نحوه قطع مصرف ماینوکسیدیل چیست؟

در ریزش موی هورمونی، ماینوکسیدیل بیشتر نقش «نگه‌دارنده» دارد تا درمان قطعی.
یعنی احتمالاً تا وقتی استفاده می‌کنید، ریزش را کند می‌کند و مو‌های نازک‌شده را نگه می‌دارد.
اگر بعد از ۶ ماه تا یک‌سال ناگهانی قطع شود، در بسیاری از افراد طی ۳ تا ۶ ماه مو‌هایی که به کمک ماینوکسیدیل حفظ شده بودند، کم‌کم می‌ریزند و الگوی ریزش به حالت قبل برمی‌گردد، نه این‌که «یک‌جا همه بریزد».
راهکار‌های عملی:
۱ قطع ناگهانی نکنید؛ مثلاً اول از روزی دو بار به یک‌بار در روز، بعد یک‌روز در میان، و در نهایت دو تا سه بار در هفته برسانید و طی ۱ تا ۲ ماه کامل قطع کنید.
۲ هم‌زمان با کم کردن ماینوکسیدیل، کم‌خونی، کمبود ویتامین دی، آهن و مشکلات تیروئید با آزمایش بررسی و در صورت نیاز اصلاح شود تا ریزش کمتر شود.
۳ از شامپوی ملایم و بدون الکل قوی استفاده شود و از دکلره، اتوی مو و سشوار داغ طولانی‌مدت پرهیز شود.
۴ اگر ریزش موی هورمونی شدید است، معمولاً نیاز به درمان بلندمدت (مثل دارو‌های خوراکی مناسب) زیر نظر متخصص وجود دارد، فقط روی ماینوکسیدیل حساب نشود.
۵ هر تغییری در دارو، به‌ویژه اگر داروی دیگری مثل فیناستراید می‌گیرید، حتماً با متخصص پوست هماهنگ شود.
علائم هشدار:
۱ ریزش موی شدید و ناگهانی توده‌ای در چند هفته.
۲ خارش، زخم، پوسته‌ریزی شدید یا درد روی پوست سر.
۳ ریزش مو همراه با ضعف شدید، لاغری ناخواسته یا اختلال قاعدگی.
تخصص پیشنهادی: متخصص پوست و مو.