در این سن، بیقراری شب، غلت زدن زیاد و حتی کوبیدن سر به بالش در بسیاری از بچهها دیده میشود و اغلب نوعی رفتار خودآرامسازی و مرحلهای گذرا از رشد است.
با توجه به گفتار کم و لجبازی و عصبی بودن، احتمالاً ترکیبی از خلق حساس، عادتهای رفتاری و شاید کمی اضطراب یا کمبود توجه در روز وجود دارد، نه لزوماً بیماری خطرناک.
راهکارهای عملی:
۱ روتین ثابت قبل خواب: هر شب در ساعت مشخص، حمام کوتاه و لرم، چراغ کمنور، قصه آرام و بدون تلویزیون یا موبایل حداقل یک ساعت قبل خواب.
۲ در طول روز، بازیهای پرتحرک و خروج انرژی؛ ولی نزدیک خواب، بازیهای آرام مثل نقاشی و پازل تا هیجانش کم شود.
۳ حتماً در طول روز با او زیاد حرف زده شود، کتاب تصویری، نام بردن اشیاء؛ تشویق به تکرار کلمات برای کمک به رشد گفتار.
۴ هنگام کوبیدن سر یا غلت زیاد، فقط مراقب ایمنی باشید (محافظ نرم کنار تخت)، او را تنبیه یا خیلی هیجانزده نکنید تا تبدیل به جلب توجه نشود.
۵ مصرف چای، نوشابه و شیرکاکائو عصر و شب قطع شود.
علائم هشدار:
۱ توقف تنفس، خروپف شدید، عرق زیاد یا کبودی لبها هنگام خواب.
۲ حرکات غیرطبیعی شبیه تشنج، خشک شدن بدن یا چرخش غیرقابلکنترل چشمها.
۳ پسرفت و اضح تکاملی (کم شدن کلمات، بیتوجهی شدید به محیط، نداشتن ارتباط چشمی).
تخصص پیشنهادی: فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
