ایا دلبستگی کودک من ناایمن است؟

سلام
وقت بخیر.
کودک شما در سن بازی هست و از سه سالگی سن آموزش محسوب می‌شود.
اینکه پسر هست و تمایل به نزدیکی به پدر دارد خوب است چون پسر با پدر باید همانند سازی کند و یاد بگیرد.
اینکه بی قرار می‌شود وقتی نیستید طبیعی است سن مهد کودک از 4 سالگی به بعد کودک یاد می‌گیرد بدون والدین هم بازی کند، آرام و شاد باشد.
دلبستگی کوک ایمن است دلبستگی ناایمن بعنی گریه و و ابستگی شدید و بی قراری و عدم بازی و برقراری ارتباط با دیگران و محیط.

با سلام
دلبستگی ناایمن به دو صورت است اجتنابی و دوسوگرا در نوع اجتنابی کودک پس از غیاب والدین به بازگشت آنها توجهی نکرده و به کار‌هایش ادامه می‌دهد و در نوع دوسوگرا وقتی پس از غیبت والدین برگشتند می‌خواهد که اورا بغل کنند و وقتی والدین این کار را کردند کودک بدنش را سفت کرده و با گریه و جیغ می‌خواهد که اورا زمین گذارند و تا این کار انجام نشود گریه ادامه دارد و چون کودک شما این واکنش‌ها را ندارد پس دلبستگی نا ایمن ندارد.
اما کودک شما چون پدرش را کمتر میبیند دوست دارد بیشتر با او باشد و سختگیری شما در این سن کوجک‌ترین اثر تربیتی نداشته و گاه نامناسب است کودکتان نیاز روانی به وجود شما و احساس ارامش در کنارتان را با گرفتن انگشت یا دستتان نشان می‌دهد مشکلی نیست.
کودک در این سن نباید بدون حضور والدین شب در جایی تنها بماند در طول روز نزد افرادی که به انها اطمینان کافیدارید برای مدت کوتاهی موردی ندارد بهتراست همسرتان زمان در خانه بودنش را افزایش دهد در صورت نیاز و تمایل به روان شناس کودک مراجعه کنید

تا سه سالگی کاملا طبیعیست.
نگران نباشید

باسلام کودک از2سالگی شروع به استقلال ازمادر می‌کند رفتاروی متناسب است و سختگیری شما بی مورد

سلام
وقت بخیر.
از لحاظ رشدی از سن 1/5سالگی تا سه سالگی می‌شه گفت ست استقلال و نطفه اعتماد به نفس کودک بسته می‌شه یعنی کودک یه جورایی نحسی میکنه که کار‌هایش خودش انجام بده والد آگاه اجاز کاری که کودک میتونه انجام بده و خطری را ندارد اجاز می‌دهد در این سن نقش پدر پررنگ تر می‌شود دلبستگی نایمن ندارد
کودکان بطورکلی نیاز به امنیت دارند و مهم‌ترین منبع امنیت سازگاری والدین هست جلو فرزند تنش نباشد هر دو والد کوشا باشند

سلام.
دوست عزیز؛
با و وجه به مواردی که توصیف کردید، وضعیت غیر نرمالی در پسرتان دیده نمی شود.
اگر تولدتان احساس می کنید در این رابطه دچار تردید و نگرانی و یا افکار و سواسی زیادی هستید، حتما با روان شناس متخصص در حوزه کودک، مشاوره تخصصی داشته باشید تا خم خودتان اقناع شوید و هم راهکار‌های مقابله ای مؤثر را آموزش ببینید.

سلام.
مواردی که بیان کردید طبیعی و مشکلی در رفتار فرزندتون وجود نداره، اما اگر خودتون وقتی می‌بینید پسرتون بیشتر تمایل داره باپدرش باشه، احساس اضطراب یا طرد شدن می‌کنید، میتونید در این مورد با روانشناس صحبت کنید.

سلام.
رفتار‌هایی که توصیف کردید بیشتر از سبک دلبستگی ناایمن ناشی از سبک فرزندپروری و ناهماهنگی‌های تربیتی است، در این سن اضطراب جدایی طبیعی را فرزندان تجربه می کنند و رفتار والدین نقش مهمی در ایجاد دلبستگی ایمن دارد، بهترین کار این است که به روانشناس حوزه کودک مراجعه کنید تا ضمن ارزیابی دقیقتر به شما راهکار‌های مفید و موثر داده شود.
دغدغه شما ارزشمند است زیرا ریشه بسیاری از مشکلات روانشناختی در دوران بزرگسالی در کودکی نهفته است.
پیروز باشید

1
تا سه سالگی کاملا طبیعیست.
نگران نباشید