شایعه های درمورد عوارض دارویه ایمی پرامین درسته؟

در بیشتر موارد ایمی‌پرامین دارویی قدیمی اما مؤثر و نسبتاً ایمن است.
عوارض خیلی ترسناکی مثل نارسایی قلبی یا سکته مغزی در حد گزارش‌های نادر و معمولاً در دوز‌های بالا، مصرف خودسرانه، یا در افرادی با بیماری قلبی جدی رخ می‌دهد.
اگر توسط پزشک و با بررسی شرایط شما تجویز شده، احتمالاً سود دارو از خطرش بیشتر است و جای و حشت نیست، فقط باید با احتیاط و تحت نظر مصرف شود.
راهکار‌های عملی:
۱ دارو را دقیقاً طبق تجویز، با همان دوز و همان ساعت مصرف کن و خودسرانه دوز را کم و زیاد نکن.
۲ اگر سابقه بیماری قلبی، فشار خون بالا، آریتمی، سکته یا مصرف دارو‌های قلبی داری، حتماً به پزشک معالج و نسخه‌نویس ایمی‌پرامین اطلاع داده شود.
۳ فشار خون و نبض را هر چند روز یک‌بار در چند هفته اول چک کن؛ سرگیجه شدید یا تپش قلب را جدی بگیر.
۴ از مصرف همزمان با الکل، دارو‌های خواب‌آور قوی و دارو‌های قلبی بدون مشورت پزشک خودداری کن.
۵ در صورت خشکی دهان، یبوست، خواب‌آلودگی یا تاری دید خفیف، و حشت نکن؛ این‌ها عوارض شایع‌تر و معمولاً قابل‌کنترل هستند.
علائم هشدار:
۱ درد شدید قفسه سینه، تنگی نفس، تپش قلب شدید یا غش‌کردن.
۲ سردرد ناگهانی و بسیار شدید، کج شدن دهان، اختلال صحبت یا ضعف ناگهانی دست و پا.
۳ تنگی نفس ناگهانی، تورم شدید پاها یا تپش قلب نامنظم و مداوم.
تخصص پیشنهادی:
روانپزشکی (اعصاب و روان)، و در صورت سابقه بیماری قلبی: قلب و عروق.