احتمالاً وضعیت فرزندتان در محدودهٔ طبیعی است و دو پزشک نورولوژی که ASQ را نرمال اعلام کردهاند، این فرض را تایید میکند.
در بیشتر موارد تاخیر در پاسخ به فرمانهای گفتاری مربوط به توجه مشترک یا مرحلهٔ اشاره و درک دستورهای شفاهی است و نه اختلال جدی؛ اما بررسی و پیگیری منطقی است.
راهکارهای عملی:
1 قبل از دادن فرمان، تماس چشمی برقرار کنید و با اسم او جذبش کنید؛ فرمانها کوتاه و یک مرحلهای باشد (مثلاً "بیا" یا "بده").
2 همزمان با کلمه، عمل یا اشاره کنید تا زبان و اشاره همزمان تقویت شود.
3 بازیهای تقلیدی و جلب توجه (مثلاً پنهان کردن اسباببازی و خواستن "بیا پیدا کن") روزی چند بار انجام دهید.
4 نویز محیط را کم کنید و از جملات یکنواخت و و اضح استفاده کنید.
5 در صورت امکان یک جلسه با گفتاردرمانگر برای ارزیابی مهارتهای بازداری و فهم دستوری داشته باشید.
علائم هشدار:
1 از دست دادن مهارتهای قبلی یا عقبگرد در رفتارها.
2 عدم پاسخ به اسم یا صداهای بلند.
3 قطع ارتباط چشمی و کنارهگیری اجتماعی محسوس.
تخصص پیشنهادی: متخصص کودکان
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
