عزیزم در حال حاضر چنانچه میزان الکترولیتها (سدیم و پتاسیم) و کلسیم و فسفر نرمال باشد و بیمار دچار کاهش اشتها و بیقراری نباشد نیازبه دیالیز نیست. با داروهای کمکی و کنترل بیماری زمینه ای امید هست که میزان کراتی نین ثابت بماند. اما در نهایت با بالا رفتن کراتی نین جز دیالیز چاره دیگری نیست.
هوش مصنوعی دکترهَستهوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
در بیشتر موارد وقتی کراتینین به حدود ۴ رسیده و در سونوگرافی گفته میشود کلیهها کوچک شدهاند، یعنی نارسایی مزمن کلیه ایجاد شده و بافت کلیه تا حدی از بین رفته است. این حالت معمولاً برگشتپذیر نیست، اما میتوان سرعت بدتر شدن را کم کرد و گاهی سالها دیالیز را به تعویق انداخت. راهکارهای عملی: ۱ کنترل فشار خون: فشار مادرتان باید معمولاً زیر ۱۳ روی ۸ باشد؛ داروها را دقیق و سر ساعت مصرف کند. ۲رژیم غذایی: محدود کردن نمک، کنسرو، فستفود، تنقلات شور؛ کاهش مصرف پروتئین حیوانی (گوشت قرمز، سوسیس، کالباس)، نوشابه و مواد حاوی فسفر. ۳ کنترل قند خون در صورت دیابت: قند ناشتا معمولاً زیر ۱۳۰ و قند بعد غذا زیر ۱۸۰ نگه داشته شود. ۴ عدم مصرف خودسرانه دارو: مسکنها (مثل ایبوپروفن، دیکلوفناک)، داروهای گیاهی و مکملها بدون تأیید متخصص کلیه استفاده نشود. ۵ پیگیری منظم: آزمایش خون و ادرار و سونوگرافی طبق نظر پزشک برای تنظیم داروها و زمان مناسب شروع دیالیز در صورت اجبار. علائم هشدار: ۱ تنگی نفس شدید، ورم زیاد پاها یا صورت، تپش قلب و خستگی شدید. ۲ کاهش ادرار، قطع ادرار یا تیره و خونی شدن و اضح ادرار. ۳ تهوع و استفراغ مکرر، خوابآلودگی غیرعادی، گیجی یا تشنج. تخصص پیشنهادی: فوقتخصص نفرولوژی (کلیه بالغین).
