آیا بعد از گذشت 10 سال مصرف قرص آسنترا بر روی بدن موثر است؟

با سلام. مدت ۱۰ سال هر روز یک قرص آسنترا ۱۰۰ به علت افسردگی شدید مصرف میکنم و حالم خوب بود.دو سال پیش علایم افسرگی با وجود خوردن همان قرص بروز کرد.دکتر در کنار آسنترا نورتریپتلین تجویز کرد. مدتی خوردم علایم رفع شد و مجددا فقط همان اسنترا ۱۰۰ رو می خوردم. مدتی است علایم افسرگی شدید حتی تمایل به خودکشی دارم. نورتریپتلین هم اثر نکرد.به تجویز پزشک کلنازپام خوردم که تنها کمک این قرص خواباندن من است.من با پسر کوچکم تنها زندگی میکنم و نمیتوانم قرص خواب اور بخورم. کمکم کنید. چه قرص کمکی بخورم؟
0
با سلام
همراه با دارو درمانی باید درمان‌های روانشناختی هم با مراجعه به روان شناس صورت گیرد.
الان هم باید دوباره شما به روانپزشک مراجعه کنید و همراه با مصرف دارو به روان شناس هم مراجعه کنید.
0
سلام
لایف استایلتونو تغییر بدید و درمان شناختی رفتاری بگیرید
0
باسلام
لازم است حتما از روانپزشک خود کمک بگیرید، گاه برای بدست امدن داروی مناسب هرفردچندبار امتحان با دارو‌های مختلف لازم است، ضمنا از مشاوره با پزشک خودنیز استفاده کنید تا این بار نیز مثل دفعات قبل، سلامت و باحال خوب سپری شود.
0
با سلام
بهتر است تغییر دارو‌های مصرفی تحت نظر پزشک معالج صورت گیرد ولی با اینحال در ابتدا می توانید دز مصرفی داروی سرترالین را روزانه به 150 میلی گرم افزایش دهید.
0
با سلام
توصیه می‌کنم برای تغییر دارو یا افزودن دارو مجدد توسط روانپزشک ویزیت شوید.
کلونازپام کمک کننده نیست.
0
سلام
به شما.
با توجه به اینکه در حال حاضر اسنترا با این دوز برای شما پاسخگو نیست نیاز به تغییراتی در روند درمان شماست تا پاسخ بهتری حاصل گردد و در این خصوص لازم است با روانپزشکتان مشورت داشته باشید.
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
احتمالاً دو علت شایع هستند: کاهش اثر دارو پس از مصرف طولانی‌مدت (poop-out) یا عود/تشدید افسردگی.
در بیشتر موارد این وضعیت قابل مدیریت است و نیاز به بازبینی دارویی و ارزیابی کامل دارد؛ نگران نباشید، کمک موجود است.
راهکار‌های عملی:
- هم‌اکنون به اورژانس یا مراکز بحران مراجعه یا تماس بگیرید، به‌خصوص هنگام وجود افکار خودکشی.
- دارو‌ها را ناگهانی قطع نکنید؛ آسنترا را بدون مشورت کاهش یا متوقف نکنید و فوراً با روانپزشک تماس برای بازنگری دارویی بگیرید.
- محیط را ایمن کنید: دارو‌های خواب‌آور و اشیاء خطرناک را دور نگه دارید و از تنها بودن با کودک در موقعیت بحرانی پرهیز کنید.
- از یک نفر مورداعتماد بخواهید کنارتان بماند و از خطوط حمایتی یا خدمات مشاوره تلفنی استفاده کنید.
علائم هشدار:
- تمایل یا نقشه مشخص به خودکشی یا اقدام به خودآسیبی
- ناتوانی شدید در مراقبت از فرزند یا انجام کار‌های روزمره
- کاهش هوشیاری، تشنج یا هذیان/توهم
تخصص پیشنهادی: روانپزشکی