کاهش حرکت دست بعد از شکستگی مچ

احتمالاً علت اصلی کاهش دامنه حرکت، چسبندگی و خشکی مفصل و کوتاهی بافت‌های نرم اطراف تاندون‌ها پس از شکستگی و جراحی است؛ در بیشتر موارد این وضعیت نشانه عمل بد نیست و با برنامه درمانی مناسب تا مقدار زیادی قابل بهبود است.
راهکارهای عملی:
1 شروع یا ادامه فیزیوتراپی روزانه با تمرین‌های دامنه حرکت فعال و غیرفعال تحت نظر درمانگر.
2 پیش از تمرین‌ها گرم کردن با حوله گرم یا دوش ولرم ۱۰–۱۵ دقیقه و پس از تمرین کمپرس سرد کوتاه برای کاهش درد.
3 ماساژ ملایم و حرکت آرام انگشتان، مشت و باز کردن مچ چند بار در روز برای جلوگیری از چسبندگی.
4 استفاده از آتل شبانه یا حمایتی طبق توصیه فیزیوتراپ برای حفظ موقعیت مناسب هنگام خواب.
5 پیگیری منظم با فیزیوتراپ و ارتوپد برای ارزیابی پیشرفت و اصلاح برنامه درمانی.
علائم هشدار:
1 از دست رفتن ناگهانی حس یا حرکت در انگشتان یا بدتر شدن ضعف.
2 سردی، رنگ‌پریدگی یا نبض ضعیف در انگشتان (مشکل خون‌رسانی).
3 تب، قرمزی شدید، درد افزاینده یا ترشح چرکی از محل عمل (نشانه عفونت).
تخصص پیشنهادی: جراح ارتوپد