آیا اسکن هسته ای قلب خطرناکه و ضرر داره؟

در بیشتر موارد اسکن هسته‌ای قلب یک روش نسبتاً ایمن است.
مقدار ماده رادیواکتیو که تزریق می‌شود خیلی کم و کنترل‌شده است و معمولاً فقط برای چند ساعت تا چند روز در بدن می‌ماند و به‌تدریج دفع می‌شود.
احتمال عوارض جدی یا سرطان در دُزهای تشخیصی بسیار پایین است و در مقابل، اطلاعات مهمی که درباره خون‌رسانی قلب می‌دهد، کمک بزرگی برای پیشگیری از سکته و تصمیم‌گیری درمانی است.
راهکار‌های عملی:
۱ قبل از اسکن، تمام دارو‌ها، سابقه حساسیت، بیماری کلیوی، آسم و… را به تیم پزشکی هسته‌ای اطلاع بده.
۲ اگر باردار هستی یا احتمال بارداری وجود دارد، حتماً قبل از تزریق ماده رادیواکتیو اعلام کن؛ برای شیردهی هم زمان‌بندی را از پزشک بپرس.
۳ پس از اسکن، طبق توصیه پزشک مایعات بیشتر بنوش تا ماده رادیواکتیو زودتر از بدن دفع شود.
۴ چند ساعت اول بعد از اسکن، تا حد امکان نوزاد و زنان باردار را زیاد بغل نکن و فاصله نسبی را رعایت کن.
۵ اگر داروی خاصی مثل تئوفیلین، دارو‌های قلبی یا کافئین مصرف می‌کنی، درباره ادامه یا قطع موقت آن با پزشک هماهنگ کن.
علائم هشدار:
۱ تنگی نفس شدید، خس‌خس سینه یا تورم ناگهانی صورت و زبان بعد از تزریق.
۲ درد سینه شدید و مداوم یا تپش قلب شدید و طولانی.
۳ کهیر گسترده، سرگیجه شدید یا غش بعد از انجام اسکن.
تخصص پیشنهادی:
فوق‌تخصص قلب و عروق (کاردیولوژیست)، با همکاری متخصص پزشکی هسته‌ای.