سلام. من به دلیل مواجهه با hiv به شدت استرس گرفتم و روانپزشک برای من دارو تجویز کرد. بعد از ۷۰ روز از مصرف دارو یکدفعه دارو رو قطع کردم و حدود ۵۰ روز بعدش حس سوزن سوزن شدن از انگشتان پا شروع و به کل بدن سرایت کرد. الان به مدت سه ماهه این حس رو دارم که البته خیلی کمتر شده. موندم چیکار کنم. تمام آزمایشات hiv در طول ۸ ماه منفی شده. دارویی برای از بین رفتن این حس سوزن سوزن شدن وجود داره؟؟ اصلا چرا اینجوری شدم؟؟توروخدا ارهنمایی کنین.ممنون
19 آذر 1398
پاسخ پزشکان
2
با سلام قطع داروها باید به صورت تدریجی صورت می گرفت ولی اگر بعد از 50 روز از قطع داروها دچار این علایم شده اید بسیار بعید است که مربوط به قطع آنها باشد. به روانپزشکمراجعه نمایید.
با سلام فاصله زمانی ذکر شده از قطع دارو تا کنون گزگز ناشی از قطع دارو را نا محتمل می کند استرس ناشی از درگیری ذهنی به این بیماری می تواند باعث گزگز و مورمور اندامها می باشد ولی بهتر استویزیت و معاینه شوید علت مشخص و درمان شود
سلام. قطع ناگهانی داروها می تواند پیامدهای ناخوشایندی داشته باشد. اما با فاصله ای که ذکر کردید بنظر می رسد بیشتر بدلیل عود اضطراب شما این علامت ظاهر شده است
احتمالاً این حس سوزنسوزن شدن در بیشتر موارد بخشی از سندرم قطع داروی روانپزشکی یا اعصابی است که پس از قطع ناگهانی دارو ظاهر میشود و اغلب با گذر زمان بهتر میشود؛ لازم است نگران باشید اما آرام بمانید چون بسیاری موارد قابل کنترلاند. «راهکارهای عملی:» -هرچه سریعتر با پزشک یا روانپزشک فعلی برای ارزیابی تماس بگیرید تا برنامه کاهش تدریجی یا بازگرداندن دوز بررسی شود. - پزشک ممکن است داروی ضدنوراپاتی یا ضدافسردگی کمدوز و داروهای علامتی برای کاهش گزگز تجویز کند؛ از مصرف خودسرانه دارو خودداری کنید. -آزمایشهای پایه مثل قند خون، ویتامین B12 و تیروئید و در صورت نیاز نوار عصب (EMG/NCV) انجام دهید. - روشهای حمایتی: ورزش سبک روزانه، حمام گرم، ماساژ ملایم و خواب منظم کمککنندهاند. «علائم هشدار:» - ضعف یا افتادنهای مکرر و مشکل و اضح در راهرفتن - از دست رفتن کنترل ادرار/مدفوع یا بیحسی گسترده و سریع - تب، قرمز شدن شدید یا درد بسیار شدید که بدتر میشود «تخصص پیشنهادی:» نورولوژی
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.