سلام دخترم ۲۱ سالشه و به تازگی روانپزشک تشخیص اختلال دو قطبی داده ولی دخترم اصلا همکاری نمیکنه و داروهاشو نمیخوره و با من و پدرش درگیر میشه.روانپزشک گفتن باید بستری بشه.میخواستم ازتون بپرسم راه دیگه ای نیست ؟
4 مرداد 1405 آخرین بروزرسانی: 5 مرداد 1405
پاسخ پزشکان
خلاصه پاسخ پزشکبازبینیشده توسط پزشک تأییدشده
اگر خطر آسیب به خود یا دیگران وجود دارد، بستری ضروری است. در غیر این صورت، با روانپزشک درباره درمانهای سرپایی یا داروهای تزریقی طولانیمدت مشورت کنید. حمایت روانی و گفتگو با متخصص میتواند راهکارهای جایگزین را بررسی کند.
اگر خطر آسیب به خود یا دیگران وجود دارد، بستری ضروری است. در غیر این صورت، با روانپزشک درباره درمانهای سرپایی یا داروهای تزریقی طولانیمدت مشورت کنید. حمایت روانی و گفتگو با متخصص میتواند راهکارهای جایگزین را بررسی کند.
سلام .نگرانی شما قابل درک است . با صبوری و حمایت ایشان را به خوردن دارو ترغیب کنید . اگر رفتار آسیب زننده و خطرناک دارد بستری کمک کننده است. در نهایت مراجعه مرتب به رواشناس در جهت بهبود علایم کمک میکند.
سلام و وقت بخیر دوست عزیز. بسیار متاسفم که در این شرایط سخت و دشوار قرار گرفتهاید. مدیریت شرایطی که در آن فرزند مورد نظر، تشخیص پزشکی را نمیپذیرد و نسبت به درمان مقاومت نشان میدهد، برای هر والدینی بسیار طاقتفرسا و نگرانکننده است. در اختلال دو قطبی، دورههایی وجود دارد که فرد به دلیل تغییرات شیمیایی مغز، ممکن است قدرت درک واقعیت یا شناخت نیاز خود به درمان را از دست بدهد. در این مقاطع، مقاومت به دارو و درگیری با خانواده، بخشی از خود اختلال است، نه لزوما رفتاری از روی بدخواهی. در مورد تصمیم بستری شدن، این یک تصمیم پزشکی است که بر اساس میزان خطر (برای خود فرد یا دیگران) و شدت علائم گرفته میشود. پزشک متخصص با توجه به بررسیهای بالینی، بهترین مسیر را برای حفظ سلامت و امنیت دخترتان پیشنهاد داده است. گاهی اوقات بستری شدن، نه به معنای تنبیه، بلکه به عنوان یک «محیط امن و کنترلشده» برای تنظیم مجدد داروها و پایداری وضعیت بیمار ضروری است تا بتوان از آسیبهای جدیتر جلوگیری کرد. با توجه به دختر جوان بودن ،در صورت عدم کنترل با آسیب های بزرگتری میتواند مواجهه شود. پیشنهاد میشود برای بررسی دقیقتر شرایط فعلی دخترتان و آشنایی با بهرین نحوه مدیریت حتما با روانپزشک ایشان و یک روانشناسمتخصص در زمینه اختلالات خلقیمشورت کنید.
گاهی مواقع یک گفتگوی دو نفره کاملا امن لتهاش داشته باشید و این سوال رو دقیقا ازش بپرسید. چرا داروی خودتو نمی خوری؟منظورم از امن اینه بهش اطمینان بدید که نظرت برام مهمه. بگید آیا علتر داره دارو نمی خوری؟آیا از چیزی می ترسی؟
با درود اگر متخصص تشخیص داده بستری بشه این کار را بکنید. البته قبل از بستری سه نفری با یک روان شناس هم مشاوره داشته باشید شاید با ترکیب دارو درمانی و مشاوره شرایط درک بیماری و کنار آمدن تسهیل شود.
سلام . مقاومت نسبت به دارو معمولا به دلیل عوارض آن می باشد که دراین مورد روانپزشک یا روانشناس می تونه در زمینه انگیزشی و فواید آن در برابر مضرات آن با دخترتان صحبت کند و متقاعدشان کند.
سلام. به روانشناسمراجعه کنید تا دلایل عدم همکاری ومقاومت درونی ارزیابی شود. مسلما ارتقای آگاهی وشناخت درباره فواید دارو درمانی و فرایند آن در آمادگی و پذیرش درمان نقش بسزایی خواهد داشت.
سلام دارو برای دودقطبی خط اول درمان است اگر دارو نخورد کنترل نمی شود اگر پیش روانشناس میاد ببرید تا روانشناس بتونه بینشش بالاتر ببره در این مورد اگر هم نشد توصیه روانپزشک مد نظرداشته باشید
سلام دوست عزیز قطعا موارد مهمی داشته از قبیل افکار اسیبرسان به خود یا دیگری و یا سایر رفتارهای پرخطر که دستور بستری داده شده، اگر مقاومت در برابر بستری داره نزد یه روانشناسی بالینی مجرب ببرید تا ضمن برقرای ارتباط درمانی بتونه ایشون رو برای بستری متقاعد کنه و در کنارش علاوه بر درمان دارویی که درمان خط اول هست اموزش روانی در مورد بیماری به فرد داده بشه چون این اختلالیه که مکرر عود میکنه
اگر خیلی حالش بده که مرتب با شماره درگیر میشه و یا کارهای پرخطر میکنه یا خیلی بی قراره هر چه سریع تر باید بستری شود. در غیر اینصورت می تونید به روانشناسمراجعه کنید تا برای خوردن دارو توجیه بشه
سلام اگر احتمال آسیب ب خودش یا دیگران وجود داره و همکاری نمیکنه بستری شدن میتونه کمک کنه در غیر این صورت حتما به روانشناسمتخصص در حوزه اختلال دو قطبی مراجعه کنید، تکنیک های روانشناسی میتونن در حد دارو عمل کنن و احتمال عود و بازگشت بیماری هم کمتره
با سلام. مهمترین مساله جلب همکاری ایشان در روند درمان است که معمولا با ارتباط خوب بین پزشک و بیمار امکان پذیر است. برای اینکه تشخیص بدیم آیا به جز بستری راهی هست یا نه باید ویزیت بشن و با خودشون صحبت بشه. در صورت وجود خطر آسیب به خودشون یا دیگران حتما به اورژانس روانپزشکی جهت بستری مراجعه کنید.
اگر روانپزشک بعد از معاینه تشخیص بستری داده اند احتمالن به این خاطر بوده که شدت علائم به حدی بوده که درمان سراپایی و مصرف منظم دارو به تنهایی کافی نیست بستری میتواند به تنظیم داروها وامنیت بیمار کمک کند. اگر به تشخیص دکتر تردید دارید میتوانید از روانپزشک دیگری هم نظرش را بپرسید
مراجعه به روان پزشک دیگر داشته باشید اتحاد درمانی خیلی مهم هست و اینکه دارهای روانپزشک دیگر را مصرف کند اگر عایم شدید نیست نیازی به بستری نیست در ضمن میتوانید نزد روانشناس ببرید و با اتحاد درمانی که با روانشناس برقرار میکند داروها را مصرف کند و در کنار آن روان درمانی هم انجام شود
احتمالاً مقاومت دختر شما بهخاطر کاهش بینش نسبت به بیماری یا ترس از عوارض دارویی است. در بیشتر موارد این رفتار نشانه اضطراب و مخالفت با درمان است و با برخورد آرام و تنظیم برنامه درمانی قابل بهبود است. اگر رفتار خطرناک یا ناتوانی در مراقبت از خود وجود داشته باشد، بستری موقت منطقی است. راهکارهای عملی: - با لحن آرام و بدون سرزنش نگرانیهای او را بشنوید و احساساتش را تأیید کنید. - جلسه مشترک حضوری یا تلفنی با روانپزشک ترتیب دهید تا پزشک نگرانیهای دارویی را توضیح دهد. - پیشنهاد شروع با دوز کم یا تغییر دارو تحت نظر پزشک و پیگیری نزدیک علائم. - استفاده از رواندرمانی و جلسات خانواده برای کاهش کشمکش و تنظیم قوانین روزمره. - اگر تهدید به خودآسیبی یا اختلال شدید در عملکرد روزانه است، اقدام سریع برای بستری مطرح است. علائم هشدار: - گفتن یا تلاش برای خودکشی یا آسیب عمدی. - خشونت شدید یا تهدید به آسیب به دیگران. - قطع کامل غذا/خواب یا بروز هذیان و توهم. تخصص پیشنهادی: روانپزشکی
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید. هویت و پروانه طبابت پزشکان پاسخدهنده از سازمان نظام پزشکی استعلام شده است — فرآیند تأیید هویت پزشکان.
