تاخیر حرکتی در نوزادان: شناسایی و راهنمایی والدین

تاخیر حرکتی به معنای آن است که نوزاد یا بچه‌ای در رسیدن به نقاط عطف توسعه‌ی حرکتی (مانند نشستن، راه رفتن، یا غلت زدن) به تأخیر افتاده باشد.
برای ارزیابی تاخیر حرکتی، مقایسه مراحل رشد نوزاد با جداول رشد استاندارد اهمیت دارد.
از نظر زمانی، نوزادان معمولاً باید در حدود 4 ماهگی قادر به بلند کردن سر و سینه خود هنگام قرار گرفتن به پشت باشند و تا 6 ماهگی باید بتوانند به طور مستقل بنشینند.
در مورد توصیف شما از مراحل توسعه نوزادتان، به نظر نمی‌رسد که تاخیر قابل توجهی وجود داشته باشد.
هرچند که در چهار ماهگی با کمی تأخیر توانسته سر و سینه خود را بلند کند، اما قدرت غلت زدن در 3 ماهگی و نشستن مستقل در 7 ماه و 27 روز، نشانگر توسعه حرکتی مناسب است.
اگر نگرانی‌های بیشتری دارید یا متوجه تأخیرهای دیگر در توسعه حرکتی شده‌اید، مشورت با پزشک متخصص کودکان را توصیه می‌کنیم.