راهکارهای کاهش بهانگیری در دختران

سلام
به شما.
بنظر می رسد نیاز به فراگیری یک سری مهارت های فرزندپروری در شماست تا بتوانید این مساله را مدیریت و اصلاح نمایید.

فرزند شما از ابتدا بهانه گیر به دنیا نیامده است ، نیاز است روشهای تربیتی شما مورد بررسی قرار گیرد.
به روانشناس مراجعه کنید.

با عرض سلام
و وقت بخیر.
به غیر از سبب شناسی احتمالی فیزیولوژیک؛ مواردی که فرمودید معمولا ناشی از شیوه های نادرست فرزندپروری در دوران کودکی است که البته در حال حاضر نیز میتوانید برای کنترل شرایط تلاش بیشتری داشته باشید.
-اصل اساسی در برخورد با کودکان لجباز و نافرمان؛ آموزش این نکته مهم است که قرار نیست کودک با لجبازی؛ گریه و شقرق به اهداف خود برسد؛ که البته رسیدن به این مهم نیازمند صبر و استقامت بالای والدین است؛ اگر شما به هر دلیلی بعد از رفتارهای نابهنجار و قشقرق های کودک در نهایت به خواسته او تن بدهید در حقیقت کودک را برای رفتارهای غیرمنطقی بیشتر در آینده تقویت کرده اید.
-دستورالعمل کار و وظیفه ای که از کودک میخواهید را با دقت و سادگی برای او تشریح کنید؛ وظایف را به قسمتهای کوچکتر تقسیم کرده و کودک را بابت پیشرفتهای کوچک پاداش دهید.
-سعی کنید به رفتارهای نامناسب بی توجه باشید و در صورت تکرار؛ پیش از در نظر گرفتن تنبیه (غیر فیزیکی)؛ عواقب رفتار او را برای او یادآور شوید و تنها وعده تنبیهی را بدهید که قطعا قادر به انجام آن هستید!!!
-البته در اصول تربیتی توجه داشته باشید پیش از محروم سازی کودک و احیانا تنبیه غیر فیزیکی؛ می بایست کودک را بابت رفتارهای مثبت و مورد تایید تقویت کنید؛ میتوانید این کار را با در نظر گرفتن امتیازات مشخص و تعویض با مواردی که کودک دوست دارد؛ انجام دهید.
-انتظارات خود را نسبت به کودک تعدیل کنید؛ تهدید و تحقیر و تنبیه و امر و نهی های مکرر را به حداقل برسانید؛ برای کودک فضا و زمان و علایق شخصی در نظر بگیرید.
جو خانه را از لحاظ سطح استرس متعادل سازید؛ تفاوتهای فردی کودک را بپذیرید و در صورت تداوم مشکلات رفتاری از همکاران روانپزشک و روانشناس کمک بگیرید.