درمان و جایگزینی دارویی برای بیماری هانتینگتون | راهنمای کامل

بیماری هانتینگتون یک اختلال ژنتیکی نادر است که به تحلیل عصبی منجر می‌شود.
این بیماری با تیک‌ها، حرکات غیرارادی و مشکلات کنترل حرکتی همراه است.
داروهایی مانند تترابنازین، اولانزاپین، هالوپریدول، پرگابالین و کلونازپام برای کنترل علائم بیماری استفاده می‌شوند.
اما در صورت حساسیت به کلونازپام، می‌توان از داروهای دیگری مانند لورازپام یا دیازپام به عنوان جایگزین استفاده کرد که باید تحت نظر پزشک تجویز شوند.
در مورد قطع داروی اولانزاپین نیز، نباید به یکباره دارو را قطع کرد.
پزشک معالج باید برنامه‌ای برای کاهش تدریجی دوز دارو ارائه دهد تا از بروز عوارض جلوگیری شود.