بررسی تغییر روند درمان Athletic pubalgia (در دهههای اخیر) ویژه پزشک، فیزیوتراپیست (و قابل استفاده برای ورزشکار حرفهای) @SMDrAghaei مطالب این پست براساس تجربه و نتایج مطالعه (درمان غیر جراحی؛تزریق لوکال و ورزش درمانی) دکتر آقایی افشار متخصص اسپورت مدیسین (با همکاری دوستان فیزیوتراپیست، مخصوصا آقای طباطبایی فوق لیسانس فیزیوتراپی و با تجربه در زمینه ورزشی) نوشته می شود. در چند سال اخیر بالای هزار کیس (بصورت مستند) تحت درمان قرار گرفته و نتایج چشمگیر موارد بهبودی (با برگشت به ورزش در پیگیریها) را دنبال داشته است. همچنین از آخرین مقالات علمی و سه کتاب معتبر (با تنها موضوع مشکل درد کشاله ورزشکاران) استفاده شده است. متاسفانه بخاطر فرهنگ رایج در حیطه درمان در کشور (مخصوصا در حیطه ورزشکار حرفهای)، چنانچه بیمار خوب شود تعبیر می کند که خودش خوب شده اما چنانچه خوب نشود زمین و زمان را خبر کرده و عامل اصلی را تیم معالج خود می داند. لذا ممکن است همکاران (پزشک و فیزیوتراپیست) تنها موارد اندک عدم بهبودی (که در کل دوران طبابت اینجانب ؛حتی با لحاظ دوران عمومی و پزشک تیم کمتر از ده نفر می باشند !) را دیده باشند (بخاطر اینکه این بیماران معمولا به تمام کلینیکها سر میزنند) و متاسفانه از درمانهای موفق (حتی چهرههای شاخص) بی خبر باشند. در افرادی که جواب درمانی مناسب نگرفته اند (بعلت تعداد کم خوشبختانه پیگیری موفق داشتیم) چند دلیل عمده وجود داشت از جمله: -عدم انجام تمام مراحل درمانی از طرف ورزشکار (مخصوصا عدم پایبندی ورزشکار به مراحل ریهاب خود بعد از تزریق لوکال و درمان مدیکال) -عوض کردن مکرر کادر درمانی و انجام چند درمان متفاوت و بی نتیجه (که متاسفانه معدودی از همکاران کادر درمانی شیوه راهنمایی اشتباه ؛سهوی یا عمدی؛ نیز داشته اند) -متفاوت بودن دوره بیماری (از زمان ایجاد تا زمان شروع درمان) در ورزشکاران مختلف و در نتیجه درگیری روحی ورزشکاران (سوماتیزیشن) در موارد طول کشیده -مواردی که نیاز به عمل جراحی داشته اند (گیر افتادگی فمورواستابولار شدید؛FAI), فتق ورزشی (دیفکت و اضح کف کانال و گشادی حلقه خارجی) فتق اینگوینال و. @SMDrAghaei یکی از موارد آسیبهای عضلانی اسکلتی که تقریبا بصورت ایزوله در ورزشکاران رخ می دهد و جامعه پزشکی عمومی اطلاعات کمتری در مورد آن دارد درد کشاله ورزشکاران (groin pain, athletic pubalgia) می باشد که از آسیبهای جدی ورزشکاران می باشد که تشخیص! و درمان آن هر سال، هر ماه و حتی هفتگی دستخوش تغییر و پیشرفت می شود. متاسفانه درمان این معضل در تمام دنیا، بر حسب اینکه در چه فیلد تخصصی به درمان آن پرداخته مسیر اشتباه تشخیصی و درمانی را طی کرده است!!! بعنوان مثال از آنجایی که صرفا ورزشکارانی که توسط فیزیوتراپیست و کادر توانبخشی تیم نتیجه نمی گرفتند به جراح مراجعه کرده و مطالعات ابتدایی روی همین گروه صورت گرفته (و بعلت لحاظ نشدن افرادی که توسط فیزیوتراپیست تحت درمان کامل قرار گرفته و به جراح مراجعه نداشته اند) تشخیص بیش از حد (overdiagnosis) صورت گرفته (مثل گیلمور گروین و.) و اذهان به سمت مشکلاتی که نیاز به جراحی دارند کشیده شد (نقص کف کانال اینگوینال، نقص فاشیای مشترک عضلات شکم، کوتاهی لیگامان اینگوینال، چسبندگی غیر قابل درمان غیرجراحی ادکتورها و) چنانچه مجددا تمامی مقالات را بررسی نمایید این مطالعات و نتیجه گیریها با کیسهای بسیار کم (غافل شدن از موارد عدم نیاز به جراحی) صورت گرفته است. علت فوق (عدم لحاظ درمانهای موفق فیزیوتراپیست تیم و خط اول درمان) به همراه اشکالات مطالعاتی زیر باعث بروز مشکلات و اشتباهات تشخیصی و درمانی شده است .(در تمامی مطالعات این مشکل قابل درک می باشد) -عدم وجود درمانهای طبی (مثل تزریقات لوکال) در کنار توانبخشی در گذشته -عدم لحاظ اثر استراحت طولانی و توانبخشی مفصل تر بعد از عمل جراحی برای نتایج -عدم پیگیری طولانی (Follow up) بعد از برگشت به ورزش بدنبال جراحی وجود این مشکلات و سیر تغییر بگونه است که بدون دانستن و اطلاع از این سیر تغییر، حتی نمی توان تشخیص و درمان در مطالعات اخیر و قدیم را مربوط به یک بیماری دانست! و اشاره به این سیر عجیب تشخیص و درمان و احتمال تشخیص و درمان بیش از حد (Overdiagnosis، Overtreatment) برخی علل و نیز فراموش شدن برخی علل؛ در کتب اخیر (معتبر در زمینه اسپورت مدیسین) دیده می شود. در پست بعد (ویژه پزشک و فیزیوتراپیست ؛ احتمالا بعد از تعطیلات نوروز؛سال 96 به بررسی علل Athletic pubalgia (بصورت جداگانه)، روشهای نوین تشخیصی - درمانی و اشتباهات مرسوم در این زمینه می پردازیم @SMDrAghaei
هوش مصنوعی دکترهَستهوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
تودهای که در زیر کانال اینگوئینال دیده شده است ممکن است ناشی از مواردی مانند گره لنفاوی، لیپوم یا تومورهای خوشخیم یا خوشخیم نباشد. برای اطمینان بیشتر و تشخیص دقیق تر نیاز به بیوپسی و بررسی هیستولوژیکی دارید. پیشنهاد میشود با متخصص جراحی عمومی یا جراح تشخیصی مشورت کنید تا منشأ و نیاز به درمان را ارزیابی کنند.
