هورمون درمانی با پرکویین وپروژسترون در خانم ۴۵دساله امکان داره؟

سلام.من ۴۵ سالمه.از ۳۹ سالگی پریودهام بهم ریخت.امسال بعد ۸ ماه پریود شدم.fsh۳۰/۵.lh۱۱.ذخیره تخمدانم ۰/۱هست.قند خونم ناشتا ۱۳۵ وایوانسی ۶۴بود که داروی زیپمت روزی دوبار مصرف میکنم.ماموگرافی برد ۲ هست.با یائسگی در سن ۴۰ تا ۴۵ سال ارثی هست در خانواده ما.با وجود همه اینها دکتر برام پرکوئین ۶۲۵ وپروژسترون میکرونیزه نوشته بود که از روز سوم پریود رو خوردم.حالا سوالم روش دقیق هورمون درمانیم به چه صورته؟
13 خرداد 1405

پاسخ پزشکان

1
سلام
در این سن و با علائمی که گفتید معمولا این دارو‌ها برای هورموندرمانی دوران نزدیک به یائسگی تجویز میشوند؛ استروژن مثل پرکوئین برای کنترل علائم و پروژسترون برای محافظت از رحم همراه آن استفاده می‌شود.
نحوه مصرف دقیق معمولا بهصورت استروژن روزانه و پروژسترون در بخشی از سیکل یا بهصورت دور‌های تنظیم می‌شود و بسته به شرایط آزمایش‌ها ممکن است توسط پزشک معالج تغییر داده شود.

پاسخ هوش مصنوعی دکترهَست

احتمالاً علت شکایات شما پرایمنوپاز یا یائسگی زودرس است (FSH بالا و ذخیره تخمدان پایین). در بیشتر موارد ترکیب یک استروژن سیستمیک با پروژسترون میکرونیزه برای زنانی که رحم دارند برای محافظت از رحم تجویز می‌شود.
نگرانی قابل‌فهم است اما با پایش مناسب می‌توان درمان را ایمن‌تر کرد.
راهکار‌های عملی:
1 دارو‌ها را طبق نسخه ادامه دهید و مصرف را قطع ناگهانی نکنید.
ثبت روزانه دارو و تاریخ قاعدگی کمک‌کننده است.
2 بدانید که دو شیوه معمول وجود دارد: استروژن روزانه و پروژسترون به‌صورت سیکلیک (معمولاً ۱۰۱۴ روز در ماه) یا رژیم ترکیبی پیوسته؛ شروع از روز سوم پریود یکی از روش‌های مرسوم است که پزشک تنظیم می‌کند.
3 روزانه قند ناشتا را کنترل کنید و نتایج را یادداشت کنید تا نیاز به تغییر دارو‌های قندی بررسی شود.
4 برای پیگیری، نوبت پیگیری با پزشک و برنامه‌ریزی ماموگرافی و معاینه سینه را طبق توصیه پزشک انجام دهید.
علائم هشدار:
1 خونریزی بسیار زیاد یا خونریزی مداوم بین قاعدگی‌ها.
2 درد یا توده جدید در سینه یا تغییر و اضح در شکل سینه.
3 تنگی نفس ناگهانی، درد یا ورم یک طرفه ساق پا (علائم احتمالی لخته).
تخصص پیشنهادی: متخصص زنان و زایمان

این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.

پاسخ‌های این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.