چطوری پسرم رو از شیر بگیرم وقتی خودمم آمادگیش رو ندارم؟

احتمالاً علت اصلی ترکیبی از و ابستگی عاطفی دوطرفه و اضطراب یا احساس گناه مادر بابت قطع شیردهی است.
در بیشتر موارد این احساس‌ها طبیعی‌اند و با برنامه‌ریزی تدریجی قابل مدیریت هستند؛ نگرانی شما شایع است و لزوماً نشان‌دهنده مشکل بزرگ پزشکی نیست.
راهکار‌های عملی:
1 قطع تدریجی: یکی از نوبت‌ها (مثلاً صبح) را به‌مدت 1–2 هفته حذف کنید، سپس نوبت بعدی را کاهش دهید.
جایگزین کنید با بغل، آواز یا نوشیدنی در فنجان.
2 تغییر روتین خواب: قبل از خواب فعالیت آرام‌بخش (کتاب، نوازش) بگذارید تا شیر به‌عنوان تنها راه خواب کم‌رنگ شود.
3 تقسیم مسئولیت‌ها: همسر یا دیگران را برای خواباندن یا آرام‌کردن کودک مشارکت دهید.
4 مراقبت از خود: احساسات را بپذیرید، نفس عمیق و وقفه‌های کوتاه برای آرامش بگیرید و در صورت اضطراب شدید یادداشت کنید یا با مشاور صحبت کنید.
علائم هشدار:
1 افکار آسیب به خود یا کودک یا تمایل به خودآزاری.
2 کاهش وزن قابل توجه یا تب و بی‌اشت‌هایی کودك.
3 اختلال شدید عملکرد روزمره مادر یا افسردگی/بی‌خوابی پایدار.
تخصص پیشنهادی: روان‌پزشک