چطور طلاق پدر و مادرم رو برای برادرم توضیح بدم؟

من دخترم۱۷سالمه ویک برادر۱۰ساله دارم که نسبت به جنسیتش خیلی حساسه زود تحت تاثیر قرار میگیره و برخلاف بقیه پسرا که چیزای خشن دوست دارن ازشون متنفره پدرومادرم میخوان طلاق بگیرن وشرایطشو ندارن که بخوان به طورکامل طلاقشونو برای برادرم توضیح بدن
من میخوام کاری کنم که زیاد آسییب نبینه
ایاباید زودتر از پدرومادرم طلاق رو براش توضیح بدم؟ اگرتوضیح بدم چطورباید بگم که ذهنش امادگی پیدا کنه وآسیب نبینه؟
1
با سلام،
این مسئولیت سنگینی که گردن گرفتی، چقدر خوبه که برادرت خواهر خوبی مثل تو داره، اما شما فقط بخشی از این مسئله رو میتونی هندل کنی، چون در مسیری که پیش روتون هست و تغییراتی که قرار اتفاق بیفته، برادرت حتما دچار چالش می‌شه، اگر امکانش هست والدینت باید این مسئله رو بهش توضیح بدن و این اطمینان رو بهش بدن که درسته میخواهیم جدا بشیم اما حواسمون بهت هست و کنارت هستیم اما اگر این امکان نیست و خودت میخوای بهش بگی، این مسئله روعنوان کن که توکنارش هستی و این شرایط برای هر دوی شما یکسانه و کنار هم می تونید از چالش‌ها گذر کنید.
و درمان گر نوجوان برای تنظیم هیجانات کمک کننده خواهد بود.
0
سلام.
عزیزم موضوع طلاق استرسزا و قابل پذیرش و تحمل است.
سعی کنید دلایل جدایی منطقی و واقع بینانه مطرح کنیدکه جدایی والدین بدلیل عدم تفاهم بوده و با توافق جدا شده اند.
هیچگونه جانبداری بیش از و مقصر جلوه دادن، سرزنشگری، قضاوت منفی برعلیه یکی از والدین به ویژه پدر صورت نگیرد، که فشارهیجانی منفی منجر به آشفتگی نقش و رضایت جنسی شود.
انتظارات و بازخورد‌ها و تعاریف و تحسین متناسب با نقشی جنسی برادرتان باشد تا پذیرش نقش جنسی راحتر باشد.
مشازکت در فعالیت‌های جمعی با همسالان مانند باشگاه رفتن، اردو‌های مدرسه و غیره برای انسجام و تقویت نقش جنسی و هویت مردانگی بیشتر منظور شوذ.
تلاش کنید یکنفر از نزدیکان و روانشناس مرد بعنوان جایگزین شدن در نقش پدرانه زمینه رشد سالم دلبستگی و امنیت، پذیرش و همدلی، تصدیق و اعتباربخشیدن به رشد و ثبات هویت جنسی ایشان درنظرگرفته شودچنین رابطه بازآفرینی نقش پدرانه مراقب و مهربان همیشه و دائمی دسترس و پاسخگو باشد
0
درود بر شما
دختر خوب الان شرایط سختی رو داری میدونم این که چطوری با این موقعیت سخت هم خودت و هم برادرت بتونید کنار بیاید بهتره مشاوره برید.
اگه هنوز بصورت رسمی جدا نشده اند شما چیزی به برادرت نگو و سعی کن هواس خودت و برادرتو به فعالیت‌های سازگار و خوب پرت کنی.
ولی اگه رسما جدا شده اند بهتره مشخص گفته بشه که کسی مقصر نیست صرفا با هم کنار نیامدن ولی با تو و ما مشکلی ندارن.
سلامت باشید
0
سلام.
دوست عزیز؛ برای حفظ سلامت روانی برادرتان، بهتر است این موضوع به تدریج و با حساسیت توضیح داده شود.
ابتدا باید آرامش را حفظ کرده و واقعیت‌ها را به زبان ساده و متناسب با سن او بیان کنید.
گفتوگویی مثبت و بدون سرزنش انجام دهید.
همچنین، مشاوره تخصصی روانشناختی برای برادرتان می‌تواند به او کمک کند تا با تغییرات کنار بیاید و از آسیب‌های روانی جلوگیری کند.
0
سلام
دوست عزیز بهتره از روانشناس برای این کار کمک بگیرید والدین شما اگر تصمیم قطعی دارند برای جدایی باید با فرزندشون صحبت کنند و این اطمینان را بدن که هیشه کنارش هستن و. که با کمک زوانشناس این روند بهتر و تخصصی تر صورت می‌گیرد
-1
سلام
از اینکه نسبت به برادرتان محبت دارید و سوال پرسیدید قابل تحسین هست این موضوع جدایی به تدریج و یا پدر و مادرتان به برادرتان بگویند یا خود شما اما اطمینان بدهید که تقصیر ما دو نفر نبوده و خودشان نمی توانند با هم زندگی کنند اینکه تقصیر ما نبوده رپز چند بار بع ایشان بگویید اگر برادر یا خودتان راجع به این موضوع خواست احساسات ش را بگوید یا حرف بزند پدر و مادرتان اجازه دهند و گوش دهند سعی کنید خودشما ورزش یا امکان هست کلاس ورزشی و شطرنج یا نقاشی استفاده کنید تا احیانا اگر خشم و پرخاشگری بود در این مسیر تخلیه شود
پدر و مادر و خود شما به برادرتان اطمینان دهید که با هم هستید و از همدیگر حمایت می‌کنید و شما رها نمی شوید
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
توضیح طلاق والدین به کودکان می‌بایست با دقت و توجه به سن و حساسیت آنها صورت گیرد.
اولین قدم در این روند، اطمینان از فراهم بودن یک محیط آرام و امن است.
زمانی که با برادر ۱۰ ساله خود صحبت می‌کنید، از زبان ساده و قابل فهم سن او استفاده کنید.
مهم است که به او اطمینان دهید طلاق به خاطر او نیست و هر دو والد همچنان دوستش دارند و مراقبت از او را ادامه خواهند داد.
نکته حیاتی دیگر این است که پیش از بحث در این موضوع، اطلاع و مشورت با پدر و مادر و وجود آنها در این بحث می‌تواند به او آرامش بیشتری ببخشد.
هرگز مقصر دانستن یکی از والدین را مطرح نکنید زیرا این امر می‌تواند باعث ایجاد حس تنفر و یا گرایشات منفی در کودک شود.
در نهایت، بر اساس واکنش‌های او، آمادگی داشته باشید که به پرسش‌های بیشتر پاسخ دهید و یا در صورت نیاز، از مشاوره تخصصی کمک بگیرید.