آیا بدون رواندرمانی بهبودی از آسیب روحی ممکن است؟
سلام ،بنا به دلایلی امکان روان درمانی ندارم ،و آسیب شدید روحی دیدم ،و دارو اعصاب مصرف میکنم ،آیا بدون روان درمانی ،امکان بهبودی وجود دارد ؟
12 خرداد 1405 آخرین بروزرسانی: 15 خرداد 1405
پاسخ پزشکان
خلاصه پاسخ پزشکبازبینیشده توسط پزشک تأییدشده
سلام و وقت بخیر دوست عزیز.اسیب های ناشی از تروما، نیاز به تخلیه و پردازش هیجانات مربوط به آن تجارت را دارند،دارودرمانی صرف علائم را سرکوب میکند و در بازسازی احساسات و بازبینی هیجانات ما کمکی نمیکند.با یک روانشناس صحبت بفرمایید
سلام و وقت بخیر دوست عزیز. اسیب های ناشی از تروما، نیاز به تخلیه و پردازش هیجانات مربوط به آن تجارت را دارند،دارودرمانی صرف علائم را سرکوب میکند و در بازسازی احساسات و بازبینی هیجانات ما کمکی نمیکند. با یک روانشناس صحبت بفرمایید
با سلام اختلالی که بصورت تروما و اسیب شدید همراه بوده علاوه بر دارو مداخلات روان شناختی نیز لازم است شما نیاز به درمان دارید نه پیشگیری که یک بخش درمان روان درمانی بوده و باید حضورا شرکت کنید چراکه باعث خودآگاهی و بینش و نحوه به چالش کشانده افکار منفی خودایند را به شما اموزش میدهد در نتیجه میتواند کاهش تعداد مصرف دارو و شدت ان کمک کن
درود بر شما عزیزم. دارو علائم آسیب رو ممکنه موقتا کمرنگ کنه. اما مشاوره با روانشناس علل رو ریشه یابی و با راهکارهای مفید به شما کمک میکنه به آرامش برسین ، به اضافه اینکه دارو عوارض احتمالی داره ولی جلسات مشاوره زیانی بهتون نمیزنه
با درود بله، بهبودی تا حدی بدون رواندرمانی هم ممکن است، بهخصوص اگر داروها برای شما مناسب باشند و تحت نظر روانپزشک مصرف شوند. اما وقتی فرد آسیب روحی شدید، تروما یا مشکلات عاطفی عمیق را تجربه کرده باشد، دارو معمولا بیشتر به کاهش علائم کمک میکند و لزوما ریشه زخمهای روانی را درمان نمیکند. به همین دلیل، بسیاری از افراد با دارو حالشان بهتر میشود اما همچنان درگیر احساسات، خاطرات یا الگوهای فکری آزاردهنده باقی میمانند. اگر فعلا امکان رواندرمانی ندارید، حداقل ارتباط منظم با روانپزشک، مطالعه منابع معتبر خودیاری، نوشتن احساسات و استفاده از حمایت اطرافیان میتواند کمککننده باشد. با این حال، اگر آسیب روحی شما شدید و طولانیمدت بوده است، توصیه میکنم هر زمان که شرایط فراهم شد، مراجعه به روانشناس را در اولویت قرار دهید. هرچه زخمهای روانی درماننشده طولانیتر بمانند، احتمال مزمن شدن علائم و تاثیر آنها بر روابط، کیفیت زندگی و سلامت روان بیشتر میشود.
سلام دوست من آسیب شدید روحی یعنی یک زخم عمیق. دارو مثل مسکن است، خوددرمانی منظم مثل ضدعفونیکردن هر روز زخمه. خوب میشه، ولی باید صبور باشی و هر روز یک کار کوچک برای خودت بکنی. کارهایی که خودت میتوانی به جای رواندرمانی انجام دهی: استفاده کردن از کتاب های خودیاری مثل زندگی خود را دوباره بیافرینید، نوشتن درمانی (هر روز 15 دقیقه هر چه به ذهنت میاد رو بنویس و بعد خط بکش و دور بریز)، اپلیکیشنهای مدیتیشن. اگر یک جلسه هم نمیتونی تراپی بری، حداقل یک بار با یک روانشناس تلفنی یا آنلاین مشورت کن تا نقشه راه خودیاری رو به تو بدن. حتی یک جلسه در سال میتونه جهتدهنده باشه.
سلام متاسفم از اسیبی که دیدید ، دارو تحت نظر پزشک کمک کننده است و لازم ، روان درمانی هیجانات پردازش نشده و اثرات اسیب وارد شده رو به مرور ترمیم میکنه و درمان رو هم تسریع میکنه هم کامل ، گاهی دارو به تنهایی کافی نیست ، اگر شرایط مراجعه به دلایل مالی رو ندارید شماره تلفنهای 0214030 و 0211480 مشاوره رایگان دارند ، در بیمارستانها و مراکز دولتی هم با هزینه کمتر میتونید ویزیت بشید ، توصیه میکنمحتما پیگیری کنید و روان درمانی رو شروع کنید تا از این شرایط با همراهی روانشناس به سلامت عبور کنید
سلام خیر به تنهایی کافی نیست .با اینکه شرایط روان درمانی نداری معلوم نیست چرا بهتره شرایطش را پیدا کنی. در هر صورت اگر نتونستی بری ذهن آگاهی و مدتیشن همراه دارو توصیه میشه
سلام بهترین نتیجه از درمان آسیب های روانی وقتی حاصل می شود که ترکیبی از دارودرمانی و رواندرمانی وجود داشته باشد پس لازم است اگر شرایط مالی ندارید از مشاوره های رایگان بهزیستی و هلال احمر استفاده کنید. ضمنا رواندرمانی کمک می کند زودتر نیازتون به دارو کاهش پیدا کنه و حتی بی نیاز از مصرف دارو بشید. پیروز باشید
با سلام و احترام اگر مساله هزینه مطرح هست میتونید از مراکزی که خدمات روانشناسی با تعرفه دولتی ارائه میدهند مثل بهزیستی ، یا کلینیک بیمارستانی دانشگاه علوم پزشکی استفاده کنید. با آرزوی سلامتی
احتمالاً بدون رواندرمانی هم مقداری بهبودی ممکن است؛ در بیشتر موارد داروها همراه با خودمراقبتی و حمایت اجتماعی علائم را کاهش میدهند، اما رواندرمانی معمولاً روند بهبود را سریعتر و پایدارتر میکند. نگران نباشید، قابل کنترل است. راهکارهای عملی: - داروها را دقیقاً طبق دستور مصرف کنید و هر تغییر را به پزشک اطلاع دهید. - روتین منظم: خواب کافی، وعدههای غذایی منظم و فعالیت بدنی سبک (۲۰–۳۰ دقیقه پیادهروی روزانه). -تمرین تکنیکهای آرامسازی (تنفس عمیق، ریلکسیشن یا مدیتیشن ساده) روزی چند دقیقه. - حفظ ارتباط با نزدیکان یا گروههای حمایتی و بیان احساسات به یک فرد مورداعتماد. - استفاده از منابع خودیاری معتبر مانند کتابهای رواندرمانی شناختیرفتاری یا خطهای مشاوره تلفنی در دسترس. علائم هشدار: - افکار یا نقشههای خودکشی یا تمایل قوی به پایان دادن به زندگی. - ناتوانی در مراقبت از خود (عدم توانایی در غذا خوردن یا بهداشت شخصی). - رفتارهای پرخطر یا شدت گرفتن اضطراب/افسردگی بهطور ناگهانی. تخصص پیشنهادی: روانپزشکی
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید. هویت و پروانه طبابت پزشکان پاسخدهنده از سازمان نظام پزشکی استعلام شده است — فرآیند تأیید هویت پزشکان.