چگونه می شود قرص پاروکستین را می شود کنار گذاشت؟

باسلام بنده سر از خود برای مرض استمنا سه ماه پاروکستین ۲۰ روزی یک عدد مصرف کردم . حالا میخواهم ترک کنم . به روانپزشک دسترسی ندارم لطفا یک برنامه ترک بهم بدید ک اذیت نشم چون کنکوریم نمیخوام عوارض ترک به درسم اسیب بزنه . مثلا بفرمایید تا چند روز فلان دوز و . خواهش میکنم نفرمایید تحت نظر روانپزشک . ممنونم ازتون . خیلی لازم دارم بدونم روش قطع تدریجی چطور هستش و با چه دوزی و در چه مدت
3
با سلام
جهت ترک دارو می توانید یک هفته 1/2 قرص، یک هفته 1/4 قرص را میل کنید و سپس قطع نمایید.
0
با سلام
این دارو برای درمان خودارضایی و سواسگونه شما تجویز شده است تا علایم و سواس خودارضایی کم شود و درمان و سواس علاوه بر دارو و برای عدم بازگشت عود علایم حتما از مداخلات استفاده میکردید تا دارو به تدریج کم شود تا علایم دوباره عود نکند چرا که و سواس بیماری مزمن و قابل برگشت می‌باشد و خود ارضایی و سواسگونه جز اختلال هیجانی به حساب می‌آید
0
با سلام
کاهش مقدار دارو و یا قطع درمان در هر بیمار و بیماری با توجه به شرایط هر فرد می تواند متفاوت باشد و لزوما دستور ثابتی برای همه بیماران نیست.
بنابراین نیاز به شروع درمان یا قطع درمان با نظر پزشک متخصص، و در مورد شما، پزشک متخصص روانپزشکی، می باشد.
-3
مصرف پاروکستین را به طور ناگهانی قطع نکنید، پیشنهاد می‌شود که به تدریج دوز Paxil را کاهش دهید.
پزشکان اکثرا توصیه می کنندکه دارو را طی 6 تا 8 هفته کاهش دهید تا خطر علائم کاهش یابد.
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
احتمالاً نگرانی شما مربوط به بروز علائم ترک پس از قطع پاروکستین است.
در بیشتر موارد قطع ناگهانی باعث سرگیجه، اضطراب یا بی‌قراری می‌شود؛ اما کاهش تدریجی معمولاً شدت این علائم را کم می‌کند و قابل کنترل است.
راهکار‌های عملی:
1 برنامه کاهش محافظه‌کارانه: از ۲۰ میلی‌گرم به ۱۵ میلی‌گرم به مدت ۱۲ هفته، سپس ۱۰ میلی‌گرم ۱۲ هفته، سپس ۵ میلی‌گرم ۱۲ هفته و سپس قطع کنید (کاهش حدود ۵ میلی‌گرم هر 12 هفته).
2 اگر علائم شدید دارید، کندتر کنید: کاهش
۲.۵–۵ میلی‌گرم هر 24 هفته.
3 دارو را در یک ساعت مشخص شبانه مصرف و از الکل پرهیز کنید.
4 استراحت کافی، هیدراتاسیون و مدیریت استرس (تنفس عمیق، پیاده‌روی کوتاه) را جدی بگیرید.
علائم هشدار:
1 افکار یا اقدام به خودآسیبی یا افزایش شدید افسردگی.
2 سرگیجه شدید یا غش مکرر، تحمل نکردن فعالیت روزمره.
3 تشنج، تب بالا یا اختلال هوشیاری.
تخصص پیشنهادی: روان‌پزشکی