گریه برای فرزند فوت‌شده؛ طبیعی یا مشکل‌ساز؟

در بیشتر موارد، گریه مادر بعد از فوت فرزند حتی تا چند سال، بخشی از روند طبیعی سوگ است و تخلیه احساس به او کمک می‌کند.
احتمالاً مشکل اصلی الان، فشار روحی حل‌نشده و احساس ناتوانی و خشم در درون شماست، نه خودِ گریه‌های مادرتان.
این احساسات طبیعی‌اند و به معنی بی‌ارزش بودن شما یا «بد بودن کارهایتان» نیست.
راهکارهای عملی:
۱ چند دقیقه وقتی مادرتان گریه می‌کند از فضا فاصله بگیرید؛ به اتاق دیگر بروید، چند نفس عمیق آرام انجام دهید، آب خنک بنوشید.
۲ احساساتتان را روی کاغذ بنویسید؛ مخصوصاً خشم، حس بی‌عدالتی و «چرا برای ما» را. این کار فشار درونی را کمتر می‌کند.
۳ با یک روان‌شناس حضوری درباره سوگ خواهرتان و خشم و اضطرابی که تجربه می‌کنید، جلسات منظم بگیرید؛ این وضعیت با درمان روان‌شناختی قابل‌بهبود است.
۴ با مادرتان در زمانی که آرام است، بدون سرزنش، فقط بگویید گریه‌های او چه حسی در شما ایجاد می‌کند؛ هدف کنترل او نیست، فقط بیان احساس خودتان است.
۵ روی خواب کافی، پیاده‌روی روزانه و تغذیه منظم تمرکز کنید؛ بدن خسته، خشم و غم را چند برابر می‌کند.
علائم هشدار:
۱ فکر مکرر به مرگ یا این‌که «زندگی بی‌معنی است».
۲ حملات شدید اضطراب، تپش قلب، لرزش یا بی‌خوابی شدید.
۳ فکر آسیب زدن به خود یا دیگران، یا مصرف زیاد الکل و قرص برای تحمل اوضاع.
تخصص پیشنهادی: روان‌پزشک (به‌همراه جلسات منظم روان‌شناس بالینی).