چرا کودک ۷ساله در مدرسه کسی باید دستش را بگیرد تا راه برود؟

دختر ۷ ساله به علت خفگی خفیف حین زایمان دچار تاخیر حرکتی و وابستگی شدید به خانواده پیدا نمود(در سن دو سال و نیم راه افتاد) ، الان از نظر راه رفتن مشکلی ندارد ولی عادت کرده در مدرسه حتما یکی از همکلاسی ها دست او را بگیرد وگرنه راه نمی رود و با همکلاسی ها صحبت هم نمی کند (می گوید خجالت میکشم همکلاسی ها منو ببین که راه میرم)،ولی در پارک و خودش راه می رود ،راه حل چیست؟
0
سلام
دوست عزیز با روانشناس حتما صحبت کنید
0
سلام و درود
حتما باید و ابستگی خودتون در درمان چک بشه و اینکه معمولا کودکانی که مشکلات جسمی از دوران نوزادی داشتن خانواده چون نگرانی‌های زیادی همیشه در ارتباط با این بچه‌ها دارن معمولا اجازه رشد و استقلال رو و تجربه ناکامی رو کمتر به بچه دادیم و معمولا میبینم برای کوچک‌ترین کارهاشون و ابستگی رو به ما و اطرافیان نشون میدن چون خودشون هم مخصوصا در رابطه با مشکل شون هرچقد هم حل شده باشه مردد هستن و می ترسند از پس خودشون برنیان و مخصوصا چون در رابطه با مشکل شون صحبت زیاد شده و نقص می دونن شرم زیادی رو ممکنه تجربه بکنن که قابل درمان هست و در درمان یاد میگیرن که پیام‌هایی که در خونه میدیم چطور اصلاح بشه که تجربه شرم منجر به عزت نفس پایین نشه
0
سلام و احترام،
احتمالا موضوع دیر راه رفتن اینقدر در خانواده پررنگ شده که فرزندتون هم به این موضوع باور دارد که با بقیه تفاوت دارد و نیاز به کمک دارد، حتما باید روی این موضوع و همچنین اعتماد به نفس فرزندتون کار بشه، به یک مشاور خوب مراجعه کنید
0
با سلام
حتما با روانکاو خبره کودکان مشورت کنید
0
سلام.
دوست عزیز مشاوره با روانشناس متخصص در حوزه کودک ضروری است . زیرا باید علاوه بر عوامل زیستی، نظیر مشکلات حین زایمان، عوامل دیگر نیز شناسایی و طرح درمان مناسب با وضعیت کودک اجرا گردد .
0
صحبت و تاکید بیش از حدوالدین روی حوادث یا بیماری‌هایی که برای فرزند درکودکی افتاده موجب درماندگی آموخته شده در کودک می‌شود و کودک باور می‌کند که ضعیف و ناتوان است و به شدت روی اعتماد بنفسش تاثیر میگذارد.
در مورد بیماری کودک تان دیگر صحبتی نکنید به عکس روی توانمندی‌های او متمرکز شوید و همینطور خوب راه رفتن و دویدنش را تحسین کنید.
در مورد رفتارش در مدرسه عکس العملی نشان ندهید، حتی از معلم هم بخواهید که نادیده بگیرد تا کم کم این رفتار خاموش شود در صورت ادامه به روانشناس کودک مراجعه کنید.
0
با سلام
با توجه به محدودیت حرکتی که ایشان دارند، تا حدودی این رفتار واکنشی کودک قابل درک است اما بهتر است برای هم اهی بیشتر و یا جلوگیری از تشدید این مسیله با روانپزشک و روانشناس کودک مشورت نمایید
0
سلام
به روانشناس کودک مراجعه کتیدواینکه روی توانمندی‌ها و نقاطقوت کودک تان کارکنیدوبه دتبال تشویق و تحسینش باشید
0
سلام
کودک احساس ناامنی می‌کند.
نگران است کسی به طور اتفاقی او را هل بدهد.
برای همین این رفتار را از خودش بروز می‌دهد.
کاردرمانی ذهنی و حرکتی برای کودک شما مناسب است.
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
احتمالاً علت این رفتار ترکیبی از خجولی یا اضطراب اجتماعی و عادت و ابستگی ناشی از تاخیر اولیهٔ راه‌رفتن است.
در بیشتر موارد جای نگرانی حاد نیست و با مداخلات ساده قابل بهبود است.
راهکار‌های عملی:
1 هماهنگی با معلم: از معلم بخواهید یک همکلاسی مشخص به عنوان «حامی» در شروع روز باشد و هر هفته مدت تماس را کمی کوتاه‌تر کند.
2 تمرین تدریجی در خانه: بازی‌های «قدم مستقل» با تشویق و پاداش کوچک برای هر قدمی که بدون دست برداشته می‌شود.
3 تمرین نقش‌آفرینی: معلم یا والد نقش کلاس را بازی کند تا دختر با شرایط کلاس و نگاه همکلاسی‌ها تمرین کند.
4 تقویت اعتمادبه‌نفس: فعالیت‌های گروهی کنترل‌شده (ورزش یا بازی) که در آن کودک موفقیت‌های کوچک داشته باشد.
علائم هشدار:
1 کاهش ناگهانی در توانایی‌های حرکتی یا افتادن‌های زیاد جدید.
2 تشنج، گیجی شدید یا خواب‌آلودگی غیرمعمول.
3 پسرفت و اضح در صحبت کردن یا قطع کامل تعامل اجتماعی و خودآیی‌زیان.
تخصص پیشنهادی: روان‌پزشک کودک