علت پرخاشگری پسر ۲۶ ماهه و راهکارهای فوری

سلام
احتمالا به دلیل حضور پدر هست
این رفتار موقت است
بهتر است در شرایطی که پدر در خانه حضور دارد اجازه دهید وقت بیشتری با فرزندش بگذراند و شما به کارهای دیگرتون برسید

بچه دو ساله هنوز نمیتواند احساساتش را درست بیان کند، برای همین گاهی با زدن یا لجبازی نشان میدهد که چیزی درونش تغییر کرده.
اینکه این روزها بیشتر به پدرش میچسبد هم در این سن طبیعی است؛ خیلی از بچهها مدتی به یکی از والدین نزدیکتر میشوند و بعد دوباره برمیگردند.
زدن در این سن بیشتر یک نوع بیان هیجان است، نه اینکه واقعا بخواهد به تو آسیب بزند.
وقتی میزند، آرام ولی جدی دستش را بگیر و بگو «زدن درد دارد» و توجهش را به کار دیگری ببر.
اگر نیمه شب بیدار میشود و دنبال پدرش میگردد، معمولا به خاطر نیاز به احساس امنیت است.
بهتر است قبل از خواب یک برنامه ثابت داشته باشید؛ مثلا بازی آرام، بغل کردن، قصه کوتاه و بعد خواب.
اگر خیلی بیقرار شد، گاهی حضور کوتاه شما یا پدرش کنار تخت میتواند کمک کند دوباره آرام شود.

سلام.
دوست عزیز؛
به نظر می رسد پسرتان در حال تجربه کردن یک مرحله رشدی است و احتمالا توجه او به حضور و توجه پدرش بیشتر جلب شده است.
این تغییر رفتار میتواند دلایل مختلفی داشته باشد:
در این سن کودکان ممکن است به دلیل بازی های فعال تر و هیجان انگیزتر با پدر، به او تمایل بیشتری نشان دهند.
این لزوما به معنی طرد کردن شما نیست، بلکه صرفا یک تغییر در اولویت های اوست.
ضمنا اینکه او اکنون به تنهایی در اتاقش می خوابد و برای خواب نیاز به حضور پدر دارد، می تواند نشان دهنده نیاز او به امنیت بیشتر در زمان خواب باشد، که در حال حاضر پدرش این نیاز را برطرف می کند.
همچنین بازی های پدر با او و بردنش به بیرون، و توجه ویژه ای که از سوی او دریافت می کند، می تواند باعث شود رفتارش را در قبال شما تغییر دهد تا توجه بیشتری جلب کند.
بنابراین در نظر داشته باشید که
این مرحله گذراست و با صبوری و درک می توانید آن را پشت سر بگذارید.
از نشان دادن ناراحتی یا عصبانیت به او خودداری کنید، زیرا ممکن است او را بیشتر مضطرب کند.
و سعی کنید زمان های اختصاصی و با کیفیتی را با پسرتان بگذرانید.
بازیهای مورد علاقه اش را انجام دهید، کتاب بخوانید یا فعالیت های سرگرم کننده دیگری که هر دو از آن لذت می برید را انجام دهید.
این کار به او نشان می دهد که حضور شما همچنان مهم و ارزشمند است.
و اگر می خواهید او به تنهایی در اتاقش بخوابد، تلاش کنید تا روتین خواب آرامی را قبل از خواب ایجاد کنید که شامل شما نیز باشد.
مثلا، شما او را بخوابانید یا برایش قصه بخوانید.
اگر اصرار به خوابیدن با پدر دارد، می توانید به تدریج این زمان را کم کنید یا از پدرش بخواهید که با هم در کنار او باشید .
.
اگر این رفتارها ادامه پیدا کرد یا نگران شما شدت گرفت ، توصیه اکید می کنم که حتما به روانشناس مراجعه کنید.
مشورت با یک روانشناس کودک میتواند راهنمایی های تخصصی تری به شما ارائه دهد.