آیا التهاب عصب چشم و از دست رفتن بینایی درمان قطعی دارد؟
با سلامبیماری التهاب عصب شدید چشم سمت راست و به تدریج از دست دادن بینایی .با انجام کلیه آزمایشات ام.ار.آی.سل.روماتیسم.بیماریهای عفونی و.همچنان همه منفی بودندو بعد از گذشت یکسال چشم سمت چپ نیز با همین مشکل مواجه شده استبا تزریق کورتونپلاسما.شیمی درمانی.دوبار تزریق ریتوکسی مپ درمان خاصی حاصل نشده است.و همچنان چشم سمت راست دچار تاری میباشد.از شما پزشکان محترم درخواست کمک در این زمینه را دارم
9 مرداد 1397
پاسخ پزشکان
4
درود برشما. اگر بیماری ام اس مطرح است درمان همین موارد است. البته داروهای دیگری هم موثر است. جهت بررسی مراجعه کنسد
در بیشتر موارد التهاب عصب چشم باعث تاری یا کاهش دید میشود و بخشی از دید طی ماهها برمیگردد، اما گاهی مثل وضعیت شما بیماری مقاوم و مزمن میشود. با منفی بودن امآرآی و آزمایشها، احتمالاً با نوعی نوریت اپتیک خودایمنی مقاوم روبهرو هستیم، نه الزاماً اماس. درمان قطعی تضمینشده وجود ندارد، ولی هنوز گزینههای تخصصیتری برای کند کردن روند و حفظ دید باقی است. راهکارهای عملی: ۱حتماً پرونده کامل قبلی (امآرآیها، جواب آزمایشها، داروها) توسط فوقتخصص نوروافتالمولوژی یا نورولوژیست با تجربه در نوریت اپتیک و بیماریهای خودایمنی چشم بازبینی شود. ۲آزمایش آنتیبادیهای خاص مثل اماوجی و آکواپورین ۴ (بیماری اناماو) زیر نظر همان متخصص بررسی شود، چون درمان اینها با هم فرق دارد. ۳ قند، فشارخون، چربی خون و ویتامین دی و ب۱۲ کنترل و اصلاح شود تا هر عامل اضافی آسیب به عصب کمتر شود. ۴ از مصرف خودسرانهکورتون یا قطع ناگهانی داروهای تجویزی خودداری و برنامه دارویی را دقیق طبق نظر متخصص ادامه دهید. ۵ برای محافظت عملی از بینایی: نور شدید مستقیم، سیگار، کمخوابی شدید و استرس مزمن را تا حد امکان کم کنید. علائم هشدار: ۱ کاهش ناگهانی یا شدیدتر شدن دید هر چشم، بهخصوص همراه با درد چشم یا حرکت چشم. ۲ دوبینی، اختلال تعادل، ضعف یا بیحسی ناگهانی دست و پا، اختلال گفتار. ۳ سردرد شدید جدید، تهوع و استفراغ یا دیدن جرقهها و پرده جلوی چشم. تخصص پیشنهادی: فوقتخصص نورولوژی (اعصاب) با تجربه در نوریت اپتیک و در صورت امکان فوقتخصص نوروافتالمولوژی.
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.