مگسپرانها یا فلوترها معمولا ذرات کوچکی از پروتئین یا ژل زجاجیه چشم هستند که در داخل مایع چشم شناور میشوند و باعث ایجاد سایههای متحرک در دید میشوند. علت اصلی مگسپران معمولا تغییرات طبیعی زجاجیه با افزایش سن، یا گاهی جدا شدن زجاجیه از شبکیه است. همچنین ممکن است بعد از آسیب، التهاب یا عمل چشم هم ظاهر شوند. مگسپرانها معمولا بیخطرند و نیاز به درمان فوری ندارند، اما اگر تعدادشان زیاد شد یا همراه با نورهای جرقهای بود باید سریع به چشمپزشک مراجعه کرد. در موارد شدید و آزاردهنده که کیفیت زندگی را تحت تاثیر قرار میدهند، گزینههای درمانی محدود شامل: لیزر درمانی برای شکستن مگسپرانها (لیزرفلوتر) جراحی و یترکتومی (برداشتن زجاجیه) این روشها ریسکهای خاص خود را دارند و فقط در موارد بسیار شدید و بعد از بررسی دقیق انجام میشوند. در اغلب موارد، مگسپرانها با گذشت زمان کمتر مزاحم میشوند و مغز به آنها عادت میکند.
هوش مصنوعی دکترهَستهوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
مگس پران چشم وضعیتی است که در آن فرد نقاط، خطوط یا تارهای شناوری را در دید خود مشاهده میکند که حرکت میکنند و غالباً با حرکات چشم تغییر مکان میدهند. علت اصلی مگس پران، تغییراتی است که در مایع شفاف داخل چشم (به نام زجاجیه) به وجود میآید. با پیر شدن، مایع زجاجیه گاهی شروع به تحلیل رفتن و تجمع پروتئینهایی به شکل تار میکند. در اکثر موارد، مگس پران خطرناک نیست ولی اگر تعداد آنها به طور ناگهانی افزایش یابد یا تاریکی دید رخ دهد، باید به پزشک مراجعه کنید زیرا میتواند نشانهی پارگی شبکیه باشد. درمان معمولاً شامل درمانهای خاص نمیشود مگر آنکه وضعیت بسیار شدید باشد. در موارد شدید، روشهایی مانند و یترکتومی (جراحی برای برداشتن زجاجیه) یا لیزر ممکن است توصیه شود. همچنین، برخی تمرینات ویژه برای بهبود دید ممکن است مفید باشد.
