بیانگیزگی بعد از داروهای اعصاب؛ علت احتمالی چیست؟
آسنترا۱۵۰ رسپریدون۰/۵ کلردیازپوکساید۲/۵ پرانول۴۰ میخورم با تجویز روانپزشک اما هنوزم بی انگیزه نا امید افسرده توانایی انجام دادن هیچ کاری ندارم کلن یا خوابم یا بیدارم ولی زیر پتو خونه زندگیم رو هوا مونده کارای شخصیم هم نمیتونم انجام بدم نمیدونم بخاطر شرایط جنگه یا از دارو هام نیاز به تنظیم دارو ها هست؟
13 اسفند 1404
پاسخ پزشکان
خلاصه پاسخ پزشکبازبینیشده توسط پزشک تأییدشده
سلام مسلما شرایط جنگ بر حال شما بی تاثیر نیست. توصیه میشود روان درمانی را به درمان دارویی اضافه کنید. اگر زمان کافی از مصرف دارو گذشته با توجه به دوز قابل قبول دارو ممکن است روانپزشکتان تغییرات دارویی ایجاد کنند برای پیگیری به ایشان مراجعه کنید.
— دکتر عاطفه ستاری نژاد، متخصص اعصاب و روان ( روانپزشکی ) مشاهده پاسخ کامل
1
سلام مسلما شرایط جنگ بر حال شما بی تاثیر نیست. توصیه میشود روان درمانی را به درمان دارویی اضافه کنید. اگر زمان کافی از مصرف دارو گذشته با توجه به دوز قابل قبول دارو ممکن است روانپزشکتان تغییرات دارویی ایجاد کنند برای پیگیری به ایشان مراجعه کنید.
سلام قطعا شرایط فعلی روی روان همه تاثیر گذاشته. سعی کنید به خودتان سخت نگیرید و دنبال انجام کامل کارها نباشید. تماس حضوری یا تلفنی با دوستان را حفظ کنید و فعلا برنامههای مورد علاقهتان را دنبال کنید.
سلام ی جمله هست ک میگه دوای خستگی استراحته ولی دوای افسردگی فعالیته، هرچقدر بیشتر استراحت کنین و منتظر باشین ک انگیزتون برگرده بیشتر افسرده میشین ، باید این چرخه رو بشکنین برای درمان حتما به روانشناس مراجعه کنین.
سلام عزیزم چه مدت هست دارو مصرف میکنید ؟ گاهی برای کاهش شدت علائم داروها با دوز بالاتر تجویز میشن ،قاعدتا شرایط جنگ در حال روانی ما بی تاثیر نیست ،با توجه به اینکه هنوز هم اختلال در عملکرد طبیعی زندگیتون وجود داره مراجعه کنید به روانپزشک تون و بخواید داروها مجدد تنظیم بشه با دوزی که عملکردتون مختل نشه و روان درمانی رو هم تحت نظر روانشناس شروع کنید تا درمان کامل و با اثربخشی بالا انجام بشه، با آرزوی سلامتی برای شما
احتمالاً علائم شما دو علت اصلی دارند: یا از عوارض دارویی (بلند شدن احساسات، خوابآلودگی یا کندی انگیزه ناشی از ترکیب داروها) است و یا افسردگی هنوز بهدرستی کنترل نشده که در شرایط جنگ تشدید میشود. در بیشتر موارد قابل بازبینی و مدیریت است و نگرانکننده اما پیگیریپذیر است. راهکارهای عملی: 1 داروها را خودسرانه قطعنکنید و دوزها را طبق نسخه ادامه دهید. 2 یک دفترچه روزانه از خواب، انرژی، انگیزه و هر افکار خودآسیب ثبت کنید تا هنگام مراجعه گزارش دقیق داشته باشید. 3 هر روز ۱۰–۲۰ دقیقه پیادهروی در نور روز و انجام یک کار کوچک خانه برای افزایش فعالیت برنامهریزی کنید. 4هرچه سریعتر با روانپزشک یا تیم درمانی برای بازبینی دوز/ترکیب دارو تماس بگیرید و درخواست پشتیبانی خانوادگی برای کارهای روزمره کنید. علائم هشدار: 1 افکار یا برنامهریزی برای خودکشی یا گفتن «نمیخواهم زنده باشم». 2 خوابآلودگی یا گیجی ناگهانی و کاهش شدید هوشیاری. 3 ناتوانی کامل در خوردن، آشامیدن یا مراقبت شخصی که خطر فوری ایجاد میکند. تخصص پیشنهادی: روانپزشکی
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید. هویت و پروانه طبابت پزشکان پاسخدهنده از سازمان نظام پزشکی استعلام شده است — فرآیند تأیید هویت پزشکان.