احساس ناامنی کنار پدر؛ علت و راهکار

سلام
وقتبخیر
قبل از اینکه بخوان بیان خونتون و در فضای خانواده شما قرار بگیرن بهتره خودتون باهاش صحبت کنید، از احساسات و افکارتون درموردش بهش بگید و از اینکه به عنوان یک پدر چه انتظاری ازش داشتید، اگر صحبتتون روندی رو پیش گرفت که صداقت برداشت میشد میتونید با توجه به احساسات و افکارتون در اون لحظه تصمیم بگیرید که اجازه بدین پدر وارد مرز خانواده بشه یا نه.

سلام
اول این رو بدونید که شما مجبور به ارتباط با هیچکس نیستید حتی پدر.
اما خوب است که این احساسات بد نسبت به پدر رو بررسی بیشتری بکنی، میتونید مستقیم باهاش در میون بگذارید احساستون رو
حد و مرز مشخص کتید و اجازه ندید بدون هماهنگی به منزل شما بیان.
اگر تماس زیاد به شما اضطراب میده لازم نیست هربار پاسخ بدید
در اولین فرصت مراجعه حضوری داشته باشید که بتونن مشکل رو ریشه یابی کنن

سلام
دوست عزیز.
با توجه به توضیحاتی که دادید، متاسفم که در دوران کودکی احساس امنیت و دوست داشته شدن را از سمت پدرتان تجربه نکردهاید.
قابل درک است که اکنون، با وجود تلاش ایشان برای برقراری ارتباط، احساس خوبی نسبت به این رابطه نداشته باشید.
اگر احساس میکنید آمادگی آن را دارید، بهتر است در فضایی آرام درباره احساسات و تجربههایی که در این سالها داشتهاید با پدرتان صحبت کنید.
بیان صادقانه احساسات میتواند به درک متقابل و بهبود رابطه کمک کند.
در صورتی که این موضوع همچنان برایتان آزاردهنده است، مراجعه به روانشناس نیز میتواند به شما کمک کند تا این احساسات را بهتر پردازش کنید.

احساس شما کاملا قابل درک است.
وقتی پدری سالها حضور عاطفی و حمایتی کافی نداشته و حالا ناگهان تمایل به ارتباط بیشتری پیدا کرده، طبیعی است که شما الزاما احساس صمیمیت یا آرامش نداشته باشید.
پیشنهاد میکنم در قدم اول، مرزهای مشخصی برای رابطه تعیین کنید؛ مثلا میزان تماس، زمان دیدار و اینکه آیا تمایل دارید او به منزل شما بیاید یا خیر.
شما حق دارید ارتباطی را انتخاب کنید که با آن احساس امنیت و آرامش بیشتری دارید و لازم نیست صرفا به دلیل نسبت خانوادگی، خودتان را مجبور به رابطهای کنید که برایتان اضطرابآور است.
در عین حال، بهتر است تصمیمگیری را بهصورت تدریجی انجام دهید و ببینید آیا رفتار پدرتان در طول زمان واقعا تغییر کرده و میتواند رابطهای محترمانه و سالم ایجاد کند یا خیر.
اگر این موضوع اضطراب یا احساس گناه زیادی در شما ایجاد میکند، صحبت با یک رواندرمانگر میتواند به شما کمک کند تا بدون آسیب به آرامش و زندگی مشترکتان، این رابطه را مدیریت کنید.
دکتر محمد ذاکر کلینیک اعصاب و روان کاژه

سلام.
با توجه به اینکه در گذشته حمایت لازم را از پدر دریافت نکردید احساسات شما قابل درک است . در این شرایط اولویت بندی بسیار مهم است . ابتدا باید مراقب زندگی مشترک خودتون باشید و مرزبندی ها رو مراقب باشید.
در مورد احساساتتون و ناراحتی های قبلی با پدر صحبت کنید این کمک می کند بتونید با این موضوع بهتر کنار بیایید و دلایل ایشان را بشنوید . این کار به بهتر شدن رابطه کمک می کند . حفظ تعادل در این زمینه بسیار مهم است.
اگر باز هم مشکل برطرف نشد مشاوره با روانشناس کمک کننده خواهد بود.

سلام
وقت بخیر
توصیه می کنم از جلسه مشاوره بهره ببرید
خبر خوب اینکه رویکرد درمانی ptc که نوعی روان درمانی عملی محسوب میشه می تونه با ارائه راهکار تخصصی در همان جلسه اول درمانی و ظرف مدت کوتاهی شیوه ارتباطی صحیح رو به شما ارائه کنه تمایل داشتید می تونید با بنده تماس بگیرید

احتمالا احساس ناامنی و غریبگی کنار پدرتان ریشه در رفتار سرد و مرزهای نقضشده در گذشته دارد.
در بیشتر موارد این واکنشها دفاعی و طبیعیاند و نشاندهندهی نیاز به تعیین مرز و حفاظت از سلامت روان شما هستند

- از پیامک یا پیام صوتی برای پاسخدهی استفاده کنید تا کنترل بیشتری روی تعامل داشته باشید.
- قبل و بعد از تماس تمرین تنفس عمیق یا چند دقیقه آرامسازی انجام دهید.
- احساساتتان را در دفتر بنویسید و جملات کوتاه و محترمانه برای بیان مرز آماده کنید

سلام.
احساسی که تجربه میکنید با توجه به گذشتهای که توصیف کردهاید، کاملا قابل درک است.
وقتی سالها از یک والد بیتوجه، طرد یا ناامید شدهایم، طبیعی است که با نزدیک شدن دوباره او، بهجای آرامش، احساس اضطراب و دلخوری را تجربه کنیم.
لازم نیست صرفا به خاطر نسبت خانوادگی، رابطهای را به شکلی که برایتان آزاردهنده است ادامه دهید.
بهتر است ابتدا از خودتان بپرسید چه میزان ارتباط برای شما قابل تحمل و سالم است و همان مرز را با احترام و قاطعیت حفظ کنید.
اگر هنوز زخمهای گذشته روی احساسات و زندگی امروزتان اثر میگذارند، رواندرمانی میتواند به شما کمک کند این تجربهها را پردازش کنید و بدون احساس گناه، تصمیمی بگیرید که به سلامت روانتان نزدیکتر باشد.

سلام و وقت بخیر
دوست عزیز.
توجه به تجربههایی که از رابطه با پدرتان داشتهاید، طبیعی است که اکنون در کنار ایشان احساس ناراحتی و استرس کنید.
لازم نیست برخلاف احساس و توان خود رابطهای را حفظ کنید که برایتان آسیبزا است.
بهتر است با حفظ احترام، مرزهای مشخصی برای میزان تماس و رفتوآمد تعیین کنید و بدون احساس گناه از آنها محافظت کنید.
پیشنهاد میکنم برای بررسی عمیقتر این احساسات و یادگیری مهارت مرزبندی، جلسات رواندرمانی را با یک روانشناس مجرب آغاز کنید.

درود
زخم پدر در طی سالها ترومای عمیقی برای شما ایجاد کرده و چون تروما در حافظه بدن ذخیره میشه اضطرابی که تجربه میکنید کاملا طبیعی هست ، ایا همسرتون در جریان زندگی پیش از ازدواج شما هستند ؟ اینکه روابط پدرتون با شما و مادرتون به چه شکل بوده؟ اگر بله قاعدتا ایشون الان میتونن خیلی به شما کمک کنند ،از ایشون بخواید کنار شما باشند و مرزهای روابطی که پدرتون در گذشته شکل دادن رو بهشون یادآوری کنند و اگر در جریان نیستند با همراهی روانشناس ایشون رو در جریان قرار بدید تا اونجایی که برای حفظ آرامش و سلامت روان شما در کنارتون باشند ، مهمتر از همه خودتون هستید جرات مندانه پاسخ پدرتون رو بدید ، اگر نمیخواید دیگه تماس بگیرن یا با شما در ارتباط باشند میتونید یاداوری کنید تمام سالهایی که کنار شما نبودند و اینکه تمایلی ندارید در حال حاضر هم ارتباطی وجود داشته باشه و در مجموع چند جلسه با روانشناس میتونه به شما کمک کنه بهترین تصمیم رو بگیرید

در حضور همسرتون مجاز هستید با پدر صحبت کنید.
مشخص نکردید چرا پدرتون از زمان ازدواج به بعد میخواد با شما رابطه داشته باشه

سلام
آیا ایشان در مراسم ازدواج شما شرکت کرده اند؟
آیا به شما جهیزیه داده اند؟
آیا هزینه ای بابت عروسی شما متقبل شده اند؟
اگر تکالیفشان را درباره شما انجام داده اند،
اگر بله
امروز هم حق دارند از شما درخواستی داشته باشند.
همیشه حق و تکلیف با هم همراهند.