رابطهتان با شبکههای اجتماعی کجای مرزِ عادت و اجبار است؟
در حال آمادهسازی…
با نامهای دیگر: مقیاس اعتیاد به شبکههای اجتماعی برگن · تست اعتیاد به اینستاگرام · تست وابستگی به گوشی · BSMAS
BSMAS شش سؤال دربارهی یک سالِ گذشته است و رابطهی شما با شبکههای اجتماعی را از یک زاویهی مشخص نگاه میکند: چقدر کنترل دستِ شماست و چقدر دستِ عادت.
شش سؤال تصادفی نیستند. هرکدام دقیقاً یکی از شش نشانهای را میپرسند که پژوهشگرانِ رفتارهای اجباری مشترکِ همهی آنها میدانند: فکرِ مشغول، زیادشدنِ میل، فرار از مشکل، تلاشِ ناموفق برای کمکردن، بیقراری در نبودش، و لطمه به کار یا درس. نمره بین ۶ تا ۳۰ میشود.
هیچجا از شما ساعتِ استفاده پرسیده نمیشود، و این عمدی است. مدت بهتنهایی چیزی را جدا نمیکند؛ آنچه در پژوهشها تفاوت را میسازد کنترل و لطمه است.
این آزمون «اعتیاد» را تشخیص نمیدهد؛ چنین تشخیصی در راهنماهای رسمی وجود ندارد. میزانِ استفادهی شما را هم قضاوت نمیکند و نمیگوید چقدر باید کمترش کنید. فقط یک چیز را نشان میدهد: الگوی استفاده چقدر به الگوهای اجباری شبیه شده.
این رفتار جوری طراحی شده که خودش را نامرئی کند: هر بار سرزدن چند ثانیه است و هیچکدام بهتنهایی مشکلی نیست. یک عددِ ثابت همان چیزی است که مجموعِ نامرئی را قابلِ دیدن میکند.
و نقطهی مفیدِ ماجرا این است که سؤالِ چهارم و پنجم؛ تلاشِ ناموفق برای کمکردن، و بیقراری در نبودش؛ معمولاً زودتر از لطمهی بیرونی بالا میروند. یعنی این آزمون میتواند الگو را پیش از آنکه هزینهاش را بدهید نشان دهد.
| نمره | تفسیر |
|---|---|
| ۶–۱۱ | کم |
| ۱۲–۱۸ | متوسط |
| ۱۹–۳۰ | در محدودهی قابلِ گفتوگو |
تنها مرزِ منتشرشده ۱۹ است و بازهی سوم از همانجا شروع میشود. مرزِ میانی (۱۲) در هیچ مرجعی نیست و فقط برای اینکه متنِ تفسیر دقیقتر باشد گذاشته شده؛ پس آن را یک خطِ واقعی حساب نکنید.
این بازهها تفسیر رسمی ابزارند؛ و برای سنجشاند، نه تشخیص.
ساختهی Andreassen و همکاران (۲۰۱۶) در دانشگاه برگنِ نروژ، بر پایهی مدلِ ششمؤلفهایِ Griffiths. مرزِ ۱۹ از پیمایشِ سراسریِ Bányai و همکاران (۲۰۱۷) میآید. مقالهاش دسترسیِ آزاد دارد.
نه. هیچ راهنمای تشخیصیِ رسمیای چنین تشخیصی ندارد و برای همین ما هم اسمِ نتیجه را «اعتیاد» نمیگذاریم. چیزی که این آزمون میسنجد الگوی رفتاری است: اینکه استفاده چقدر اجباری شده و چقدر به بقیهی زندگی لطمه زده.
عمداً نه. ساعت بهتنهایی چیزی نمیگوید — کسی میتواند روزی سه ساعت کارِ حرفهای در این شبکهها بکند و هیچ مشکلی نداشته باشد، و کسی با نیم ساعت بیقرار شود. آنچه مهم است کنترل و لطمه است، نه مدت.
نه، و پیشنهادِ «حذفِ کامل» معمولاً هم شکست میخورد. چیزی که در پژوهشها جواب داده تغییرِ ساختارِ استفاده است: برداشتنِ نوتیفیکیشن، بازههای بدونِ گوشی، و جایگزینِ مشخص برای لحظههایی که دستتان خودکار سراغِ گوشی میرود.
سه ماه یکبار. پنجرهاش یک سال است، پس تکرارِ زودتر تقریباً همان دوره را دوباره میشمارد و تغییرِ واقعی را نشان نمیدهد.
اسمِ رسمیاش «مقیاس اعتیاد به شبکههای اجتماعی برگن» است و در منابعِ انگلیسی BSMAS نوشته میشود. کسانی که دنبالِ «تست اعتیاد به اینستاگرام» یا «تست وابستگی به گوشی» میگردند معمولاً همین را میخواهند؛ با این تفاوت که این ابزار به هیچ اپِ خاصی گره نخورده و دربارهی کلِ این شبکهها میپرسد.
در حال آمادهسازی…