پزشکان عمومی و متخصص داخلی و گوارش؟

خسته نباشید؛ توضیح شما ساختار مشکلی شایع (احساس «گیر کردن» در گلو همراه با آروغ زدن مکرر) را نشان می‌دهد.
این حالت اغلب علل خوش‌خیم ولی قابل اصلاح دارد؛ در ادامه توضیح، تشخیص‌های احتمالی و اقدامات پیشنهادی را آورده‌ام:
1 علل شایع
- گلوبوس (Globus pharyngeus): احساس توده یا چیزیِ گیر کرده در گلو بدون درد یا اشکال آشکار در بلع.
اغلب با استرس و اضطراب مرتبط است.
- ریفلاکس معده به مری یا ریفلاکس لارینگوفارنژیال (GERD / LPR): اسید یا محتویات معده گاهی موجب احساس گیر و آروغ مکرر می‌شود.
- هوا بلعیدن (aerophagia) یا آروغ‌های فوق‌معده‌ای (supragastric belching): ناشی از عادات بلع هوا، جویدن آدامس یا استرس.
- ترشحات بینی/گلو (post-nasal drip) یا التهاب حلق: ممکن است همراه با احساس گیر باشد.
- عوامل کمتر شایع: اختلالات حرکت مری، اختلالات ساختاری یا نادر مثل ائوزینوفیلیک اوزوفاژیت؛ اما در صورت نبود علائم خطر، کمتر محتمل است.
2 آیا علت شما ممکن است استرس باشد؟
بله؛ پزشک شما اشاره کرد استرس و تجویز «قرص اعصاب معده» احتمالاً برای کاهش اضطراب یا علائم مرتبط بوده است.
به خاطر داشته باشید که دارو‌های آرام‌بخش یا ضداضطراب/ضداسید معمولاً چند روز تا چند هفته طول می‌کشد تا اثر کامل نشان دهند.
سه روز معمولاً کافی نیست.
3 اقدامات فوری و درمان‌های اولیه که می‌توانید امتحان کنید
- رفتار‌ها و عادات: از نوشیدنی‌های گازدار و جویدن آدامس خودداری کنید، آهسته غذا بخورید و قورت‌های بزرگ هوا را کاهش دهید، از سیگار و الکل کم کنید.
- رژیم و زمان‌بندی غذا: و عده‌های کوچک‌تر، پرهیز از خوردن نزدیک به خواب (حداقل 2–3 ساعت قبل از خواب)، کم‌کردن خوراکی‌های چرب، تند و اسیدی.
- دارو‌های بدون نسخه: آنتی‌اسید‌ها یا آلژینات‌ها (برای تسکین فوری ریفلاکس) می‌توانند کمک کنند.
در صورت شک به رفلاکس، پزشک ممکن است تجویز مهارکننده پمپ پروتون (PPI) برای آزمایش درمانی 4–8 هفته‌ای بدهد.
- تکنیک‌های کاهش اضطراب و درمان رفتاری: تمرینات تنفس دیافراگمی، آرام‌سازی، یا در موارد آروغ‌های بازتولیدیِ فوق‌معده‌ای، رفتاردرمانی یا آموزش بلع توسط گفتاردرمانگر مؤثر است.
4 چه زمانی باید نگران شوید و سریع‌تر به پزشک مراجعه کنید
بلافاصله یا خیلی زود به اورژانس یا پزشک مراجعه کنید اگر یکی از موارد زیر دارید: مشکل در نفس کشیدن، اشکال چشمگیر در بلع (غذا خشک یا مایعات عبور نمی‌کنند)، درد شدید موقع بلع، خون در بزاق یا مدفوع/استفراغ خونی، کاهش وزن غیرارادی.
همچنین در صورت بدتر شدن یا عدم بهبودی بعد از 2–4 هفته درمان محافظه‌کارانه یا در صورت تکرار مداوم، باید ارزیابی تخصصی‌تر صورت گیرد.
5 کدام پزشک را انتخاب کنم؟
- پزشک عمومی/داخل (internist): نقطه شروع خوب برای معاینه اولیه، شروع درمان محافظه‌کارانه، و ترتیب دادن تست‌های پایه (آزمایش‌ها یا ارجاع).
- گوش‌حلق‌بینی (ENT): اگر احساس بیشتر مربوط به گلو/حنجره است یا پزشک عمومی مشکوک شود؛ لارنگوسکوپی/آندوسکوپی حلق می‌تواند التهاب یا علل محلی را نشان دهد.
- گوارش (Gastroenterologist): اگر علائم مربوط به رفلاکس، پاسخ ناکافی به درمان اولیه، یا نیاز به اندوسکوپی/مانومتری یا مانیتورینگ pH باشد.
6 پیشنهاد عملی برای دو هفته آینده
- ادامه داروی فعلی را طبق دستور پزشک ادامه دهید و قبل از قطع با او مشورت کنید.
- رعایت توصیه‌های غذایی و رفتاری بالا؛ از آلژینات یا آنتی‌اسید بعد از غذا استفاده کنید.
- در صورت احتمال رفلاکس، در صورت توافق پزشک، یک دوره 4–8 هفته‌ای PPI می‌تواند مفید باشد.
- اگر آروغ‌ها بیشتر به‌خاطر بلع هوا هستند، تمرین‌های تنفسی و کاهش محرک‌ها (آدامس، نی، نوشیدنی گازدار) را انجام دهید.
- اگر پس از 2–4 هفته بهتر نشدید یا علامت خطر داشتید، برای معاینه و احتمالاً لارنگوسکوپی یا اندوسکوپی به پزشک ارجاع بگیرید.
خلاصه: حالت شما شایع و اغلب خوش‌خیم است و استرس یا رفلاکس می‌توانند باعث آن شوند.
سه روز پیگیری دارو معمولاً کافی نیست؛ رعایت تغییرات رفتاری و خوراکی و یک دوره درمانی کامل‌تر (چند هفته‌ای) منطقی است.
در صورت علائم هشدار یا عدم بهبود پس از چند هفته، به ENT یا گوارش ارجاع داده شوید.
اگر دوست داشته باشید، می‌توانم یک لیست کوتاه برای ارائه به پزشک (علائم، مدت، محرک‌ها، دارو‌های مصرفی) بنویسم یا تمرین‌های تنفسی ساده برای کاهش گلوبوس و آروغ مکرر توضیح بدهم.