خلاصه کوتاه بله—انتقال HIV از طریق سکس دهانی ممکن است اما احتمال تکبار تماس (per‑act) بسیار پایینتر از سکس واژینال یا مقعدی است. در شرایط عادی ریسک در هر بار تماس غالباً بسیار نزدیک به صفر گزارش شده و در اغلب برآوردها کمتر از 0.01% (کمتر از 1 در 10,000) است. با این حال چند عامل میتواند ریسک را افزایش دهد و در مواردی گزارشهای انتقال وجود داشتهاند. چرا ریسک معمولاً پایین است - بزاق انسان آنزیمها و فاکتورهایی دارد که غلظت HIV را کاهش میدهند و انتقال را سختتر میکنند. - غلظت ویروس در مایع دهان معمولاً کمتر از خون یا منی/ترشحات تناسلی است. عوامل که ریسک را افزایش میدهند - وجود زخم، خونریزی لثه، آفت یا زخمی در دهان یا روی لثه؛ - تماس با خون (مثلاً اگر شریک جنسی خونریزی قاعدگی داشته باشد یا خون در مایع منی وجود داشته باشد)؛ - ارگاسم و انزال داخل دهان (در واقع انزال در دهان ریسک را نسبت به تماس بدون انزال افزایش میدهد)؛ - بار ویروسی بالای شریک آلوده (همانطور که در مراحل اولیه عفونت یا در فرد بد درمانشده دیده میشود)؛ - وجود عفونت مقاربتی دیگر (بادزیگران میتواند التهاب موضعی و و رود ویروس را تسهیل کند). اعداد و برآوردها (تقریبی) - منابع رسمی مانند CDC گزارش میدهند که انتقال از طریق سکس دهانی «بسیار نادر» است و عدد معینی برای هر تماس ارائه نمیکنند؛ تحقیقات و مرورهای علمی برآوردهای متفاوتی نشان دادهاند. - برخی مرورها و مطالعات برآورد کردهاند که ریسک در هر تماس برای سکس دهانی در محدودهای نزدیک به صفر تا حدود 0.01% یا در بدبینانهترین برآوردها تا حدود 0.04% (یعنی 0–4 در 10,000) باشد. - توجه: این اعداد تقریبیاند و بسته به شرایط فردی (زخم دهان، انزال، بار ویروسی شریک) میتوانند بالاتر باشند. چه باید کرد (پیشگیری و اقدامات پس از مواجهه) - استفاده از کاندوم (برای سکس دهانی مردان) یا دهانبند/دنتال دام (برای سکس دهانی روی زن یا برای رابطه دهانی-واژینال/دهانی-جنسی دیگر) بهترین روش پیشگیری است. - اگر تماس پرخطر رخ داده (مثلاً شریک شناختهشده مثبت با بار ویروسی بالا و انزال داخل دهان یا وجود خون/زخم در دهان)، باید سریعاً به مرکز بهداشتی مراجعه کرد: PEP (پروفیلاکسی پس از مواجهه) تا 72 ساعت پس از مواجهه میتواند خطر را کاهش دهد و هر چه زودتر شروع شود بهتر است. - برای افرادی که رفتار پرخطر مکرر دارند، PrEP (پروفیلاکسی پیشکننده) گزینهای مؤثر برای پیشگیری است. - اگر شریک جنسی مبتلا به HIV است و تحت درمان ضدویروسی مؤثر بوده و بار ویروسی غیرقابل اندازهگیری (undetectable) دارد، خطر انتقال بسیار کم تا تقریباً صفر است (U=U: Undetectable = Untransmittable). چه زمانی تست بدهیم - اگر نگران تماس اخیر هستید یا تماس پرخطری در 72 ساعت گذشته داشتهاید، به فوریت برای مشاوره و بررسی PEP مراجعه کنید. - در صورت عدم استفاده از PEP، تست HIV معمولاً در زمان مراجعه، و تکرار تست در 4–6 هفته و دوباره در 3 ماه توصیه میشود (بسته به نوع تست و دستورالعملهای محلی). جمعبندی انتقال HIV از طریق سکس دهانی ممکن است ولی بهطور کلی ریسک تکبار تماس پایین است (اغلب کمتر از 0.01% در بسیاری از برآوردها). با این حال اگر عوامل افزایشدهنده مثل خونریزی یا انزال داخل دهان وجود داشته باشد یا شریک دارای بار ویروسی بالا باشد، ریسک افزایش مییابد. پیشگیری شامل استفاده از کاندوم/دنتال دام، درمان ضدویروسی برای شریک مبتلا، و استفاده از PEP یا PrEP در موارد مناسب است. در صورت مواجهه پرخطر سریعاً به مرکز سلامت مراجعه کنید.
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.
