقایان سن شروع فرق دارد در اسکیزوفرنی بطن های مغز کوچک میشود ، چشمها حرکات مورب دارند که با ازمونهای خاص قابل تشخیص است درمان حمایتی است ودرواقع هدف استفاده از توانایی باقیمانده وتا پایان عمر فرد هست وانواع مخنلفی مثل اسکیزوفرنی پارانوئید ، باقیمانده ، نامتمایز و.دارد ! داشتن افسردگی ویا اختلالات خلقی جزو پیش اگهی های خوب برای اسکیزوفرنی است پیش اگهی خوب یعنی احتمال اینکه فرد بیمار بتواند از درمان استفاده بکند وجود دارد نه اینکه حتما درمان میشود اسکیزوفرنی در حال حاضز درمان ندارد افسردگی سایکوتیک : نوعی افسردگی همراه با هذیان وتوهم است یعتی علایم افسردگی مانند بی انگیزگی ، لذت نبردن از فعالیتها و.بیشتر از علائم توهم وهذیان است وتوهم وهذیان پس از افسردگی ایجاد شده وبرخی پژوهشها نشان داده که افسردگی سایکوتیک میتواند به اسکیزوفرنی یا اختلال شخصیت اسکیزوتایپال تبدیل شود اما مطالعات تکمیلی ان را تائید نکرده ، به طور کلی به نظر میرسد که مشکل نوعی اختلال خلقی باشد به روان شناس یا روان پزشک مراجعه کنید

سلام.
دوست عزیز؛
با توجه به سپشرح حالی که دادید ؛ این علائم بیشتر به نفع اختلالات خلقی سایکوتیک مثل افسردگی سایکوتیک است تا اسکیزوفرنیا.
با این حال تشخیص قطعی فقط با ارزیابی طولی روانپزشک حداقل 6 ماه ممکن است و در کنار دارو، ، روان درمانی تخصصی برای پردازش شکست عاطفی، کاهش استرس و پیشگیری از عود علائم هم بسیار ضروری است.

سلام
با شرحی که میدهید چند نکته مهم وجود دارد که به تشخیص کمک میکند
شروع علائم بعد از یک رویداد استرسزا مثل شکست عاطفی و مشکل کاری بوده و سابقه مشابه هم دقیقا در همین زمینه داشته که با دوره کوتاه درمان برطرف شده این الگو بیشتر به نفع یک اختلال وابسته به استرس یا اختلال خلقی با ویژگیهای سایکوتیک است تا یک اسکیزوفرنی کلاسیک
در اسکیزوفرنی معمولا انتظار داریم علائم بدون وابستگی واضح به یک عامل بیرونی شروع شوند سیر طولانیتر و پیشروندهتری داشته باشند افت عملکرد واضحتر باشد و بینش معمولا خیلی محدودتر یا غایب باشد در حالی که شما میگویید بینش نسبی وجود دارد و بیمار تا حدی متوجه غیرعادی بودن وضعیتش هست
همچنین عود علائم بعد از شکست عاطفی و بهبود قبلی با درمان کوتاه مدت بیشتر با یک الگوی عودکننده خلقی یا حتی اپیزودهای سایکوتیک گذرا همخوانی دارد
بنابراین با اطلاعات فعلی احتمال اسکیزوفرنی کمتر از گزینههایی مثل افسردگی با ویژگیهای سایکوتیک یا اختلالات مرتبط با استرس است اما تشخیص قطعی به سیر زمان و پاسخ به درمان بستگی دارد
نکته کلیدی این است که بیمار باید تحت پیگیری منظم بماند و اگر علائم پایدار شوند یا مستقل از استرسورها ادامه پیدا کنند یا افت عملکرد بارز ایجاد شود آن وقت ارزیابی تشخیصی باید بازنگری شود
در حال حاضر ادامه درمان و مانیتور دقیق بهترین کار است و پیشنهاد میکنم حتما پیگیری با روانپزشک ادامه پیدا کند تا سیر بیماری بهدقت ارزیابی شود

با سلام
.
نیاز به ارزیابی و بررسی داشته و از طرفی تخریب اسکیزوفرنی زیاد بوده است نسبت به افسردگی سایکو تیک

سلام
روزتون بخیرگافسردگی سایکوتیک و اسکیزوفرنی دو اختلال متفاوت هستند که گاهی به دلیل برخی شباهتها در علائم، تشخیص آنها دشوار میشود.
افسردگی سایکوتیک نوعی از افسردگی اساسی است که با و یژگیهای سایکوتیک مانند هذیان یا توهم همراه است.
در این حالت، علائم افسردگی مانند اندوه شدید، از دست دادن علاقه یا لذت از فعالیتها، اختلال در خواب و اشتها و خستگی مشاهده میشود که با علائم سایکوز همراه است.
اسکیزوفرنی، از سوی دیگر، اختلالی است که بیشتر با توهمات، هذیانها، اختلال در سازماندهی فکر، رفتار غیرعادی و اختلال در عملکردهای اجتماعی مشخص میشود.
در اسکیزوفرنی، توهمات و هذیانها معمولا بدون وجود افسردگی شدید وجود دارند.
نکته کلیدی برای تشخیص تفاوت آنها این است که در افسردگی سایکوتیک، وجود علائم افسردگی صریح است که با علائم سایکوتیک همراه شده است، در حالی که در اسکیزوفرنی، علائم سایکوتیک بیشتر برجسته هستند و ممکن است بدون وجود علائم افسردگی اصلی باشند.