من با وجود مصرف داروی کاربامازپین و بیماری دوقطبی میخوام اقدام کنم به؟
سلام من حدود ۲۰ سال هست کاربامازپین ۲۰۰مصرف میکنم الان میخوام باردار شم دکتر لاموژین ۱۰۰ برای جایگزین بهم داد و گفت تا یکماه مصرف کن که بدنت عادت کنه بعد اقدام کنه اما من یکشب که نخوردم و لاموژین بجاش مصرف کردم نتوستم بخواب و ترسیدم دوباره به اون شکل ادامه بدم و دوباره کاربامازپین مصرف کردم و سوالم اینکه من چیکار باید بکنم که میخوام باردار شم
16 خرداد 1405
پاسخ پزشکان
0
سلام سعی کنید دارو را تحت نظر متخصص روانپزشک و زنان تغییر دهید
سلام در چنین شرایطی معمولا تغییر از کاربامازپین به لاموتریژین باید تدریجی انجام شود تا بدن فرصت تطابق داشته باشد و بیخوابی یا نوسان خلق کمتر شود. برای بارداریبهتر است دارو زیر نظر پزشک بهصورت مرحلهای تنظیم شود و بدون برنامهریزی ناگهانی قطع یا جایگزین نشود تا هم حال روحی پایدار بماند هم بارداری ایمنتر باشد.
عزیزم لاموتریژن ایمنترین دارو برای بارداری هست بایستی داروتون تحت نظر نورولوژیست تغییر پیدا کنه و تا وقتی تشنجها با داروی ضد تشنج جدید کامل کنترل نیست اقدام به بارداری نفرمایید
احتمالاً بیخوابی شما ناشی از تغییر ناگهانی در دارو یا بازگشت خفیف نوسانات خلقی است. در بیشتر موارد این مشکل با برنامهٔ تعویض تدریجی و نظارت پزشکی قابل کنترل است؛ نگران باشید اما تصمیمگیری نیاز به هماهنگی دارد. راهکارهای عملی: 1فوراً با روانپزشکتان تماس بگیرید و نحوهٔ تعویض دقیق (لغو تدریجی کاربامازپین و شروع آهسته لاموتریژین) را برنامهریزی کنید. 2 قطع یا برگشت خودسرانه دارو را متوقف کنید؛ تغییرات دارویی باید تدریجی و زیر نظر پزشک باشد. 3 از سه ماه قبل از اقدام به بارداری مصرف اسید فولیک با دوز پیشنهادی پزشک (اغلب تا ۴ میلیگرم روزانه برای داروهای ضدتشنج) را شروع کنید. 4 پیگیری وضعیت خلقی و در صورت امکان اندازهگیری سطح دارو و بررسی تداخلها (چون کاربامازپین متابولیسم لاموتریژین را تغییر میدهد) انجام شود. علائم هشدار: 1 افکار یا رفتار خودآسیبرسان یا خودکشی 2 تب یا کهیر گسترده، تاول یا راش پوستی شدید 3 تشدید چشمگیر خلق یا بروز مانیا با بیخوابی و تحریکپذیری تخصص پیشنهادی: روانپزشکی
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.