آیا بعد از قطع لووتیروکسین،شروع مصرف متیمازول خطرناک است؟
سلام مادرم برای سرکوب نودول تیروئیدش لووکسین و لووتیرونین مصرف میکرد تیروئید خیلی پرکار شد TSH حدود ۰.۰۰۵ بود وT۳ و T۴ نرمال بود دکتر گفت تا دو ماه و نیم کلا لووتیروکسین رو قطع کنه و ازمایش داد و TSH به محدوده ۰.۰۴ رسید و T۳ ۱.۲۴ بود و T۴ ۷.۰۷ بود، الان دکتر گفته کلا قرص باید عوض بشه و متیمازول مصرف بشه! آیا واقعا نیاز به مصرف متیمازول هست؟ صبر کنیم دوباره آزمایش بدیم شاید TSH دوباره نرمال
10 دی 1404
پاسخ پزشکان
0
با توجه به اینکه TSH هنوز پایین است، پزشک احتمال پرکاری فعال را داده است. متیمازول در این شرایط خطرناک نیست و درمان استاندارد است. صبر بدون نظر پزشکتوصیه نمیشود، چون پرکاری میتواند به قلب و استخوان آسیب بزند. اینستاگرام: rastak.brainclinic
سلام وضعیت مادرتان نشان میدهد که بعد از قطع لووتیروکسین، تیروئید پرکار شده است (TSH پایین، T3/T4 در حد نرمال یا کمی بالا). این حالت میتواند ناشی از تیروتوکسیکوز یا خودایمنی تیروئید باشد. نکات مهم: * وقتی TSH بسیار پایین است (مثل 0.04) و T3/T4 نزدیک نرمال، معمولا پزشک برای کنترل فعالیت تیروئید و پیشگیری از پرکاری شدید، داروی ضدتیروئید (مثل متیمازول) را تجویز میکند. * صبر کردن چند هفته ممکن است TSH به تدریج به محدوده طبیعی برگردد، اما اگر علائم پرکاری تیروئید یا خطر قلبی وجود داشته باشد، مصرف داروی ضدتیروئید توصیه میشود. * تصمیمگیری دقیق بستگی به سطح هورمونها، سن، سابقه قلبی و علائم بالینی دارد. بنابراین، تجویز متیمازول معمولا برای پیشگیری از تشدید پرکاری تیروئید است و با توجه به وضعیت آزمایشها منطقی به نظر میرسد، اما در موارد بدون علائم شدید، برخی پزشکان ممکن است چند هفته صبر کرده و آزمایش مجدد بگیرند.
تغییر از لووتیروکسین به متیمازول در درمان تیروئیدی معمولا به دلیل تغییر وضعیت بیمار از کم کاری به پرکاری تیروئید صورت میگیرد. لووتیروکسین و لووتیرونین هر دو در درمان هیپوتیروئیدی (کم کاری تیروئید) مورد استفاده قرار میگیرند و به هدف افزایش سطح هورمونهای تیروئیدی T3 و T4 در بدن میباشند. در مقابل، متیمازول یک داروی مؤثر برای مهار تولید هورمونهای تیروئیدی در حالتهایی که تیروئید بیش از حد فعال است (پرکاری تیروئید) استفاده میشود. بنابراین، توصیه پزشک به تغییر دارو به متیمازول میتواند به دلیل رسیدن به مرز پرکاری تیروئید و لزوم کاهش تولید هورمونهای تیروئیدی باشد. اگر TSH بسیار پایین است و T3 و T4 در محدوده نرمال وجود دارد، ممکن است نشاندهنده شروع پرکاری تیروئید باشد که نیازمند مداخله با متیمازول است. با این حال، مهم است که پیگیریهای دورهای با آزمایشهای تخصصی برای تنظیم دقیق دوز متیمازول و ارزیابی پاسخدهی بدن انجام شود.
تغییر از لووتیروکسین به متیمازول در درمان تیروئیدی معمولاً به دلیل تغییر وضعیت بیمار از کم کاری به پرکاری تیروئید صورت میگیرد. لووتیروکسین و لووتیرونین هر دو در درمان هیپوتیروئیدی (کم کاری تیروئید) مورد استفاده قرار میگیرند و به هدف افزایش سطح هورمونهای تیروئیدی T3 و T4 در بدن میباشند. در مقابل، متیمازول یک داروی مؤثر برای مهار تولید هورمونهای تیروئیدی در حالتهایی که تیروئید بیش از حد فعال است (پرکاری تیروئید) استفاده میشود. بنابراین، توصیه پزشک به تغییر دارو به متیمازول میتواند به دلیل رسیدن به مرز پرکاری تیروئید و لزوم کاهش تولید هورمونهای تیروئیدی باشد. اگر TSH بسیار پایین است و T3 و T4 در محدوده نرمال وجود دارد، ممکن است نشاندهنده شروع پرکاری تیروئید باشد که نیازمند مداخله با متیمازول است. با این حال، مهم است که پیگیریهای دورهای با آزمایشهای تخصصی برای تنظیم دقیق دوز متیمازول و ارزیابی پاسخدهی بدن انجام شود.
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.