قطع سیپروترون کامپاند. بعدیکماه قطع افسردگیماز مصرف سیپروترون است؟

اختلالقائدگی سیپروترون کامپاند مصرف کردمبه قرص هاحساسیت داشتم بعد یک هفته مصرف کردن یکماه هست که قطع کردن مصرفرو و بعد یکهفته قطع پریود شدم. الان چند وقتی میگذرهولی افسردگیو استرس و بیقراری تهوع و استفراغ سرخوردگی وپوچی دارم.بعد مصرف قرصها اینطورم اول شدیدتر بوداسترسمبمرور بهتر شدم الان دوسه روزه باز شدید شد وزن کم کردم پشت کنکورمباید بخونم
بنظرتون ازاین قرصه یامشکلی دیگست؟
0
سلام
بهتر است برای افزایش کیفیت زندگی دارو میل کنید
0
علائم شما بیشتر شبیه بازگشت نوسانات هورمونی و اضطراب بعد از قطع سیپروترون کامپاند است، به ویژه با سابقه استرس و افسردگی.
وزن کم و تهوع هم می‌تواند ناشی از اضطراب باشد.
برای کنترل علائم و حمایت روانی، پیگیری با روانپزشک یا روانشناس مهم است و توصیه می‌شود از خودسرانه دارو مصرف نکنید.
اینستاگرام: rastak.brainclinic
0
علائم شدید افسردگی و اضطراب بعد از قطع سیپروترون ممکن مرتبط با هورمون‌ها باشد ولی حتما باید سریع با پزشک مشورت شود.
0
سلام و احترام
علائمی که توصیف می‌کنید افسردگی، بیقراری، تهوع، استفراغ، پوچی و کاهش وزن می‌تواند هم ناشی از قطع ناگهانی سیپروترون کامپاند باشد و هم با استرس پشت کنکور و تغییرات هورمونی مرتبط باشد.
این قرص‌ها هورمونی هستند و قطع آنها می‌تواند باعث نوسانات خلقی و اضطراب شود.
توصیه‌ها:
* هرچه سریعتر با متخصص داخلی یا روانپزشک مشورت کنید تا وضعیت روحی و هورمونی شما بررسی شود.
* پیگیری تغذیه و استراحت منظم کمککننده است.
* اگر تهوع شدید، کاهش وزن زیاد یا علائم افسردگی شدید دارید، فورا مراجعه حضوری لازم است.
در مجموع، علائم احتمالا ناشی از قطع قرص هستند، اما بررسی پزشکی برای اطمینان و شروع درمان حمایتی مهم است.
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
سیپروترون کامپاند که به عنوان یک داروی هورمونی استفاده می‌شود، ممکن است هنگام قطع مصرف، تغییراتی در تعادل هورمونی بدن ایجاد کند که به نوبه خود می‌تواند منجر به تجربه علائمی نظیر افسردگی، استرس، بی‌قراری، تهوع و حتی اختلالات قاعدگی شود.
این نوع واکنش‌ها معمولاً موقتی است، اما در برخی موارد ممکن است نیاز به مداخله پزشکی داشته باشد.
توصیه می‌شود در صورت تجربه علائم شدید یا طولانی‌مدت پس از قطع دارو، با پزشک خود مشورت کنید تا ارزیابی دقیق‌تری از وضعیت هورمونی و روانی شما صورت گیرد و در صورت نیاز، درمان مناسبی تجویز شود.
در ضمن، حمایت روانی و استفاده از روش‌های مدیریت استرس می‌تواند در بهبود شرایط کمک‌کننده باشد.