سلام اگر فردی تصادف کرده باشه و هیچ مشکلی نداشته باشه فقط هوشیاریش پایین باشه مثلا بین شش و هفت و مدت طولانی مثلا سه وهار ماه در ای سیو باشه اگر بعد بهوش بیاد بهبودی کامل پیدا میکنه؟ میتونه مثل قبلا سالم زندگی کنه؟ مدت زیاد موندن در ای سیو مشکلی براش پیش نمیاره؟
2
بستری طولانی مدت در ICU حتی اگر برگشت مغزی کامل باشد، عضلات را به شدت تحلیل میبراه و نیاز به فیزیوتراپی بسیار خوب و طولانی بعد از مرخص شدن دارند
سلام! سطح هوشیاری بین 6 و 7 در مقیاس گلاسکو به معنی کاهش شدید هوشیاری است و این وضعیت معمولا ناشی از آسیب به مغز یا شرایط پیچیدهای است که مغز را تحت تاثیر قرار میدهد. فردی که به مدت طولانی در ICU و با سطح هوشیاری پایین باشد، در معرض عوارضی مانند عفونت، زخم بستر، مشکلات تنفسی و از دست دادن قدرت عضلانی قرار دارد. با این حال، تیم ICU به طور مداوم مراقبتهایی را برای کاهش این مشکلات انجام میدهد. در مورد بهبودی کامل، این موضوع کاملا به علت و شدت آسیب به مغز بستگی دارد. اگر آسیب مغزی شدید بوده باشد، بهبود کامل ممکن است دشوار باشد و حتی پس از بازگشت به هوشیاری، ممکن است نیاز به توانبخشیهای متعدد مانند گفتاردرمانی، فیزیوتراپی و کاردرمانی داشته باشد. اگر آسیب مغزی خفیفتر باشد، احتمال بهبودی بیشتر است، اما هنوز هم این روند ممکن است طولانی باشد و نیاز به حمایت خانواده و کادر درمانی داشته باشد. پیشبینی قطعی اینکه فرد به حالت قبل از تصادف بازگردد، به عوامل زیادی بستگی دارد و پزشکان باید وضعیت بیمار را به مرور ارزیابی کنند تا بتوانند تخمینی از روند بهبودی بدهند.
سلام بستری طولانی در icu با سطح هوشیاری 7-8 موجب تحلیل در عضلات بدن و تحلیل در فرایندهای مغزی و حتی ضعف عضلات تنفسی میشه، هرچه اسیب مغزی کمتر باشه احتمال برگشت به زندگی عادی بیشتر و سریع تر خواهد بود، به هر حال نیاز به بازتواتی بعد از ترخیص دارن
هوش مصنوعی دکترهَستهوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
در بیشتر موارد کسی که ماهها در آیسییو با هوشیاری پایین بوده، بعد از به هوش آمدن «میتواند» تا حد خوب یا حتی نزدیک به قبل برگردد، اما تضمینی نیست. احتمالاً مشکل اصلی آسیب مغزی ناشی از تصادف یا کمبود اکسیژن بوده که شدت آن تعیینکننده میزان بهبودی است، نه فقط طول ماندن در آیسییو. ماندن طولانی در آیسییو خودش هم میتواند باعث ضعف شدید عضلات و مشکلات روحی شود. راهکارهای عملی: ۱ پیگیری منظم با متخصص مغز و اعصاب برای ارزیابی میزان آسیب مغزی و برنامه توانبخشی. ۲ شروع سریع توانبخشی: فیزیوتراپی، کاردرمانی و گفتاردرمانی برای راه رفتن، دستها و حافظه و گفتار. ۳ مراقبت از تغذیه، پیشگیری از زخم بستر، و تمرینات تنفسی برای قوی شدن ریهها. ۴ حمایت عاطفی خانواده، صبر زیاد و تشویق بیمار؛ بهبود مغز ممکن است ماهها تا سالها طول بکشد. ۵ تنظیم خواب و محیط آرام؛ پرهیز از سروصدای زیاد و خستگی ذهنی در اوایل بهبودی. علائم هشدار: ۱ تشنج، تغییر ناگهانی سطح هوشیاری، کج شدن صورت یا ضعف ناگهانی یک طرف بدن. ۲ تنگی نفس، درد قفسه سینه، تپش قلب شدید یا کبودی لبها و انگشتان. ۳ تب بالا، بیقراری شدید، توهم، یا تغییر رفتار ناگهانی. تخصص پیشنهادی: متخصص مغز و اعصاب