آیا بالا بودن کورتیزول بر تستسترون و ضعف مچ و ساعد تاثیر دارد؟

آنچه تو توصیف میکنی تصویر یک نوجوانی است که هم از بدنش ناراضی است و هم زیر فشار ذهنی زندگی می‌کند، و این دو معمولا دست در دست هم حرکت می‌کنند.
چربی بیشتر شکم و پهلو در سن پانزدهسالگی چیز عجیبی نیست.
بدن نوجوان هنوز در حال شکل گرفتن است، قد می‌کشد، هورمون‌ها بالا و پایین میشوند و توزیع چربی مدام تغییر می‌کند.
خیلی از پسر‌ها در همین سن دقیقا همین شکل بدن را دارند و با گذر زمان، فعالیت بدنی طبیعی و خواب منظم، خودبهخود متعادلتر می‌شود.
ریزش مو و احساس ضعف در مچ و ساعد اغلب بیشتر با استرس، کمخوابی، تغذیه نامنظم یا کمبود‌های سادهی بدنی مرتبط است تا با «بالا بودن کورتیزول». وقتی آدم مدام مضطرب است، بدنش در حالت آمادهباش میماند، عضلات سفت میشوند، خواب به هم میریزد و همین‌ها می‌تواند هم روی مو اثر بگذارد هم روی احساس قدرت بدنی.
اینکه خودت فکر میکنی تستوسترونت پایین است، بیشتر از دل نگرانی می‌آید تا از یک نشانهی قطعی.
پسر‌ها در پانزدهسالگی معمولا تازه وارد اوج تغییرات بلوغ میشوند و مقایسهی خودت با پدرت یا با بقیه فقط اضطرابت را بیشتر می‌کند، نه اینکه تصویر دقیقی بدهد.
از بیرون ماجرا، مشکل اصلی تو «بدنی صرف» به نظر نمی‌رسد؛ بیشتر ترکیبی از استرس، فشار تصویر بدنی و خستگی است.
درمانپذیر است، اما نه با قرص‌های تصادفی یا و سواس درباره عدد و آزمایش، بلکه با بررسی آرام و منظم.
بهتر است وقتی فرصت داری یک بار با پزشک خانوادگی یا پزشک نوجوانان ملاقات کنی تا چند آزمایش ساده ببیند وضعیتت چگونه است و خیالت راحت شود.
اگر استرست خیلی بالاست، حرفزدن با یک مشاور هم می‌تواند کمک کند تا این فشار از روی تو برداشته شود.
بدنت هنوز در حال ساختن خودش است، و این مرحله را می‌شود با راهنمایی درست، بدون ترس و بدون خودسرزنشی پشت سر گذاشت.

بله، افزایش سطح کورتیزول می‌تواند بر سطوح تستوسترون و همچنین قدرت عضلانی تاثیر بگذارد.
کورتیزول، که اغلب به عنوان هورمون استرس شناخته می‌شود، می‌تواند در صورت بالا بودن مداوم، منجر به اختلال در تولید و توزیع تستوسترون شود که این موضوع می‌تواند به کاهش قدرت عضلانی، به خصوص در نواحی مچ و ساعد منجر شود.
همچنین، بالا بودن کورتیزول می‌تواند به افزایش تجمع چربی در ناحیه شکم منجر شود و تاثیرات منفی بر روی توزیع چربی بدن داشته باشد.
استرس مزمن که باعث افزایش کورتیزول می‌شود، می‌تواند علائمی مانند ریزش مو و ضعیف شدن بافت عضلانی را تشدید کند.
برای درمان، توصیه می‌شود با یک پزشک متخصص غدد یا متخصص سلامت روان مشورت کنید تا برنامهریزی درمانی شامل مدیریت استرس، تغذیه مناسب، و برنامهریزی ورزشی خاص ارائه شود.
مشاوره با یک متخصص تغذیه نیز می‌تواند در تعدیل توزیع چربی و بهبود توده عضلانی مفید باشد.