تیک عصبی خمیازه کودک درمان دارد؟

با سلام وقت بخیر، دختر ۱۰ ساله ای دارم که مدت ۴ سال است دچار تیک عصبی خمیازه شده است،ام آر آی مغز گرفته شد و به مدت چند ماه تحت نظر دکتر مغز و اعصاب اطفال داروی پیموزاید و آسنترا مصرف کرد، تعدا تیک ها کم شد اما بطور کامل قطع نشد، با قطع داروها تیک ها برگشتن، والآن هر وقت دچار استرس یا هیجان شود مرتب پشت سرهم خمیازه میکشه،میخواستم بدونم این تیک ها تا کی ادامه داره،درمان داره؟
1
سلام.
معمولا تیک‌ها با فشار‌های عصبی و استرس افزایش پیدا می کنه.
دارو و تکنیک‌های رفتاری برای درمان مناسب هست
0
سلام.
تیک‌ها اغلب تا 18سالگی برطرف میشوند.
تیک را فقط در صورتی درمان میکنیم که باعث اختلال در کارکرد‌های اجتماعی شوند یا شرمندگی اجتماعی ایجاد کنند، یا باعث درد و اشکال در عضلات درگیر در تیک شوند.
در غیر اینصورت درمان لازم نیست.
اگر دو و یژگی فوق را دارد، درمان دارویی و روان درمانی و ارونه سازی عادت مفید است.
در غیر اینصورت هیچ درمانی نیاز ندارد.
لازم است کاملا به تیک بی تفاوت باشیدو اصلا به تیک فرزندتان اشاره نکنید یا در جایی ازش حرفی نزنید، استرس‌ها را کمتر کنید .همچنین مطمئن شوید این رفتار، تیک است و رفتار اجباری و سواسی یا عادت نیست.
0
سلام
ایشون باید درمان دارویی رو ادامه بدن تحت نظر روانپزشک، و در کنارش روان درمانی هم داشته باشن.
0
سلام
. دوست عزیز؛ حتما جلسات درمانی را با روان متخصص در این حوزه هم شروع کنید.
دارو‌ها بخشی از درمان آیت.
درمان اصلی از طرق روان درمانی منظم است .
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
تیک‌های عصبی در کودکان، که شامل تکرار رفتار‌های غیر ارادی مانند خمیازه کشیدن است، می‌تواند به دلایل مختلفی رخ دهد و اغلب به دلیل استرس یا اضطراب بیشتر می‌شود.
در مورد دختر شما که تیک‌ها پس از قطع مصرف دارو‌های پیموزاید و آسنترا بازگشته، این نشان می‌دهد که مصرف دارو تنها به مدیریت علائم تیک کمک کرده و پس از قطع آن، تیک‌ها برگشته‌اند.
درمان تیک‌های عصبی معمولاً شامل ترکیبی از دارو‌ها، درمان‌های رفتاری مانند آموزش حساسیت زدایی مجدد با رویکرد معکوس (CBIT)، و گاهاً مشاوره‌ی روانی برای کاهش استرس و اضطراب است.
در بعضی موارد، تیک‌ها می‌توانند با بالا رفتن سن کودک کمتر شده یا حتی بطور کامل برطرف شوند، اما این موضوع برای هر فرد متفاوت است و نمی‌توان زمان دقیقی برای پایان یافتن آنها تعیین کرد.
مهم‌ترین قدم، کنترل استرس و یادگیری مدیریت علایم تیک است، بنابراین حمایت مداوم و تشویق کودک به مواجهه با موقعیت‌های استرس‌زا به شیوه‌های مناسب توصیه می‌شود.