آیا مصرف آسپرین برای افراد سیگاری لازم است؟

با سلام در نظریات دکترهای متخصص گرامی در خصوص مصرف آسپرین تقریبا با تشخیص میانه موضوع مصرف آسپرین را رد کردند . لطفا حتما به فایل pdf تحقیقاتی این وبسایت مراجعه نمائید . با تشکر
۶۵۱ | J App Pharm ۰۳(۰۴): ۶۵۱-۶۵۴; July, ۲۰۱۲
2
با سلام
در مورد مصرف آسپرین بعنوان پیشگیری اولیه، بر اساس سن، جنس و بیماری‌های زمینه ای برای هر فردجداگانه تصمیم گیری می‌شود.
در حال حاضرشواهدی مبنی براینکه مصرف سیگار به تن‌هایی ضرورت استفاده از آسپرین را ایجاب کند وجود، ندارد
2
صرف مصرف سیگار لزوم برای استفاده از آسپرین نیست . ضمنا فرد سیگاری اگر به فکر پیشگیری از مشکلات قلبی است اولین گام آن ترک سیگار است نه مصرف آسپرین .
1
این سند بسیار قدیمی است . مصرف یا عدم مصرف مقوله ای کمپلکس هست که بر اساس هر بیمار تصمیم گرفته می شود و در مواردی حتما باید مصرف شود و گاهی اصلا لازم نیست .
1
سلام و عرض ادب
نیاز و یا عدم نیاز به مصرف آسپرین بستگی به ریسک بروز حوادث قلبی عروقی در ده سال آینده دارد که در هر فرد تابع سن، جنس، وضعیت چربی خون، استعمال دخانیات، دیابت، مصرف دارو‌های چربی خون و است و بدیهی است که در هر فرد این توصیه مخصوص همان فرد است و نمی توان فرمول واحدی را برای همه افراد توصیه کرد
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
خلاصه پاسخ کلی
- مصرف روزانه آسپرین به‌صورت عمومی برای همه افراد سیگاری توصیه نمی‌شود.
تصمیم برای استفاده از آسپرین باید بر پایه وضعیت قلبی-عروقی فرد (آیا سابقه بیماری قلبی عروقی دارد یا نه)، ارزیابی خطر ۱۰ ساله بیماری‌های عروقی و خطر خونریزی گرفته شود.
توضیح مفصل
1 تفکیک اصلی: پیشگیری ثانویه در برابر پیشگیری اولیه
- پیشگیری ثانویه (کسانی که سابقه حمله قلبی، سکته ایسکمیک، آنژین پایدار/ناپایدار، استنت کرونر یا بیماری شریانی محیطی دارند): در این گروه، آسپرینِ کم‌دوز (معمولاً 75–100 میلی‌گرم روزانه) به‌عنوان درمان استاندارد و موثر برای کاهش عود حوادث ایسکِمیک توصیه می‌شود مگر اینکه منع مصرف و اضحی وجود داشته باشد.
در این حالت بودن یا نبودن سیگار دلیل برگِشت‌پذیری برای قطع آسپرین نیست — اگر پزشک شما آسپرین را برای ثانویه تجویز کرده، معمولاً باید ادامه یابد تا پزشک دستور دیگری دهد.
- پیشگیری اولیه (افرادی که بیماری قلبی-عروقی اثبات‌شده ندارند): دستورالعمل‌های جدیدتر در چند سال اخیر معمولاً توصیه می‌کنند که آسپرین به‌طور روتین برای پیشگیری اولیه در جمعیت عمومی داده نشود، چون منفعت کاهش رویداد‌های ایسکِمیک اغلب با افزایش خطر خونریزی عمده (از جمله گوارشی و خونریزی مغزی) جبران می‌شود.
بنابراین سیگاری بودن به‌تن‌هایی دلیل قاطعی برای شروع آسپرین در فردی بدون بیماری قلبی اثبات‌شده نیست.
2 نقش سیگار در تصمیم‌گیری
- سیگار یک عامل خطر بسیار قوی برای بیماری‌های قلبی-عروقی است؛ بنابراین یک فرد سیگاری معمولاً خطر ۱۰ ساله بالاتری برای حوادث قلبی دارد.
وقتی خطر پایه بالاتر باشد، منفعت بالقوه آسپرین برای کاهش رویداد‌های ایسکمیک بیشتر می‌شود و ممکن است در برخی افراد، توازن سود/خسارت به نفع مصرف آسپرین تغییر کند.
- با این حال افزایش خطر خونریزی ناشی از آسپرین نیز باید در نظر گرفته شود.
به عبارت دیگر، سیگار به خودی خود گزینهٔ قاطعی برای توصیهٔ خودکار آسپرین نیست؛ بلکه باید به‌صورت فردی و با محاسبهٔ ریسک کلی (مثلاً استفاده از ابزار‌های محاسبه
10-year ASCVD یا QRISK) تصمیم گرفته شود.
3 آنچه راهنما‌ها معمولاً پیشنهاد می‌کنند (خلاصه‌ای عملی)
- اگر سابقه بیماری قلبی-عروقی دارید: آسپرین کم‌دوز را ادامه دهید مگر منع مصرف داشته باشید.
- اگر سابقه بیماری ندارید: قبل از شروع آسپرین باید
1 ریسک ۱۰ ساله ایسکِمیک شما محاسبه شود (سن، فشارخون، لیپید‌ها، دیابت، سیگار، غیره)،
2 خطر خونریزی (سابقه زخم گوارشی، خونریزی قبلی، دارو‌های ضدانعقاد/ضدپلاکتی، سن بالای 70 و غیره) ارزیابی شود،
3 تصمیم با مشارکت شما و پزشک اتخاذ شود.
- به‌طور کلی: برخی راهنما‌ها برای افراد 4059 سال با ریسک 10ساله ≥10% و بدون خطر خونریزی، استفادهٔ احتمالی از آسپرین را مورد بحث قرار می‌دهند؛ برای افراد ≥60 سال معمولاً توصیهٔ شروع آسپرین برای پیشگیری اولیه نمی‌شود.
4 موارد پرتکرار و نکات عملی
- دوز معمول: آسپرین کم‌دوز 75–100 میلی‌گرم روزانه.
- ممنوعیت‌ها و احتیاط‌ها: سابقه خونریزی گوارشی یا مغزی، اختلالات انعقادی، استفاده همزمان از آنتی‌کوآگولانت‌ها (وارفارین، DOACs)، مصرف مکرر NSAID‌ها یا دارو‌هایی که ریسک خونریزی را بالا می‌برند (مثلاً برخی SSRI‌ها) می‌تواند منع یا احتیاط برای مصرف آسپرین باشد.
- تداخلات دارویی: آسپرین و NSAID‌ها ممکن است اثر ضدپلاکتی آسپرین را کاهش دهند؛ آسپرین + آنتی‌کوآگولانت‌ها خطر خونریزی را بسیار بالا می‌برد.
- حفاظت گوارشی: در افرادی با ریسک بالای خونریزی گوارشی ممکن است پزشک تجویز مهارکننده‌ی پمپ پروتون (PPI) یا بررسی و درمان H. pylori را مدنظر قرار دهد.
5 چه کاری انجام دهید؟ (پیشنهاد گام‌به‌گام)
- 1) ترک سیگار: مهم‌ترین و مؤثر‌ترین اقدام برای کاهش خطر قلبی-عروقی است.
آسپرین هرگز جایگزین ترک سیگار نمی‌شود.
- 2) مراجعه به پزشک برای ارزیابی کامل عوامل خطر و محاسبهٔ ریسک ۱۰ ساله (همراه با آزمایش‌های لازم: لیپید‌ها، فشارخون، دیابت).
- 3) در صورت ریسک بالای قلبی و ریسک پایین خونریزی، پزشک ممکن است شروع آسپرین را مطرح کند.
در غیر این صورت به جای آسپرین، تمرکز بر کنترل فشارخون، استاتین‌درمانی (در صورت لزوم)، کنترل قند و تغییر سبک زندگی خواهد بود.
- 4) اگر پزشک آسپرین تجویز کرد، درباره دوز، طول درمان و نیاز به محافظت گوارشی (مثلاً PPI) سوال کنید.
6 درباره مقالهٔ قدیمی (J App Pharm
2012 که اشاره کرده‌اید
- مطالعات قدیمی ممکن است نتایج متفاوتی نشان دهند؛ اما در دهه‌های اخیر متون راهنما (مانند ACC/AHA، USPSTF و راهنما‌های اروپایی) توصیه‌های خود را بر پایه‌ی داده‌های ترکیبی جدید و متاآنالیز‌ها به‌روز کرده‌اند.
بنابراین به‌جای اتکا صرف به یک مقالهٔ قدیمی، بهتر است تصمیم را براساس مطالعات جمعی و راهنمایی‌های بالینی جدید و مشورت با پزشک بگیرید.
نتیجه‌گیری کوتاه
- اگر ابتلا به بیماری قلبی-عروقی دارید: آسپرین کم‌دوز معمولاً توصیه می‌شود و سیگار نباید مانع آن باشد (البته ترک سیگار ضروری است).
- اگر بیماری قلبی ندارید: سیگاری بودن به‌تن‌هایی دلیل کافی برای شروع آسپرین نیست؛ باید ریسک قلبی کلی و ریسک خونریزی بررسی شده و تصمیم فردی با پزشک گرفته شود.
در صورت نیاز به اقدام فوری
- در صورت خونریزی فعال، درد شکم شدید، استفراغ خونی یا مدفوع سیاه/خونی، یا واکنش آلرژیک به آسپرین، فوراً به اورژانس مراجعه کنید.
اگر مایل باشید می‌توانم:
- به شما کمک کنم ریسک ۱۰ ساله‌تان را با وارد کردن سن، جنسیت، فشارخون، سطح کلسترول و وضعیت دیابت و سیگار محاسبه کنم، یا
- مطالب و خلاصهٔ راهنمای به‌روز (مثل USPSTF / ACC/AHA) را برایتان خلاصه کنم تا با پزشکتان مطرح کنید.